ภพนี้ ภพหน้า : หน้า 75/130

73 ภพนี้ ภพหน้า ลำดับนั้น สหายคนที่หนึ่งนั้นทิ้งมัดด้ายป่านแล้ว ถือมัดผ้า ป่านไปสหายทั้งสองนั้นเข้าไปยังถนนในบ้านอีกแห่งหนึ่ง ได้เห็น เปลือกไม้โขมะ ได้เห็นด้ายเปลือกไม้โขมะ ได้เห็นผ้าเปลือกไม้โขมะ ได้เห็นลูกฝ้าย ได้เห็นด้ายฝ้าย ได้เห็นผ้าฝ้าย ได้เห็นเหล็ก ได้เห็น โลหะ ได้เห็นดีบุก ได้เห็นสำริด ได้เห็นเงิน ได้เห็นทอง ที่เขาทิ้ง ไว้มากมายในถนนในบ้านนั้นครั้นแล้วสหายคนที่หนึ่งจึงบอกสหาย ม คนที่สองว่า สหาย เราจะปรารถนาประโยชน์อันใดกับเปลือกป่าน หรือด้ายป่าน หรือผ้าป่าน หรือเปลือกไม้โขมะ หรือด้ายเปลือก ไม้โขมะ หรือผ้าเปลือกไม้โขมะ หรือลูกฝ้าย หรือด้ายฝ้าย หรือ ผ้าฝ้าย หรือเหล็ก หรือโลหะ หรือดีบุก หรือสำริด หรือเงินนี้ทอง ที่เขาทิ้งไว้มากมาย ถ้าเช่นนั้นท่านจงทิ้งมัดเปลือกป่านเสียเถิด และ ฉันก็จักทิ้งห่อเงินเสีย เราทั้งสองจักถือเอาห่อทองไป สหายคนที่ สองตอบว่า สหาย มัดเปลือกป่านนี้เราเอามาไกลแล้ว ทั้งมัดไว้ดี แล้วด้วยเราไม่เอาละ ขอท่านจงทราบเถิดฯ ลำดับนั้นสหายนั้นทิ้ง ห่อเงินถือเอาห่อทองไปสหายทั้งสองนั้นเข้าไปยังบ้านของตนๆแล้ว ในเขาทั้งสองนั้น สหายผู้ถือเอามัดเปลือกป่านไปมารดา บิดา บุตร ภริยา มิตรอำมาตย์ หาได้พากันยินดีไม่ และเขาไม่ได้รับความสุข โสมนัส ซึ่งเกิดจากเหตุที่ได้จากเปลือกป่านนั้นมา ส่วนสหายที่ถือเอา ห่อทองไปนั้นมารดาบิดาบุตร ภริยา มิตร อำมาตย์พากันยินดีและ ภริยามิตร เขายังได้รับความสุขโสมนัสซึ่งเกิดจากเหตุที่ถือเอาห่อทองนั้นมา ดูกรบพิตรบพิตรก็อย่างนั้นเหมือนกันน่าจะปรากฏเหมือนบุรุษ ผู้ถือมัดเปลือกป่าน ขอบพิตรจงทรงสละคืนทิฐิอันลามกนั้นเสียเถิด ขอบพิตรจงทรงปล่อยวางทิฐิอันลามกนั้นเสียเถิดทิฐิอันลามกนั้น อย่าได้มีแก่บพิตร เพื่อมิใช่ประโยชน์ เพื่อความทุกข์ สิ้นกาลนานเลย ฯ 8