การปฏิบัติธรรมและการพัฒนาจิต : หน้า 66/76

วันนั้น ก่อนนำนั่ง สมาธิ หลวงพ่อ ได้อ่านรายงานผล การปฏิบัติธรรม ..ที่ลูกเคยยึดมิดมาก่อนแล้วได้มาถึงความ สว่างในวันนี้ ด้วยความเมตตาอันไม่ ของทุกคน เมื่อ ประมาณ ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ.. ถึงของลูกหลวง- พ่อชมว่านั่งได้ดี ทําให้ลูกสามารถ รวมใจให้หยุดนิ่ง ได้ง่ายขึ้น ลูกยัง คงเห็นความ สว่างและเห็น ดวงผุดขึ้นทีละ ดวง แต่ก็จะเห็น ทําความแปลกใจให้กับลูกมากเพราะหลงคิดว่าทำ เพียงเท่านั้น ลูกเริ่มสงสัยว่า ทำไมลูกจึงมี ผิดหลักวิชชา ลูกรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาก และแน่ใจ แล้วว่าเดินถูกทาง หลวงพ่อได้เมตตาให้คำ แนะนำแก่ลูกว่า ให้มองต่อไปนิ่งๆ เฉยๆ แล้วผล การปฏิบัติธรรมจะก้าวหน้าได้เอง ลูกได้น้อมนำ ค่าสอนของหลวงพ่อมาปฏิบัติตามจนถึงทุกวันนี้ ประสบการณ์ภายในเพียงเท่านั้น จึงนึกทบทวน วิธีปฏิบัติของตนเอง ในที่สุดลูกก็คิดได้ว่า เป็นเพราะลูกนั่ง ธรรมะไม่ต่อเนื่อง ในขณะที่ใจรวมหยุดนิ่งแล้ว ตกศูนย์ และเห็นดวงผุดขึ้นทีละดวง ยังไม่ทันที แม้บางครั้งลูกจะมีประสบการณ์พิเศษที่ ประสบการณ์จะก้าวต่อไป ก็เลิกนั่งเสียแล้ว ศูนย์กลางกาย ซึ่งมิใช่การเห็นดวงและกายตาม ปกติ ลูกจะทำตามที่หลวงพ่อสอนคือ ดูไปเรื่อยๆ เฉยๆ นิ่งๆ หรือเปลี่ยนสิ่งที่เห็นนั้นเป็นองค์พระ แต่บางครั้งประสบการณ์ก็ชวนติดตามจนจบ ปัจจุบันลูกฝึกแค่ดูดวงและองค์พระ ดูกายแต่ละ กายทั้งแบบอนุโลมและปฏิโลม ตั้งใจว่าจะทำให้ คล่องๆ จะได้เรียนธรรมะต่อไป เพราะต้องรีบเตรียมตัวไปทำงาน ครั้นลูกนั่ง สมาธิในตอนกลางคืนก่อนนอน ก็ต้องตั้งต้นใหม่ กลับไปกลับมาอยู่ที่เดิม ก็หมดเวลาและเข้านอน เมื่อคิดได้เช่นนี้ ลูกจึงปรับวิธีการใหม่ คือ ในช่วงเช้าเมื่อนั่งสมาธิไปถึงระดับใด ลูกจะจำ สภาวะธรรมที่เกิดขึ้นกับลูกครั้งสุดท้ายก่อนเลิกนั่ง เวลานั่งรถไปทํางานก็ทําต่อไป โชคดีที่ลูกมีสารถี ช่วยขับรถ จึงทำให้มีเวลาทำสมาธิต่อไปในรถได้ วันไหนรถติดมาก ก็จะยิ่งมีเวลาทำสมาธิมากขึ้น ลูกอธิษฐานจิตทุกวันว่า ขอให้ได้ทำวิชชา ในชาตินี้ค่ะ และขอให้ได้สร้างบารมีตามติด พระเดชพระคุณหลวงพ่อไปจนตลอดไปจนถึง ลูกเริ่มรู้สึกว่าการเข้ากลางไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป ที่สุดแห่งธรรม หมั่นสังเกต พบเหตุแห่งการบกพร่อง และช่องทางแห่งการแก้ไข ...การเป็นแม่บ้านที่ต้องช่วยพ่อบ้านทำ ธุรกิจด้วย ทำให้แต่ละวันลูกแทบไม่มีเวลานั่ง สมาธินานๆ เลย แม้จะพยายามรักษาใจไว้ที่ ศูนย์กลางกายก็ยังทําได้ยาก อย่างไรก็ตามลูกยังคงนั่งสมาธิต่อไปทุกเช้า เช้าวันที่ ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๒ เวลา ๐๕.๑๕ น. ลูกเริ่มนั่งสมาธิ ปล่อยใจให้โล่ง โปร่ง สบาย เมื่อใจหยุดนิ่งสามารถเข้ากลางอย่างง่ายๆ ตกศูนย์แล้วเห็นดวงผ่านดวงแต่ละดวงและแล้วก็ เริ่มเห็นศีรษะของกายละเอียดผุดขึ้นมา นั่งท้า สมาธิต่อ มองนิ่งๆ ต่อไปเรื่อยๆ ผ่านดวงทีละดวง จนเห็นกายทิพย์, กายรูปพรหม, กายอรูปพรหม จนถึงกายธรรม เช้านี้ไม่มีอะไรมายับยั้งลูกได้อีก แล้ว เพราะใจลูกนั้น หยุดนิ่งอย่างต่อเนื่อง ๔ ปี ของการเดินทางเข้าสู่ศูนย์กลางกาย ก่อนออกจากบ้านไปทํางาน การได้นั่งสมาธิทุกเช้า หลังจากขึ้นภูกระดึง วันนี้ลูก ชิตัง เม แล้วค่ะ... อยู่ ห ป ๖๔ อยู่ใน kalyanamitra.org