ข้อความต้นฉบับในหน้า
อ า นุ ภ า พ แ ห่ ง บุญ
การทําหน้าที่ผู้นำาบุญมาตลอด ตอนเด็กณัฐจําได้ ใจท่านเสมอ
ว่าคุณพ่อทำงานแบงก์ ช่วงพักเที่ยงท่านจะรีบ
ตรงจุดนี้เองที่ณัฐอยากให้ทุกคนรับรู้เหมือน
ทานข้าวให้เสร็จ แล้วก็รีบถือกระเป๋าออกไปชวน ที่ณัฐได้รับ ได้มาพบสิ่งดีๆ วิชชาดีๆ ที่ช่วยตัวเรา
คนในชอยข้างๆ แบงก์ เพราะในแบงก์คุณพ่อ ให้พ้นทุกข์ ณัฐเชื่อบุญและรักการทําหน้าที่ผู้นํา
ชวนหมดแล้ว (หัวเราะ) ในกระเป๋าของคุณพ่อจะ
บุญมาตลอด”
มีอุปกรณ์ในการทำหน้าที่ตลอดเวลา....ตอนนี้ก็ยัง น้องณัฐมีเป้าหมายในใจชัดเจนว่าเธอเกิด
เก็บกระเป๋าใบนี้ไว้ เพื่อเป็นประวัติศาสตร์ชีวิต
ของคุณพ่อ”
มาสร้างบารมี เรียนรู้ความจริงของชีวิต
แสวงหาความบริสุทธิ์ และทำนิพพานให้แจ้ง
ซึ่งเป็นเป้าหมายเดียวกันกับที่อยู่ในใจของพระ
เดชพระคุณหลวงพ่อ ท่านอยากให้ทุกคนบน
โลกได้มาศึกษา “วิชชาของชีวิต” โดยไม่เลือก
เชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ ซึ่งทุกชีวิต
ครอบครัวของณัฐถึงจะเข้าวัดมานาน...คุณ
พ่อ-คุณแม่ก็ไม่เคยคุยกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อ
แต่แปลกมากท่านจำครอบครัวของเราได้... ในช่วง
๔ ปี ที่ผ่านมาคุณพ่อเริ่มป่วยด้วยโรคสมองฝ่อ
ตอนที่ท่านล้มป่วยใหม่ๆณัฐก็อยากให้ท่านอยู่ในบุญ จําเป็นต้องรู้ ไม่รู้แล้วอันตรายในสังสารวัฏอัน
จึงพาท่านนั่งรถเข็นไปถวายภัตตาหาร ที่วัดตั้ง
แต่เช้า ขณะที่กำลังประเคนภัตตาหารอยู่ ณัฐก็
เห็นหลวงพ่อเดินมาไกลๆ ท่านเดินมาก็ทักทาย
สาธุชน เห็นสาธุชนยื่นซองถวายปัจจัยท่านก็ยัง
ไม่รับ ในใจ ก็คิดว่าท่านคงไม่มีเวลาเดินมาทางนี้
เพราะไกลกัน พอดีพระท่านสวดให้พร ณัฐก็
หลับตาพนมมือรับพร พอลืมตาขึ้นณัฐก็เห็นมือ
ขาวๆ มาจับที่ไหล่ของคุณพ่อ
ยาวไกลนี้ เธอเรียนจบจากมหาวิทยาลัยราม
คำแหง คณะมนุษย์ศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ
สมัครงานครั้งแรก ๑๑ แห่ง ได้ทั้งหมดเลย ทุก
แห่งล้วนเป็นบริษัทที่มั่นคง เธอเลือกบางกอกโพสต์
เพราะชอบภาษา อยู่บางกอกโพสต์ 5 เดือน เงิน
เดือนที่ได้รับครึ่งหนึ่งแบ่งให้พ่อ-แม่ อีกครึ่งแบ่ง
สร้างองค์พระทุกเดือน แต่ตรงนี้ยังไม่ใช่ น้องณัฐ
จึงตัดสินใจเลือกใหม่
“นี่นะมาวัด ตั้งแต่รุ่นบุกเบิก รู้ไหมจ๊ะ ถึง “ณัฐเป็นคนที่ชอบนั่งสมาธิแล้วอธิษฐาน
แม้ใครจะไม่รับรู้แต่เทพบุตรเทพธิดาบนสวรรค์ จิตค่ะ จึงอธิษฐานจิตกับพระประธานในโบสถ์ขอ
ชั้นฟ้าเขารับรู้และอนุโมทนาบุญด้วยนะจ๊ะ ให้ได้งานที่มีองค์ประกอบ ๓ อย่าง
หลวงพ่อขออนุโมทนาบุญด้วย ขอให้สุขภาพแข็ง
แรงขึ้นเรื่อยๆ และนึกถึงบุญที่ทำมาบ่อยๆ นะจ๊ะ”
หลวงพ่อท่านเรียกคุณพ่อ-คุณแม่ว่า เทพ
บุตรเทพธิดา ต่อมาที่ได้มาวัดอีก บางครั้งท่าน
เห็นคุณพ่อนั่งรถเข็นอยู่ห่างๆ ท่านก็จะทัก “เป็น
ไงบ้างเทพบุตร” ทำให้ณัฐปลาบปลื้มมาก ซาบซึ้ง
ว่า แม้นใครจะอยู่ห่างไกลแค่ไหน แต่ทุกคนอยู่ใน
อยู่ใน
๑.ให้ได้ทรัพย์มากๆ จะได้เอาไว้ทำบุญและ
แบ่งให้คุณพ่อ-คุณแม่ ๒.ขอให้มีเวลาที่สามารถ
จัดสรรเป็นของตัวเอง ๓.ไม่ว่าจะเป็นงานอะไร
ขออย่าให้เป็นอุปสรรคในการสร้างบารมี
หลังจากนั้นอีก ๑ สัปดาห์ก็มีเพื่อนพี่ชาย
ชวนไปสมัครเป็น Detail Man (ผู้แทนจำหน่ายยา)
ตั้งแต่นั้นมารายได้ดีขึ้น ทำงานบริษัทแรกเป็น
ป ๑๘
kalyanamitra.org