ภพนี้ ภพหน้า : หน้า 91/130

88 89 ภพนี้ ภพหน้า สมณพราหมณ์บางพวกที่เสพเสนาสนะป่าอันสงัด ไม่ประมาท ทำความเพียร ชำระทิพยจักษุ มองเห็นโลกนี้โลกอื่นและสัตว์ อุปปาติกะด้วยจักษุอันเป็นทิพย์ เหนือจักษุของมนุษย์มีอยู่ เรื่องของปรโลกจึงเห็นอย่างนี้ ไม่พึงเข้าใจว่าจะได้เห็นได้ด้วย A ตาเนอน. 4 ๕. ตรัสเล่าว่า พระองค์เคยเห็นสมณพราหมณ์ที่มีศีลมีธรรม อันงาม ใคร่มีชีวิต ไม่อยากตาย ใคร่ความสุข เกลียดทุกข์จึงทรง คิดว่า ถ้าสมณพราหมณ์ผู้มีศีลธรรมอันงามเหล่านี้ รู้ตัวว่าตาย ไปแล้วจะดีกว่าชาตินี้ ก็ควรจะกินยาพิษเชือดคอตายผูกคอตายู หรือโดดเหวตาย แต่เพราะไม่รู้ว่าตายไปแล้วจะดีกว่าชาตินี้ จึงรักชีวิต ไม่อยากตาย ใคร่ความสุข เกลียดทุกข์ ข้อนี้เป็นเหตุ ให้พระองค์ไม่ทรงเชื่อว่าโลกอื่นมีสัตว์อุปปาติกะ เกิดเติบโต ขึ้นทันที ) มี, ผลแห่งกรรมดีกรรมชั่วมี พระเถระทูลเปรียบเทียบถวายว่าพราหมณ์คนหนึ่งมีภริยา ๒ คนคนหนึ่งมีบุตรอายุ ๑๐ หรือ ๑๒ ปีอีกคนหนึ่งมีครรภ์จวนคลอด พราหมณ์นั้นถึงแก่กรรมมาณพผู้เป็นบุตรจึงพูดกับมารดาเลี้ยง ว่า ทรัพย์สมบัติทั้งปวงนี้ ตกเป็นของข้าพเจ้าทั้งหมด ของท่าน ไม่มีเลย ขอท่านจงมอบความเป็นทายาทของบิดาแก่ข้าพเจ้า นางพราหมณีผู้เป็นมารดาเลี้ยงตอบว่า เจ้าจงรอก่อนจนกว่า เราจะคลอด ถ้าคลอดเป็นชายก็จะได้ส่วนแบ่งส่วนหนึ่งถ้าเป็น หญิง แม้น้องหญิงนั้นก็จะต้องตกเป็นของเจ้า แต่มาณพนั้น ก็เซ้าซี้อย่างเดิม แม้ครั้งที่ ๒ แม้ครั้งที่ ๓ นางพราหมณีจึงถือ มีดเข้าไปในห้อง ผ่าท้องเพื่อจะรู้ว่าเด็กในท้องเป็นชายหรือ หญิงเป็นการทำลายตัวเอง ทำลายชีวิต ทำลายเด็กในครรภ์และ