การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย : หน้า 96/125

มีผู้ป่วยระยะสุดท้ายหลายรายนั่งสมาธิแล้วยืดอายุได้นานขึ้น บางรายโรคภัย ไข้เจ็บหายเป็นปลิดทิ้ง เป็นเพราะอะไร? ๑. ๒. มีเหตุอยู่ ๒ อย่าง คือ พอผู้ป่วยได้สร้างบุญ ได้ทำสมาธิ ผลก็คือบุญเกิดขึ้น แล้วบุญใหม่ที่ทำจะไปเหนี่ยวนำบุญเก่า ที่สั่งสมไว้ให้เชื่อมต่อกัน บุญนั้นก็เลยส่งผล ทำให้วิบากกรรมที่ทำให้เกิดอาการเจ็บป่วย ทุเลาลง ที่ป่วยไม่หนักจนเกินไปก็หาย ที่ป่วยหนัก ๆ ก็ยังยืดเวลาออกไปได้ เป็นเพราะบุญ มาหล่อเลี้ยงทำให้วิบากกรรมเบาบางลง ๆ คนเราประกอบด้วยกายกับใจที่ส่งผลต่อกัน เคยสังเกตไหมว่า ข้าราชการผู้ใหญ่บางคน พอเกษียณอายุผ่านไป ๒ ปี ป่วยตายเพราะทำใจไม่ได้ เคยมีคนมาล้อมหน้าล้อมหลังเต็ม ไปหมด พอเกษียณแล้วไม่มีใครสนใจเลย ทำใจไม่ได้ ก็เลยป่วย หรือบางคนที่มีเรื่องกลุ่ม มาก ๆ ร่างกายจะรวนเรไปด้วย กินไม่ได้ นอนไม่หลับ เพราะใจกับกายเกี่ยวเนื่องกัน ถ้าใจ แย่ อีกหน่อยร่างกายก็จะแย่ตาม แต่ในทางกลับกันถ้าร่างกายแย่ ใจที่เคยดี ๆ อยู่บางทีก็ แย่ตาม แต่ถ้ากายแข็งแรงใจก็มีแนวโน้มจะสดใส ถ้าจิตใจสดใสสุขภาพร่างกายก็จะดีขึ้น เพราะฉะนั้นในคนไข้คนเดียวกัน ถ้ารู้หลักการทําความดี การทําสมาธิ การสร้างบุญ เมื่อสร้างบุญแล้วใจก็จะมีพลัง สมดุลของใจจะเกิดขึ้น พอใจมีพลังก็ส่งผลถึงทางกาย ทำให้ โรคร้ายที่มีอยู่คลี่คลายเบาบางลงไป ที่เป็นไม่มากก็หาย ที่เป็นหนัก ๆ ก็ยืดเวลาออกไปได้ ผลบุญกับสมดุลกายใจ ๒ อย่างนี้ประกอบกันขึ้นมาทำให้สุขภาพดีขึ้น หรือยืดเวลาอยู่ใน โลกนี้ให้ยาวนานขึ้นได้ การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายต้องทำอย่างไรบ้าง? ควรรู้หลักอย่างที่อธิบายไปแล้ว ถ้าคนไม่รู้หลักก็หาเรื่องคุยเฮฮา ผู้ป่วยก็ฝืนยิ้มแต่ในใจไม่มี ความสุข แบบนี้ผิดหลัก ต้องหาวิธีให้คนไข้นึกถึงบุญกุศล นึกถึงความดีที่เคยทำ แล้วก็คุยแต่เรื่อง ที่ดีงาม ซึ่งจะทำให้ใจผ่องใส พูดถึงการปฏิบัติธรรมก็ได้ หรือเอาหนังสือธรรมะไปให้ เอาสิ่งที่เป็น สื่อให้เขานึกถึงความดี นึกถึงบุญกุศล และทำใจให้สงบไปให้ ถ้ารู้หลักอย่างนี้การไปเยี่ยมคนไข้ หรือการดูแลของเราก็เป็นประโยชน์ต่อคนไข้ ในทางพระพุทธศาสนามีข้อคิดอย่างไรในการพูดถึงความตาย? แง่คิดเกี่ยวกับความตายมี ๒ ประเภท คือ ๑. ๒. คนไม่รู้หลัก คือคนไม่รู้หลักธรรม ไม่รู้หลักการของโลกและชีวิต พอนึกถึงความตายแล้ว เศร้า หดหู หวาดเสียว เพราะฉะนั้นเขาจะพยายามไม่นึก นึกแล้วมันน่ากลัว คนรู้หลัก คือผู้ที่ได้ศึกษาธรรมะในพระพุทธศาสนา รู้หลักที่พระพุทธเจ้าบอกว่าให้นึกถึง ๙๔ อยู่ในบุญ ธันวาคม ๒๕๕๗ www.kalyanamitra.org