ข้อความต้นฉบับในหน้า
มันใกล้กว่ากันเยอะ ฟังแล้วตอนนั้นก็ยังไม่มี
ความคิดที่อยากจะเข้าวัดเลย
ต่อมาประมาณปลายปีพ.ศ.๒๕๔๐
พระอาจารย์ที่เคยดูแลลูกชายก็โทรมาหา
ท่านคงจะโทรมาให้ธรรมะ ระหว่างที่ท่าน
กำลังพูด เราก็ทำงานไปด้วย ไม่ได้ใส่ใจเลยว่า
ท่านพูดอะไรบ้าง แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งได้เอ่ยปาก
กับท่านไปว่า ช่วงนี้พอจะมีเวลาว่าง แล้วท่าน
ก็วางสายไป หลังจากนั้นไม่นานมีเด็กผู้หญิง
โทรมาชวนให้ไปพนาวัฒน์ ตอนนั้นไม่รู้จะ
ปฏิเสธยังไง ก็เลยรับปาก แต่ก็ได้จองตั๋ว
เครื่องบินไปกลับเอาไว้ คิดว่าถ้าไปถึงเชียงใหม่
แล้วไม่เจอใครก็จะบินกลับเลย ถือว่าเราไม่
เสียสัจจะที่ได้รับปากเอาไว้ พอไปถึงสนามบิน
มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทักว่า พี่ครับๆ
จะไปพนาวัฒน์ใช่ไหมครับ ก็เลยตอบว่าใช่ค่ะ
สงสัยคงเป็นบุญเก่าที่ผลักดันให้เราไปถึง
พนาวัฒน์จนได้
ด้วยความที่ตัวเองเป็นคนไม่ได้คิดอะไร
มาก จะคิดแบบเด็กๆ ถือว่ามาเที่ยวเมืองนอก
๓ วันก็แล้วกัน เพราะอากาศที่นี่เย็นสบายดี
พอได้เห็นเขานั่งสมาธิกัน อยู่ว่างๆ ไม่รู้จะทำ
อะไรดี ก็เลยทดลองนั่งหลับตาไปกับเขาด้วย
แล้วก็เข้าถึงธรรมได้ ได้สัมผัสกับความสุขที่
มันหลั่งออกมาจากศูนย์กลางกายตลอดเวลา
เป็นความสุขที่เราไม่เคยพบเจอมาก่อนในชีวิต
พอลงมาจากพนาวัฒน์ สิ่งแรกที่คิดคือ
แล้วก็นั่งสมาธิทุกวันไม่ขาดเลย แล้วเราก็
ทําบุญมาตลอดต่อเนื่อง ผลจากการนั่งสมาธิ
และทําบุญมาโดยตลอด ไม่น่าเชื่อว่า ธุรกิจค้า
กรอบประตูหน้าต่างไม้จากเดิมที่เป็นธุรกิจเล็กๆ
ไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลย ตอนมาเริ่มต้นทำธุรกิจ
ก็มาในฐานะของลูกสะใภ้ เราจะทำอะไรเต็ม
กำลังก็ไม่ได้ ช่วงแรกๆ ก็เรียนรู้งานไปก่อน
พอมาถึงยุคที่คุณพ่อสามีปล่อยให้เรา
บริหารงานเองอย่างเต็มที่ การเติบโตมันจะ
เป็นแบบก้าวกระโดด เป็นกราฟที่ไม่ใช่ค่อยๆ
ไต่ขึ้นนะค่ะ แต่มันโตแบบพุ่งพรวด เป็นกราฟ
ที่ตั้งชัน ชนิดที่เราเองก็ยังงง สมัยก่อนที่คุณพ่อ
บริหารอยู่ ธุรกิจทํารายได้แค่เดือนละไม่กี่
แสนบาท เวลาสั่งไม้จะสั่งทีละแค่คันรถสิบล้อ
แต่พอมาถึงรุ่นเรา สั่งไม้เข้ามาเดือนละ 900
ตู้คอนเทนเนอร์ เลยมองย้อนกลับไปว่า
เอ๊ะ....มันเกิดอะไรขึ้นกับเรา คนงานก็เท่าเดิม
โรงงานก็โรงงานเดิม แล้วก็ไม่มีใครมาช่วย
งานเราเพิ่มเลย
สรุปว่า ความสําเร็จทุกอย่างที่เกิดกับ
ตัวเองนั้น เป็นผลจากการที่เราได้ทําบุญและ
นั่งสมาธิมาอย่างตลอดต่อเนื่อง โดยมีพนาวัฒน์
เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญยิ่ง อยากจะบอกกับทุก
ท่านว่า สิ่งเหล่านี้มีผลมากจริงๆ เพราะคนเรา
นั้นถ้าเก่งอย่างเดียว แต่ไม่เฮงก็ยากที่จะ
ประสบความสำเร็จได้ ตัวเองจึงเชื่อมั่นเป็น
อย่างมากว่า บุญนี้แหละเป็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง
อะไรรู้ไหมค่ะ คิดอยากให้คนทั้งโลกมานั่ง ความสำเร็จทุกๆ อย่างที่ได้รับมาค่ะ....
สมาธิเหมือนเรา แล้วอยากให้มีความสุข
เหมือนอย่างที่เรานั่ง จากนั้นมาก็เปลี่ยนเป็น
คนละคน จากไม่เคยไปวัด ก็จะไปวัดตลอด
ปี ๒๕