4 ครั้ง

เข้าไปอยู่ในใจ ๒) ต้องไม่ก่อกรรมชั่วใหม่อย่างเด็ดขาด เพราะตระหนักถึงผล ร้ายนานาชนิดที่จะติดตามมาทั้งแก่ตนเอง เพื่อนร่วมโลก และสิ่งแวดล้อม ตามธรรมชาติ ๓) ต้องไม่อยู่เฉยๆ โดยไม่สร้างกรรมดีอะไรเลย พึงระลึกไว้ว่าการ อยู่เฉยๆ นอกจากจะไม่มีกำไรแล้ว ยังจะต้องควักต้นทุนมาใช้จ่ายอีกด้วย นั่นคือบุญจากกรรมดีที่เคยสั่งสมไว้ก็จะหมดสิ้นไป และที่แน่ๆ ก็คือ สังขารร่างกายของเราต้องแก่ลงๆ ทุกวัน โอกาสที่จะสร้างกรรมดีใหม่ นั้นเหลืออยู่น้อยเต็มที ๔) ต้องใช้ร่างกายอันเป็นที่อาศัยของใจนี้ให้คุ้มค่าที่สุด ไม่ว่าจะ เป็นร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรงหรือร่างกายที่ทุพพลภาพ โดยการศึกษา เรื่องกรรมดีกรรมชั่วให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ แล้วเลือกปฏิบัติแต่กรรมดี พึงระลึกเสมอว่า แม้ร่างกายที่ทุพพลภาพของมนุษย์นั้นถึงอย่างไร ก็ ยังสามาร
- การใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า