ข้อความต้นฉบับในหน้า
61
ภพนี้ ภพหน้า
อย่างนั้นท่าน ในหนทางกันดารข้างหน้าฝนตกมาก หนทาง
มีน้ำบริบูรณ์ หญ้า ฟืน และน้ำมีมาก พวกท่านจงทิ้งหญ้า ฟืน น้ำ
ของเก่าเสียเถิด เกวียนเบาจากของหนักจักไปได้รวดเร็ว วัวเทียม
เกวียนก็ไม่ลำบากู ลำดับนั้น นายกองเกวียนเรียกพวกเกวียน
มาบอกว่าบุรุษผู้นี้พูดว่า ในหนทางกันดารข้างหน้าฝนตกมาก
หนทางมีน้ำบริบูรณ์ทั้งหญ้าฟื้นและน้ำมีมาก พวกท่านจงทิ้งหญ้า
ฟืน น้ำของเก่าเสียเถิด เกวียนเบาจากของหนักจักไปได้รวดเร็ว
วัวเทียมเกวียนก็ไม่ลำบาก ดังนี้ ดูกรท่าน บุรุษนี้มิใช่มิตร มิใช่ญาติ
สาโลหิตของพวกเรา พวกเราจักเชื่อบุรุษนี้ได้อย่างไร ท่านทั้งหลาย
ไม่พึงทิ้งหญ้า ฟืนน้ำของเก่าเสีย จงขับเกวียนไปพร้อมทั้งสิ่งของ
ตามที่นำมาแล้วเถิด พวกเราจักไม่ทิ้งของเก่าของพวกเรา พวก
เกวียนรับคำนายกองเกวียนนั้นแล้วขับเกวียนไปพร้อมทั้งสิ่งของ
ตามที่ได้นำมาพากเกวียนเหล่านั้นมิได้เห็นหญ้าฟื้น หรือน้ำในที่
พักเกวียนตำบลแรก แม้ในที่พักเกวียนที่ตำบล ที่สอง ที่สาม ที่สี่
ที่ห้า ที่หก ที่เจ็ด ก็มิได้เห็นหญ้า ฟืนหรือน้ำ ได้เห็นแต่หมู่เกวียน
ที่ได้ถึงความวอดวายเท่านั้นได้เห็นแต่กระดูกของมนุษย์และปศุสัตว์
ที่อยู่ในหมู่เกวียนนั้นเท่านั้น พวกนั้นถูกอมนุษย์คือยักษ์กินแล้ว
ลำดับนั้น นายกองเกวียนเรียกพวกเกวียนมาบอกว่า นี่คือ
หมู่เกวียนนั้นได้ถึงแก่ความวอดวายแล้ว ทั้งนี้ เพราะนายกอง
เกวียนนั้นเป็นคนโง่เขลา ถ้าอย่างนั้นในหมู่เกวียนของพวกเรา
สิ่งของชนิดใดมีสาระน้อยจงทิ้งเสีย ในหมู่เกวียนหมู่นี้สิ่งของ
ชนิดใดมีสาระมาก จงขุนเอาไปเถิด พวกเกวียนพวกนั้นรับคำนาย
กองเกวียนนั้นแล้วจึงทิ้งสิ่งของชนิดมีสาระน้อยในเกวียนของตนๆ
ขุนเอาไปแต่สิ่งของมีสาระมากในเกวียนหมู่นั้น ข้ามทางกันดาร
นั้นไปได้โดยสวัสดี ทั้งนี้ เพราะนายกองเกวียนนั้นเป็นคนฉลาด
P