1 ครั้ง

เข้า ปลสในใจ เรื่องเคยมีมาแล้วว่า ชายเลี้ยงสุกรคนหนึ่ง ออกจากบ้านไปยัง ตำบลอื่น พบคูณแห้งจำนวนมาก กองทิ้งตามพื้นดิน เขาจึงคิด จะเอาคูณแห้งนั้นไปเป็นอาหารสุกรที่เขาเลี้ยงไว้ คิดเช่นนั้น แล้วก็คลี่ผ้าห่มออก ห่อคูณแห้งไว้เต็มอัตรา ยกเป็นไว้บนศีรษะ แล้วเดินต่อไป ในระหว่างทางฝนตกลงมาห่าใหญ่ เป็นเหตุให้คุณในห่อ เปียก ไหลลงมาเปรอะเปื้อนร่างกายของเขา จนเลอะและเหม็น คลุ้ง เขาก็ไม่ยอมทิ้งห่อคูณนั้น แม้ผู้ที่พบเห็นเขาจะวิพากษ์ วิจารณ์ว่า เขาเสียจริตไปแล้วหรืออย่างไรจึงทำเช่นนั้น แต่เขา ก็ตอบกลับไปว่า พวกช่างวิจารณ์นั่นแหละเป็นบ้าเป็นคนเสียจริต สาเหตุที่เขาไม่ยอมทิ้งห่อคูณก็เพราะมันคืออาหารฟรีสำหรับสุกร ของเขา ท่านพระยา อุปมาเรื่องนี้ฉันใด อุปไมยก็ฉันนั้นเหมือน กัน ท่านพระยาน่าจะรู้ตัวว่า ท่านเหมือนคนเป
- เข้าไปอยู่ในใจ