วิถีชีวิตสมณะ : หน้า 31/76

ในความเป็นจริงเป้าหมาย ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ คือ ทำพระนิพพานให้แจ้ง แต่เนื่องจากชีวิตฆราวาสหรือ ผู้ครองเรือนนั้น ยากที่จะปฏิบัติ เพื่อให้บรรลุธรรมชั้นสูง เพราะ มีเครื่องกังวลทั้งจากคน สัตว์ สิ่งของ ดังนั้น จึงเกิดวิถีชีวิตหนึ่ง ที่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม เพื่อให้หมดกิเลส เรียกว่า ชีวิตสมณะ บวชพระธรรมทายาทนานาชาติ รุ่นที่ ๑ ปี พ.ศ.๒๕๔๖ “สมณะ” แปลว่า ผู้สงบกิเลสแล้ว (โดยเฉพาะหมายถึงนักบวชในพระพุทธศาสนา) วิถีของ สมณะเป็นวิถีชีวิตที่ต่างจากผู้ครองเรือน ไม่ต้องทำมาหากิน ฝากเรื่องปากท้องไว้กับชาวบ้าน จึงมีเวลาว่างสําหรับมาศึกษาธรรมะและปฏิบัติสมาธิภาวนา โดยตอบแทนคุณข้าวของชาวบ้าน ด้วยการนําธรรมะที่ศึกษาและฝึกฝนอบรมตนจนได้ผลไปสั่งสอนให้คนทั้งหลายรู้ตาม ชีวิตสมณะ หรือ ชีวิตพระ เป็นวิถีแห่งการแสวงหาโมกขธรรม จึงมักเห็นภาพของพระที่ แบกกลดพร้อมอัฐบริขาร เดินธุดงค์เข้าป่า เพื่อหาสถานที่อันเหมาะสม วิเวกจากผู้คน ปฏิบัติธรรม บำเพ็ญตบะ และเจริญสมาธิภาวนา ต่างคนต่างทำ เพราะการบรรลุธรรมเป็นเรื่องเฉพาะตน เป็น “ปัจจัตตัง”