การช่วยเหลือจากหลวงปู่ : หน้า 124/166

แต่อนิจจา.. ลูกปืนไม่ยอมออก ชายแปลกหน้าก็ไม่ยอมแพ้ จึงเหนี่ยวไกต่อไปอีก และพอกดยิงกระสุนก็ไม่ออกอีก เลยทำให้ ชายแปลกหน้ายิ่งโมโหหนักขึ้นไปอีก จึงเอื้อแขนกะจะเอาปืนที่อยู่ใน มือตบกลางแสกหน้าซัดให้ตายตรงนั้น ขณะเสี้ยววินาทีระทึกที่ปืนกำลังฟาดลงที่แสกหน้านั่นเอง!!!! อยู่ ๆ ชายแปลกหน้าคนนั้น และหลานชายลุงฉลอม ก็เห็นผ้าจีวร ผืนใหญ่ลอยมาปาดหน้าชายคนนั้นทันที จนชายแปลกหน้าเกิด อาการผงะ ตกใจ แล้วล้มลงไปกองกับพื้น จากนั้นก็เกิดความกลัว ขึ้นทันที และวิ่งหนีไปในที่สุด ทำให้หลานชายของลุงฉลอมรอดชีวิต มาอย่างหวุดหวิด !!! ลุงฉลอม..ได้เปิดเผยถึงความรู้สึกที่มีต่อจีวรของหลวงปู่ผืนนี้ ว่า แม้แต่ตัวลุงเอง ซึ่งมีอายุ 80 กว่าปีแล้ว ก็พกจีวรชิ้นนี้ติดตัวตลอด เวลา เพราะมันทำให้ลุงนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ หวนนึกถึง ภาพเก่า ๆ ตอนที่เป็นอุปัฏฐากดูแลหลวงปู่ และพอยิ่งนึกก็ยิ่งปลื้ม ก็เลยเอาจีวรชิ้นเล็ก ๆ นี้ติดตัวตลอด ซึ่งไม่ว่าลุงจะไปไหน ลุงก็จะ แคล้วคลาดจากอุบัติเหตุทุกครั้งอย่างเหลือเชื่อ คือ มันเกือบจะเจอนะ แต่ก่อนที่ลุงจะเจอ คนอื่นเขาเจอไปก่อน หรือไม่อุบัติเหตุก็เกิดตาม หลังลุงไปแค่นิดเดียว คือ คนที่ถัดจากลุงเจอแทน ทำให้ลุงแคล้วคลาด ปลอดภัยทุกครั้ง... 123