ภพนี้ ภพหน้า : หน้า 93/130

91 ภพนี้ ภพหน้า ๒. ตรัสแย้งต่อไปว่า เคยตรัสสั่งให้ลงโทษโจรที่จับได้ ให้ชั่ง น้ำหนักดูเมื่อเป็น แล้วให้เราเชือกรัดคอให้ตายแล้วชั่งดูอีก ในขณะที่เป็นมีน้ำหนักเบากว่า อ่อนกว่า ใช้การงานได้ดีกว่า เมื่อตายแล้วเหตุนี้จึงไม่ทรงเชื่อเรื่องโลกอื่น พระเถระทูลถามว่า พึงชั่งก้อนเหล็กที่เผาไฟตลอดวัน ร้อนลุก โพลง กับก้อนเหล็กที่เย็นเทียบกันดู อย่างไหนจะเบากว่า อ่อนกว่าใช้การงานได้ดีกว่า ตรัสตอบว่า ก้อนเหล็กที่ประกอบกับธาตุไฟ ธาตุลมร้อน ลุกโพลง เบากว่า อ่อนกว่า ใช้การงานได้ดีกว่า พระเถระทูลต่อไปว่า ร่างกายก็เหมือนกันประกอบ ด้วยอายุ ( เครื่องสืบต่อหล่อเลี้ยง ) ประกอบด้วยไออุ่น ประกอบด้วย วิญญาณ ก็เบากว่า อ่อนกว่าใช้การงานได้ดีกว่า 4. ตรัสแย้งต่อไปว่า เคยตรัสสั่งให้ลงโทษโจรที่จับได้ ให้ฆ่า โดยไม่กระทบกระทั่งผิว, หนัง, เนื้อ, เอ็น, กระดูก, เยื่อใน กระดูกเพื่อจะดูชีวะออกไป (จากร่าง) เมื่อเขาทำอย่างนั้น และ เมื่อโจรนั้นจะตายแน่ก็สั่งให้จับนอนหงายเพื่อจะดูชีวะออกไป ก็ไม่เห็นชีวะออกไป. สั่งให้จับนอนตะแคงที่ละข้าง ให้ยกขึ้น ให้เอาศีรษะลง ให้ใช้ฝ่ามือ, ก้อนดิน, ท้อนไม้, ศัสตราเคาะดู, ให้ดึงเข้า ให้ผลักออก ให้พลิกไปมา เพื่อจะดูชีวะออกไปก็ไม่ เห็นชีวะออกไป, โจรนั้นมีตา หู จมูก ลิ้น มีรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ แต่ก็ไม่รู้สึกอายตนะนั้นๆ ( คือไม่รู้สึกเห็นรูป ฟังเสียง ดมกลิ่น ลิ้มรส ถูกต้องโผฏฐัพพะ ) พระเถระทูลเปรียบเทียบถวายว่าเปรียบเหมือนคนเป่าสังข์เดินทาง ไปชนบทชายแดนแห่งหนึ่ง เป่าสังข์ขึ้น ๓ ครั้งแล้ววางสังข์ไว้