การรู้เรื่องของผู้ตาย : หน้า 107/166

หรือบอกกับพระและแม่ชีที่นั่งเข้าที่ดูให้เลย คือ พ่อตาของหลวงจบ ได้สร้างโบสถ์ไว้ที่วัดยายร่มจริง ๆ และเพื่อให้แน่ใจหลวงจบก็เลย ซักโน่นซักนี่ ปรากฏว่า พระและแม่ชีที่ได้ธรรมกายนั้น สามารถตอบ ถูกหมด ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จัก หรือรู้ข้อมูลของหลวงจบมาก่อนเลย อีกคราวหนึ่ง ลุงฉลอม มีแก้วน้อย ซึ่งเป็นหลานชาย ของหลวงปู่วัดปากน้ำเล่าให้ฟังว่า พ่อแท้ๆ ของหลวงจบเป็นแขกฆ่าวัว ฆ่าควาย แต่หลังจากพ่อของหลวงจบตายไปแล้ว 20 ปี หลวงจบ ก็ไม่ได้ข่าวคราวของพ่อเลย เพราะแกไม่มาเข้าฝันอะไรใครทั้งนั้น ด้วยเหตุนี้ หลวงจบก็เลยไปกราบหลวงปู่ ซึ่งหลวงปู่ท่านก็เลยสั่ง แม่ชีที่ได้ธรรมกายให้นั่งไปดู แม่ชีก็บอกว่า พ่อของหลวงจบไปอยู่ ในนรก เพราะตอนเป็นมนุษย์ ฆ่าวัว ฆ่าควาย ขายเป็นประจำวัน ละ 3 - 5 ตัว แล้วแม่ชีก็บอกต่ออีกว่า พ่อของหลวงจบ ชื่อ โต๊ะรูห์ ซึ่งพอแม่ชีพูดถึงชื่อพ่อของหลวงจบเท่านั้นเอง หลวงจบก ร้องไห้ แล้วคลานเข้าไปกราบหลวงปู่ทันที เพราะแม่ชีไม่เคยรู้ประวัติ ของหลวงจบมาก่อน แต่วิชชาธรรมกายที่หลวงปู่สอนแม่ชี กลับทำให้ สามารถรู้เรื่องของหลวงจบ และบอกชื่อพ่อของหลวงจบได้ถูกต้อง และด้วยเหตุนี้เอง จึงทำให้หลวงจนเกิดความศรัทธาหลวงปู่และ วิชชาธรรมกายมาก จึงทำให้นับจากวันนั้น หลวงจบเลิกนับถือศาสนา เดิม แล้วเปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธ และกลับไปบอกน้องชาย 9 ทีชือ อาหมัด ว่าให้เลิกอาชีพฆ่าวัว ฆ่าควายแบบพ่อเสีย เพราะ กลัวน้องชายตายแล้วต้องตกนรกเหมือนพ่อ ... 106