การนั่งสมาธิและการพัฒนาตนเอง : หน้า 65/76

งานและปัญหาธุรกิจ เนื่องจากลูกต้องดูแลงาน พัดเย็นแผ่วๆ ลูกรู้สึกสบายใจมาก หลับตาเบาๆ ความสว่าง ลูกรู้สึกได้ว่าการนั่งสมาธิที่บ้าน ใจนิ่งสงบ ลูกเริ่มเห็นดวงอาทิตย์สีแดงดวงหนึ่ง ไม่ค่อยจะก้าวหน้าเพราะใจของลูกมักจะฟุ้งเรื่อง กำลังผุดขึ้นมาทางขอบฟ้า ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ขยับขึ้น ขยับขึ้น เรื่อยๆ จนเห็นเต็มดวง นั่งนึกแปลกใจว่า ลูกมานั่งดู พระอาทิตย์ตก ทำไมเห็นพระอาทิตย์ขึ้น! จึงลืมตาหันไปทางขวามือ กลับไม่เห็นพระ อาทิตย์แล้วจึงหลับตาลงนั่งสมาธิใหม่ คราวนี้ลูก ใช้มือสองข้างปิดตาเพราะนึกว่าแสงสว่างสะท้อน เข้าตา ทำให้เห็นภาพลวงตาเป็นพระอาทิตย์ขึ้น คราวนี้ลูกได้เห็นสิ่งอัศจรรย์! คือเห็นดวง อาทิตย์ขึ้นมาเหนือขอบฟ้า สีแดงปลั่งสวยงามมาก ปรากฏอยู่เช่นนั้นครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็น สีขาว แล้วค่อยๆ ใสขึ้นๆ ๆ ทันใดนั้นเพื่อนๆ ก็มาสะกิดลูก ให้ดูดวง อาทิตย์ตก ลูกจึงลืมตาขึ้นด้วยความเสียดาย และออกจากสมาธิเฝ้าดูดวงอาทิตย์ภายนอกตก แทน กลับมาจากภูกระดึงเที่ยวนั้น ทำให้ลูก ติดใจการนั่งสมาธิมาก และทำให้ได้หลักว่า ถ้าจะนั่งให้ก้าวหน้า ต้องทําใจนิ่งๆ ว่างๆ อารมณ์ ต้องสบายๆ แถมถ้าอากาศดีด้วยก็จะไปฉลุยเลยค่ะ → นิ่งๆ เฉยๆ ทางด้านบัญชีและการเงินของหลายบริษัท การ ลงทุนบางอย่างผิดพลาด ทำให้เกิดปัญหา ทางการเงินต้องแก้ไขตลอดเวลา ใจจึงฟุ้งมากใน บางครั้ง อย่างไรก็ตามลูกไม่เคยหยุดนั่งสมาธิ แม้แต่วันเดียวนับตั้งแต่ปีพ.ศ. ๒๕๓๔ เป็นต้นมา หลายๆ ครั้งได้พบว่าการนั่งสมาธิทําให้ลูกเกิด ปัญญาในการแก้ปัญหาการงานให้ลุล่วงไปด้วยดี และหลังการนั่งจะรู้สึกหายเครียด ปีต่อมา (พ.ศ. ๒๕๓๕) ลูกได้มีโอกาสไป ปฏิบัติธรรมที่ภูเรือ คราวนี้มีผู้นำบุญไปนั่งสมาธิ เพียง ๗ คน นอกนั้นเป็นเจ้าหน้าที่ในองค์กรรวมๆ แล้วมีประมาณ ๑๕ คน อากาศที่ภูเรือค่อนข้างเย็น บางวันจะรู้สึกหนาว สำหรับลูกแล้วจะรู้สึกสบาย เพราะชอบอากาศเย็น เมื่อห่างจากงานยุ่งๆ ใจ ของลูกก็เริ่มโปร่ง โล่ง สบาย เวลานั่งสมาธิจะ รวมใจให้นิ่งได้ง่าย วันแรกเริ่มเห็นความสว่าง ท่ามกลาง ความสว่างลูกรู้สึกว่า มีแรงดึงดูด ดูดใจลูกเข้าไป ในศูนย์กลางกายที่โล่งๆ ว่างๆ ลูกเห็นดาวดวง หนึ่งผุดขึ้นมา เป็นดวงสว่างใสๆ เมื่อมองกลาง ดวงดวงจะขยายแล้วก็หายไป แล้วลูกถูกดูด เข้าไปใหม่ และเห็นดวงผุดขึ้นมาอีก เป็นเช่นนี้ ...ลูกมีความกระตือรือร้นในการนั่งธรรมะ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เห็นดวงผุดขึ้นทีละดวงหลายครั้ง และมีความระลึกถึงดวงที่ผุดขึ้นที่ศูนย์กลางกาย แต่ก็ยังไม่ทราบว่ากี่ดวง จนลูกเริ่มคิดไปเองว่า วันที่ไปผาหล่มสัก ทำให้ลูกต้องนั่งสมาธิทุกเช้า สงสัยเราจะทำผิด ทำไมไม่เห็นอะไรเลย มีถูกดูด ก่อนไปใส่บาตร และนั่งทุกวันประมาณวันละ ๑ ชั่วโมง เวลานั่งสมาธิจะพยายามทำใจให้โล่ง โปร่ง เข้าไปตรงกลางแล้วก็เห็นดวงผุดขึ้นครั้งแล้ว ครั้งเล่า ในวันที่สามของการปฏิบัติธรรมที่ภูเรือ สบาย ให้เหมือนกับคราวไปภูกระดึง บางวันลูกก็ พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้เมตตา เดินทางมา ทําได้แต่บางวันก็ฟุ้งตลอด วันไหนใจนิ่งก็เห็น ถึงที่ปฏิบัติธรรมแห่งนี้ หลวงพ่อได้นำนั่งสมาธิใน echo um bm kalyanamitra.org