การให้อภัยและการแสดงความรักภายในสถานการณ์ยากลำบาก : หน้า 29/96

นางอุตตรารีบเข้าไปห้ามเหล่าทาสของตนเอาไว้ แล้วเดินเข้าไปถามนางสิริมาว่า "สิริมาเธอเป็นอะไรหรือไม่ การที่เธอแตะเทผ่าร้อนๆ ในกระทะมาราดเรานี่เธอต้องการอะไร" แล้วให้โอวาทว่า "เธออย่าทำอย่างนี้เลย มันเป็นบาป บาปนี้จะทำให้เธอไปหานรก เราไม่มีความชุ่นเคืองในตัวเธอเลยแม้แต่เพียงนิดเดียว เรายังแต่ความรักและสงสารในตัวเธอนิถึงพระคุณของเธอที่ให้โอกาสแก่เราได้ไปถวายทาน ไปฟังธรรม รักษ์ศีล เราไม่ได้คิดเลยว่าเร้างเธอมาดา แต่คิดว่าเธอให้โอกาสเรา เพราะฉะนั้นต่อจากนี้ไป เธออย่าทำอีกเลย เลิกเถอะ เราไม่โกรธรอก" จากนั้นก็ให้ธิรานำสิริมาทำธุระร่างกาย ให้อนด้วยน้ำอุ่น แล้วให้นำมันที่ทุ่งดีแล้วตั้งรอคอยครั้งเอามาทำให้สาวสิริมาสะไม่ให้ร่างกายเกิดรอยกช้ำ นางสิริมาก็ได้สติขึ้นมา "จริงสิเนะ เราเป็นแค่คนภายนอกเป็นเพียงตัวแทน เราไม่ทำอย่างนี้เลย เหตุเพราะมีชั่วคราว นางอุตตราก็ไม่ได้โกรธเราเลย พูดด้วยเรา และยังห้ามปรามทาสไม่ให้ทำร้ายเรา กลับสั่งให้คอยรับใช้อย่างดี ให้อนน้ำอุ่นและเอาน้ำมันนวด บัดนี้เราได้ทำกรรมหนักเสียแล้ว แล้วเราควรจะทำอย่างไรดี เพื่อให้นางอุตตรายกโทษให้เรา เราจะได้ไม่มีบาปมีกรรม ถ้าเราไม่ขอให้เธออภัยให้ ศรีษะของเราคงต้องแตกถึง 7 เสี่ยงเป็นแน่" คิดแล้วก็หมอบลงกราบเท้าของนางอุตตราแล้วกล่าวว่า "ขอคุณแม่จงยกโทษให้ฉันด้วยเถิด"