2 ครั้ง

ในคนที่ดี เป็นพรหมจรรย์ทั้งหมดเลย” ครั้นแล้ว พระพุทธองค์ได้ทรงแสดงต่อไปอีกว่า พระองค์คือ กัลยาณมิตร ผู้อนุเคราะห์สัตว์โลกทั้งหลายให้บรรลุความหลุดพ้น ดังนี้ “ดูก่อนอานนท์ ด้วยว่าอาศัยเราเป็นมิตรดี สัตว์ ทั้งหลายผู้มีความเกิดเป็นธรรมดา ย่อมหลุดพ้นจาก ความเกิดได้ สัตว์ทั้งหลายผู้มีความแก่เป็นธรรมดา ย่อมหลุดพ้นจากความแก่ได้ สัตว์ทั้งหลายผู้มีความ เจ็บป่วยเป็นธรรมดา ย่อมหลุดพ้นจากความเจ็บป่วยได้ สัตว์ทั้งหลายผู้มีความตายเป็นธรรมดา ย่อมหลุดพ้นจาก ความตายได้ สัตว์ทั้งหลายผู้มีความโศก ความร่ำไร ความทุกข์ ความเสียใจ และความคับแค้นใจเป็นธรรมดา ย่อมหลุดพ้นจากความโศก ความร่ำไร ความทุกข์ ความ เสียใจ และความคับแค้นใจได้" จากพุทธพจน์ทั้งหมดนี้ อาจกล่าวได้ว่า ความสำคัญของกัลยาณ มิตร อยู่ที่การเป็นผู้ปลูกฝัง
- การเป็นกัลยาณมิตร