ความตายและการทำความดี : หน้า 97/125

ความตายบ่อย ๆ เพราะยิ่งนึกถึงแล้วจะทำให้เกิดความไม่ประมาท แล้วก็ขวนขวายเกิด กำลังใจในการทำความดีมากขึ้น มีอยู่คราวหนึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงถามพระอานนท์ว่า นึกถึงความตายบ่อยแค่ไหน พระอานนท์กราบทูลว่านึกถึงอยู่บ่อย ๆ พระพุทธเจ้าตรัสว่ายังประมาทอยู่ จะไม่ประมาทต้อง นึกถึงความตายทุกลมหายใจเข้าออก แล้วตั้งใจทำกิจต่าง ๆ ด้วยความมีสติ ด้วยความไม่ประมาท ขวนขวายในการสร้างความดีอย่างสม่าเสมอ นี่คือการเจริญมรณานุสติ ยิ่งนึกถึงความตาย ยิ่งเกิด ความองอาจแช่มชื่น เกิดกำลังใจในการทำความดี นี่คือชาวพุทธเต็มตัวที่ทำถูกต้องตามหลักวิชชา ปัจจุบันมีโรคแปลก ๆ เกิดขึ้นมาก รักษาก็ยาก สาเหตุมาจากอะไร? ส่วนแรกเกิดจากสิ่งแวดล้อมปัจจุบันแย่ลง คนมากขึ้น แล้วก็สร้างมลพิษขึ้นมาทั้งในอากาศ ในน้ำ รวมทั้งพืชพันธุ์ธัญญาหารที่เราบริโภคเข้าไปก็ใช้ยาฆ่าแมลง ปุ๋ย ยาเร่ง สารเคมีเหล่านี้ เข้าไปสะสมในตัวมากกว่าสมัยก่อน เลยเกิดโรคแปลก ๆ หลายอย่าง ส่วนที่สองเกิดจากเทคโนโลยี พัฒนามากขึ้น คนเราก็สร้างกรรมแปลก ๆ ขึ้นมาอีกหลายอย่าง เช่น โจรกรรมคอมพิวเตอร์ สร้าง ไวรัสคอมพิวเตอร์ พอมีคนทำกรรมแปลก ๆ ก็เลยเกิดวิบากกรรมแปลก ๆ ขึ้นมา ถ้าจะไปเยี่ยมใครที่เป็นผู้ป่วยระยะสุดท้าย เรานำซองร่วมบุญไปด้วยได้ไหม? ได้ แต่ต้องอย่าให้เขาลำบากใจ ความมากน้อยของปัจจัยเป็นเรื่องรอง เรื่องหลักคือให้เขา ได้มีส่วนในการสร้างบุญ ขอให้ได้ทำ ให้ใจนึกถึงบุญ อย่าเอาความเกรงใจนำหน้า แต่ให้มุ่งประโยชน์ ที่จะเกิดขึ้นกับเขา เพราะทรัพย์ที่มีอยู่อีกไม่กี่วันก็ต้องทิ้งไว้ในโลกนี้ จะติดตัวไปได้ต้องเปลี่ยน ทรัพย์นั้นเป็นบุญ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า "เรือน" คือร่างกาย ถูก "ไฟ" คือชาติ ชรา มรณะเผาอยู่ เรือนทีถูกไฟเผาอยู่ ทรัพย์ใดขนออกไปได้ ทรัพย์นั้นย่อมเป็นประโยชน์แก่เขา แต่ทรัพย์ใดบนออก ไปไม่ได้ก็จะถูกเผาไหม้อยู่ในเรือนนั่นเอง การขนทรัพย์จากเรือน คือขนด้วยการให้ทานย่อมแปร เป็นบุญติดตัวเขาข้ามภพข้ามชาติ การที่เราไปแนะนำให้เขาทำบุญ เสมือนไปรักษาสมบัติให้เขา ถ้าไม่บอกให้เขาท่าบุญ ทรัพย์นั้นจะถูกเผาอยู่ในเรือนก็คือร่างกายที่สลายไป เมื่อมีญาติเป็นผู้ป่วยระยะสุดท้าย ควรจะบอกหรือไม่บอกให้ผู้ป่วยรับทราบ? ควรบอกให้ทราบ แต่ให้ทราบเป็นขั้นเป็นตอนอย่างมีศิลปะ เมื่อทราบแล้วเราควรให้เขารู้จัก การสร้างความดี สร้างบุญกุศล รู้พระสัทธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเท่ากับว่าให้เขามี เครื่องยึดเหนี่ยว ถ้าบอกให้รู้แบบกะทันหันโดยที่เขาไม่รู้หลักพวกนี้เลย ชีวิตก็เคว้งคว้าง กลุ่ม กลาย เป็นกลุ่มประเภทที่กลัวความตาย ๔ ประเภท บางคนไม่ยอมรับ บางคนโกรธ บางคนต่อต้าน แต่ ถ้าให้ทราบโดยรู้หลักปฏิบัติที่ถูกต้องด้วย เขาก็จะรู้ความจริง พร้อมกับมีหนทางว่าช่วงเวลา ที่เหลืออยู่ควรจะทําอะไรที่เป็นประโยชน์สูงสุด บอกอย่างนี้จะเป็นประโยชน์แก่เขา www.kalyanamitra.org ธันวาคม ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๙๕