1 ครั้ง

เข้าไปลงในใจ ...ครั้งนั้นแลพระเจ้ามหาวิชิตราชได้ทรงรับสั่งให้ พราหมณ์ปุโรหิตมาเฝ้าแล้วตรัสว่า ท่านผู้เจริญ โจรที่ เป็นเสี้ยนหนามนั้นเราได้ปราบปรามดีแล้ว เพราะอาศัย วิธีของท่านและกองพระราชทรัพย์ใหญ่ก็ได้บังเกิดแก่เรา บ้านเมืองก็ได้ดำรงอยู่ในความเกษม หาเสี้ยนหนามมิได้ ไม่มีการเบียดเบียนกัน พลเมืองชื่นชมยินดีต่อกัน ยังบุตรให้ฟ้อนอยู่บนอก ไม่ต้องปิดประตูเรือนอยู่ ครั้นเมื่อ พระมหาวิชิตราชทรงประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ในการบริหารประเทศ ตามคำแนะนำของพราหมณ์ปุโรหิต จนทำให้ ได้พระราชทรัพย์เข้าคลังหลวงมากมายแล้ว จึงทรงดำริที่จะทำการบูชา มหายัญ เพื่อเป็นการบำเพ็ญบารมีของพระองค์ (การบูชามหายัญในพระ พุทธศาสนา คือการสงเคราะห์ผู้คนที่ยากไร้ประสบปัญหาความขาดแคลน ด้วยการบริจาคทรัพย์สิ่งของต่าง ๆ ให้ มิได้มีก
- การบูชามหายัญ