2 ครั้ง

เข้าไปอยู่ในใจ ศาสตร์อย่างสมบูรณ์แบบเสียก่อน (ถ้าท่านพระยาเกิดเป็นมนุษย์ในสมัยนี้ น่า จะเป็นนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังบันลือโลกคนหนึ่งทีเดียว) แต่เพราะเหตุที่พระยาปายาส เป็นนัตถิกทิฏฐิ คือเห็นว่าโลกอื่น (คือโลกหน้า) ไม่มี นั่นคือตายแล้วสูญหมด ซึ่งจัดว่าเป็นมิจฉาทิฏฐิ ดังนั้น เมื่อพระยาปายาสิได้ยินว่า สมณพราหมณ์บางพวกสอนว่าโลกอื่นมี คือตายแล้วไม่สูญหมด ทุกชีวิตยังต้องไปเกิดใหม่ เวียนเกิดเวียนตายอยู่ ในวัฏสงสารเรื่อยไป ท่านพระยาก็พยายามหาวิธีพิสูจน์ต่างๆ (ดังที่ท่าน ผู้อ่านได้ทราบจากบทที่ ๓ แล้ว) แต่ก็ไม่พบความจริงตามคำสอนของสมณ พราหมณ์เหล่านั้น จึงทำให้ท่านพระยายึดมั่นความเห็นผิดเดิมอย่างเหนียว แน่น โดยไม่ได้เฉลียวใจเลยสักนิดว่ากระบวนการทางวิทยาศาสตร์นั้น ยังไม่ละเอียดลึกซึ้งพอที่จะพิสูจน์ได้ทุกเร
- การเข้าใจธรรมและการพิสูจน์ความจริง