การทำบุญและกรรมของปู่ผง : หน้า 142/166

ตรงจุดนี้ปู่ผงเคยเล่าให้น้าฟังถึงตอนที่หลวงปู่พูดกับปู่ผงไว้ ว่า “ไอ้ผง...มึงเอาเงินมาทำบุญสร้างโรงเรียนปริยัติกับกู” ซึ่งปู่ผงก็ ตอบท่านไปว่า “ทำไมจะต้องมาเอาเงินกับผมด้วยล่ะ หลวงพี่ ก็รู้ว่า ผมไม่มี ให้ไปเอากับนายห้างสวัสดิ์หรือคุณนายล้อม เขาก็สร้าง ให้แล้ว” หลวงปู่ก็บอกปู่ผงว่า “ไอ้ผง...ที่มึงยากจนอยู่ทุกวันนี้ เพราะ มึงไม่มีสายสมบัติติดตัวมาเลย มันถึงได้ยากจน ถ้ามึงเอาเงินมา ทำบุญกับกู 25 บาทเนี่ย เท่ากับมึงจะมีสมบัติพันล้านติดตัวเชียวนะ ภพชาติต่อไปถึงจะไม่จนแบบนี้” จากนั้นปู่ผงก็เลยไปหาเงินมา 25 บาท มาทำบุญสร้างโรงเรียนปริยัติกับหลวงปู่ และหลวงปู่ก็บอกต่อว่า “ที่มึงทำบุญกับกูน่ะ ถูกพระธรรมกายนับอสงไขยองค์ไม่ถ้วน ทีเดียว ต่อไปคำว่าจนไม่ต้องพูดกันล่ะ ต่อไป อีกกี่ภพกี่ชาติ ก็มีสายสมบัติติดตัวไป จะไม่ยากไม่จนอีก” พอน้าฟังปู่ผงเล่าเรื่องนี้จบ แล้วได้มารู้ถึงบุพกรรมของแก ทีหลังว่า ที่ปู่ผงจนมาก ก็เพราะอดีตชาติแกเคยเกิดเป็นมหาดเล็กที่ ไม่ชอบทำทาน และคิดเสียดายทรัพย์ที่พระราชาเอามาบริจาค และ มักคิดในใจกลัวว่าสมบัติพระราชาจะหมด ด้วยกรรมนี้เอง ทำให้ปู่ผง เกิดมาชาตินี้ ทั้งจน ทั้งลำบาก นี่ขนาดแกแค่คิดเสียดายแทนนะ แล้วคนที่ห้ามทำบุญกับหลวงปู่ หรือขวางการทำบุญกับท่าน น้าไม่ อยากจะนึกเลยว่าชาติหน้าเขาจะลำบากยากจนขนาดไหน น้าว่าเรื่องนี้มันให้ข้อคิด..เพราะจริงๆ หลวงปู่ท่านไม่ได้อยาก ได้เงินของปู่ผงเลยสักนิด เพราะมีคนแห่ไปทำบุญกับท่านเหลือเฟือ 141