ข้อความต้นฉบับในหน้า
ภิญนั้นเมื่อได้ฟังพระธรรมเทศนาแล้ว ใจโล่ง
พอใจสงบเกิดนิพพาน วิริยะ วิญญติ วิสุทธิ สันติ นิพพาน
เรียงกันมาตามลำดับอย่างนี้
นิพพาน คือ มีความเบื่อหน่าย ไม่มีความรักในร่างกายของตนเองและของผู้อื่น
วิราค คือ ใจที่คลายจากความกำหนดนิดดี
วิมุตติ คือ ใจหลุดจากความผูกพัน
วิสุทธิ คือ จิตบริสุทธิ์ เกลี้ยงๆ ว่างๆ
สันติ คือ ใจหยุดนิ่ง ดั่งเข้าไปสู่ภายใน เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว
นิพพาน คือ ไปสู่พระนิพพานได้
ภิญญุหลายได้บรรลุรสธรรมนับเป็นจำนวนมาก รวมทั้งภิญญูรูปนั้นซึ่งคลายความผูกพันกับนางสิริมไปแล้ว เข้าถึงภายในธรรมพระโสดาบันหน้าตัก ๕ วา สง่า เป็นพระโสดาบันแล้ว ได้ถึงจุฑแห่งความเป็นพระอริยบุคคลเบื้องต้น มาเกิดอีกไม่เกิน ๓ ชาติ ท่องเที่ยวระหว่างโลกมนุษย์โลก แล้วก็ทำพระนิพพานให้แจ้งได้
นางสิริมา หญิงงามเมืองผู้นรรลรสโสดาบัน