การพูดและการกระทำของคนดี : หน้า 78/125

อยู่ใหญ่ ส่องธรรม ลำภาษิต เรื่อง : อิ่มธรรม คนดีจริงกับคนดีแต่พูด ยญฺหิ กริยา ตญฺหิ วเท อกโรนต์ ภาสมานํ ทำสิ่งใดได้ จึงค่อยพูดถึงสิ่งนั้น คนที่ทำไม่ได้ ดีแต่พูดนั้น ย์ น กริยา น ตั วเท ปรีชานนฺติ ปณฺฑิตาฯ ทำสิ่งใดไม่ได้ อย่าพูดถึงสิ่งนั้น พวกคนฉลาด เขากำหนดรู้ได้ (สุจจชชาดก ขุ. ชา. ๒๙/๕๗๙) วิธีสังเกตคนได้ดีอย่างหนึ่ง คือ การดูคำพูด คนดีแต่พูดมักพูดให้คนเคลิบเคลิ้ม พูดใหญ่โต พูดให้คนลุ่มหลง พูดเกินความจริง พูดเอาดีเข้าตัว คนดีจริง ท่าได้จริงจึงค่อยพูด ที่ทําได้มากก็พูดแต่น้อย ที่ทำาไม่ได้ก็ไม่โอ้อวด ไม่พูดเกินความจริง คนดีแต่พูด พูดไม่จริง ทำไม่จริง ทำไม่ได้ตามที่พูด ไม่นานความจริงย่อมปรากฏ ผู้คนย่อมรู้เท่าทัน ความเสื่อมเสียย่อมเกิดแก่เขา คนดีจริง พูดจริง ทำจริง ทำดีตามที่พูด ไม่นานผลงานย่อมปรากฏ ผู้คนย่อมสรรเสริญ ความเจริญย่อมเกิดแก่เขา กระทำให้เกิดผลงานดีกว่าสร้างวิมานกลางอากาศ - ๗๖ อยู่ในบุญ ธันวาคม ๒๕๕๗