อานุภาพแห่งบุญ : หน้า 55/76

TOPS อ า นุ ภ า พ แ ห่ ง บุญ Sdol บุญใหญ่ที่ประทับใจที่สุดใน ชีวิต คือ บุญหล่อรูปเหมือน ทองคำาหลวงปู่สด ซึ่งผมมีเงินเก็บอยู่ ๑๕,000 บาท คิดเป็นราคาทองได้สามบาทสองสลึง ผมเทสุดใจถวายหมดตัว บุญในครั้งนั้นผม ปลื้มมากจึงตั้งความปรารถนาอธิษฐานจิตว่า ขอให้ได้มีโอกาสท่าธุรกิจส่วนตัว เพราะ อยากสร้างมหาทานบารมีให้ได้เยอะๆ ช่วงปลายปี '๓๗ ผมลาออกจาก งานท่ามกลางความไม่เข้าใจของคนรอบข้าง ผมได้รู้จักกับบุคคลท่านหนึ่งซึ่งผมนับถือ เป็นน้า โดยไปขอสูตรจากคุณน้าท่านนี้มา ผมได้ธุรกิจมาสมดังที่ตั้งใจ ธุรกิจของผม คือ ขายก๋วยเตี๋ยวราดหน้า ทุนไม่มีก็ไปขอยืมเงิน เพื่อนมาลงทุนห้าหมื่นบาท ตอนแรกคุณแม่ ไม่เห็นด้วยไม่เข้าใจผมว่า ทำไมผมทำงาน ที่มั่นคงอยู่ดีๆ ออกมาขายก๋วยเตี๋ยวราดหน้า แต่ผมกลับเห็นว่าน่าลุยนะ เพราะผมมีบุญเป็น Back-up ได้สูตรมาก็หัดทำ ลองชิมดูให้อร่อย ไปติดต่อห้างสรรพสินค้าเขายอมรับ ให้เรา เอาสินค้าไปขาย ช่วงแรกต้องลุยยอม เหนื่อยสาหัส ไปซื้อเส้นก๋วยเตี๋ยว ซื้อคะน้า หมักหมูเอง ทำสูตรเครื่องปรุงเอง ไปชิม ร้านไหนอร่อยก็เอามาพัฒนาของเราให้ อร่อยขึ้น แบ่งเวลาออกไปติดต่องานเพื่อ ขยายสาขา ในขณะเดียวกันทางวัด มีบุญ อะไร รู้ข่าวผมก็จะรีบท่าทันที อธิษฐานจิต ขอให้ขยายสาขาได้เยอะๆจะได้ท่าบุญมากขึ้น ภายใน ๒-๓ ปีแรก ผมยอมอดเปรี้ยวไว้ กินหวาน ลดการไปวัด เหลือแค่วันอาทิตย์ ต้นเดือน งานหนักอุปสรรคหนีไม่พ้น เรื่องงาน เงินและคน แต่ไม่ท้อพยายามแก้ไข โดยได้ อาศัยหลักการบริหารจากวัดในการทำงาน เป็นทีม การกระจายความรับผิดชอบโดยมี เป้าหมายหลักเดียวกัน แต่ก่อนปัญหาใหญ่ที่สุดก็คือ ลูกน้อง คนที่จะมาทํางานให้เรา ถ้าวันนี้ท่า พรุ่งนี้ เขาไม่ทํามันก็เป็นปัญหาใหญ่ ถ้าวันไหน ลูกน้องเมาแล้วเบี้ยวงานหรือทะเลาะกันผม ก็อดไปวัด ผมจึงลองใช้วิธีนี้ดู ส่งลูกน้องไป ปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์ ให้เขาได้นั่งสมาธิ สัมผัสกับความสุขที่แท้จริง ได้ทำทาน อยไป ๕๓