ข้อความต้นฉบับในหน้า
เราจะ
ลูกจ้างผู้ที่ร่วมเดินทางมากับท่านในเรือลำ
เดียวกัน ซึ่งอยู่ในตำแหน่งที่เสี่ยงภัยมากกว่า
ถ้าหากโจรมันมาปล้นละก็ จะต้องถูกโจร
ทำร้ายจนถึงชีวิตก่อนเรา คิดแล้วก็สลดใจ ก็
นึกในใจว่า ถ้าเรารอดชีวิตในคราวนี้ เรา
ออกบวช แล้วจะไม่ลาสิกขา ที่คิดอย่างนี้ก็
เพราะว่า คลองที่ท่านพายเรือผ่านไปทำมา
ค้าขายนั้น มันอยู่ในแดนโจรซึ่งมีหลายคนโดน
จี้โดนปล้นกันมาแล้ว บางคนก็เสียทรัพย์สิน
บางคนก็เสียชีวิต บางคนก็เสียทั้งชีวิตและ
ทรัพย์สิน ท่านจึงใช้คำว่า ถ้ารอดชีวิตในคราวนี้
เราจะบวชตลอดชีวิต จะไม่ลาสิกขา แล้วก็จุด
ธูปอธิษฐานจิต นั้นก็หมายความว่าท่านบวช
ใจมาตั้งแต่อายุ ๑๙ ปีแล้ว
ต่อมาท่านก็ตั้งใจทำมาค้าขาย เพื่อรวบ
รวมทรัพย์ให้กับมารดาที่ยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งอายุก็
มากแล้วเรี่ยวแรงก็มีแต่จะหมดไป ท่านคิดจะ
เอาทรัพย์นี้เป็นสิ่งที่แทนตัวท่าน เพื่อจะดูแล
มารดาของท่านให้อยู่อย่างสุขสบายตาม
อัตภาพของเกษตรกร ส่วนตัวท่านก็จะออกบวช ปฏิบัติเช่นเดียวกับครูบาอาจารย์นั้น จน
เมื่อท่านอายุครบ ๒๒ ปี ท่านก็บรรลุ กระทั่งครูยกย่องว่ามีความรู้เท่าเทียมกัน แล้ว
เป้าหมายที่ตั้งใจไว้ มอบทรัพย์สินเงินทองให้ ก็เชิญท่านอยู่ร่วมสำนักด้วย เพื่อที่จะช่วยกัน
กับมารดา แล้วก็จากลาครอบครัวญาติพี่น้อง สั่งสอนศิษย์ต่อไป แต่ท่านก็มีความคิดว่า
อย่างไม่มีอาลัยอาวรณ์เหมือนนกที่จากคอน ความรู้แค่นี้จะไปสอนเพื่อนมนุษย์นั้นยังไม่
อย่างนั้น ออกบวชเป็นภิกษุในพระพุทธศาสนา เพียงพอ แค่เป็นต้นทางแห่งความสงบทางใจ
ท่านได้เขียนไว้ในบันทึกของท่านว่าเมื่อบวชแล้ว ละนิวรณ์ได้เท่านั้น ยังมีความรู้สึกว่าไม่ใช่ทาง
รุ่งขึ้นอีกวันหนึ่งก็ปฏิบัติธรรมเรื่อยมา มรรคผล
ทำความเพียรเจริญสมาธิภาวนาไม่ได้ขาด
ในยุคนั้นใครว่าอะไรดี ที่เขานิยม ที่
แม้แต่วันเดียว ไม่ว่าจะมีภารกิจมากมายแค่ เหมาะสมกับพระภิกษุ ท่านก็ศึกษาไปตามนั้น
ไหนก็ไม่ขาดจากการเจริญภาวนา ซึ่งในยุคนั้น ท่านได้ศึกษาเล่าเรียนปริยัติธรรม แบกคัมภีร์
ครูบาอาจารย์คนไหนที่มีชื่อเสียงโด่งดังใน จนไหล่ลู่ เพราะเรียนกันเป็นผูกๆ (ลักษณะ
ธรรมปฏิบัติ ท่านจะยอมตนเข้าไปเป็นศิษย์ นามเรียกหนังสือใบลานที่ร้อยหู ไว้มัดหนึ่งๆ
เพื่อศึกษาธรรมปฏิบัตินั้น แล้วก็ได้ผลการ ว่าคัมภีร์เทศนาผูกหนึ่ง) อยากจะศึกษา
outs un 2
อยู่ในห
kalyanamitra.org