2 ครั้ง

เข้าไปอยู่ในใจ สิ่งที่ให้เป็นทานไปแล้วจัดว่าได้ขนออกอย่างดีแล้ว ความสำรวมทางกาย วาจา ใจ อันใดในโลกนี้ คือ เมื่อยังเป็นบุคคล ได้ทำบุญอันใดไว้ บุญอันนั้นย่อม เป็นไปเพื่อความสุขแก่เขาผู้ละ (โลกนี้) ไป ” ๑๔ เพราะฉะนั้น การเตรียมเสบียงติดตัวไปให้มากที่สุด ก็คือการ สั่งสมบุญไว้ในใจของเราให้มากที่สุด ด้วยการเร่งรีบทำทานทุกรูปแบบ เพื่อเปลี่ยนทรัพย์หยาบให้เป็นบุญ ทั้งนี้เพราะ “บุญเท่านั้นย่อมเป็นที่พึ่ง ของเหล่าสัตว์ในโลกหน้า ๑๙ ๔. ต้องเพิ่มพูนปัญญาให้ยิ่งๆ ขึ้นไป เพื่อให้เกิดปัญญา คือ ความ รู้ความเข้าใจโลกและความเป็นไปของชีวิตอย่างถ่องแท้ ตรงตามเป็นจริง นอกจากจะต้องศึกษาพระธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนาอย่างกว้าง ขวางแล้ว สิ่งที่จะหลีกเลี่ยงไม่ได้คือการเจริญภาวนา ทําไมต้องทําภาวนา จุดมุ่งหมายของการทำภาวนาใ
- การสั่งสมบุญและการเจริญภาวนา