อานุภาพของผ้าเช็ดหน้า : หน้า 42/166

ไม่ยอมทำอะไรให้สักอย่าง คิดว่าหลวงปู่ท่านไม่ยอมเสกผ้าเช็ดหน้า ให้ และเมื่อคิดดังนี้ ก็เลยเอาผ้าเช็ดหน้านั้น เที่ยวไล่แจกญาติโยม จนหมดเกลี้ยง ไม่เหลือเลยแม้แต่ผืนเดียว แถมไม่ยอมเก็บไว้เป็น ของตัวเองเลยสักผืน เพราะมัวแต่คิดว่า ผ้าเช็ดหน้าทั้งชุดนี้ จะ ศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร เพราะหลวงปู่ท่านไม่ยอมเสกให้ แต่ที่ไหนได้... หลังจากที่ลุงเปล่งแจกเขาจนหมดแล้ว ไม่นานต่อมา ปรากฏว่า มีคนเจออานุภาพกันมากมาย อีกทั้งยังมาเล่าเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ ของผ้านั้นให้ลุงเปล่งฟัง ว่าเจออานุภาพอย่างนั้น...อย่างนี้ เช่น บางคน ไปทดลองเอาปืนยิงผ้า ซึ่งปรากฏว่าปืนพังไปเลย คือ ยิงไม่ออก ด้วยเหตุนี้เลยทำให้ลุงเปล่งนึกเสียดายขึ้นมาทันที จนพูด ออกมาว่า “ตายแล้ว..ๆ ไม่มีแล้ว ...แจกเขาไปหมดแล้ว” และพอ ลุงเปล่งมารู้ทีหลังว่า ผ้าเช็ดหน้านั้นศักดิ์สิทธิ์ ลุงเปล่งก็เกิดคาใจ ขึ้นมาว่า อยู่ ๆ ผ้าเช็ดหน้าเกิดศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาได้อย่างไร ในเมื่อ หลวงปู่ไม่ได้เสก ไม่ได้เป่าอะไรเลย!! ด้วยความคาใจอย่างแรงนี้เอง ลุงเปล่งก็เลยเข้าไปถามท่าน ว่า “หลวงพ่อ..ทํายังไงหรือครับ ไม่เห็นเสกเป่าอะไรกับเขาเลย แล้ว ทำไมเขาเอาไปยิงแล้ว..ยิงไม่ออก...” ซึ่งหลวงปู่ก็ตอบแบบนิ่ง ๆ ว่า “ก็นึกๆ เอา....” ลุงเปล่งก็ถาม ต่ออีกว่า “นึกยังไง...??” หลวงปู่ก็ตอบเพิ่มว่า “ก็นึกในตำแหน่ง ที่นึก ๆ แล้วมันสำเร็จ” ซึ่งก็คือศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นั่นเอง.... 41