พิธีตอกเสาเข็มมหามงคล : หน้า 55/88

พิธีตอกเสาเข็มมหามงคลต้นสุดท้ายสร้างอาคารภาวนา โดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) วันอาทิตย์ที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๔๖ วันนี้ เป็นวันแห่งมหาปีติ ที่ลูกทุกคนได้มี จิตศรัทธาเป็นสมานฉันท์ พร้อมใจกันมาอัญเชิญ เสาเข็มมงคลต้นสุดท้ายอาคารภาวนา ที่ได้เดิน มหากุศลกันมาอย่างพร้อมเพรียง ด้วยอาการที่ ร่าเริงเบิกบานใจ ดุจนักรบกองทัพธรรม ที่ ยาตราเข้าสู่สมรภูมิด้วยความอาจหาญร่าเริง ในวันนี้ เราจะร่วมกันประกอบพิธีกรรมที่ สำคัญ คือ การตอกเสาเข็มมหามงคลต้นสุดท้าย เพื่อสถาปนาอาคารภาวนา สำหรับศึกษาวิชชา ธรรมกาย ถ้าหากไม่มีเสาเข็มต้นนี้ ภาวนาก็จะเกิดขึ้นไม่ได้ อาคาร อาคารภาวนาหลังนี้ มีความสำคัญมาก จะเป็นสมรภูมิรบกับข้าศึกศัตรูที่แท้จริง คือ กิเลสอาสวะ และพญามาร ที่รบกันด้วย บุญญานุภาพ โดยอาศัยวิชชาธรรมกาย ที่จะไป เชื่อมวิชชากับพระเดชพระคุณหลวงปู่ ผู้ค้นพบ วิชชาธรรมกาย เพื่อสานต่องานที่แท้จริง คือ งานปราบมาร เพื่อขจัดกิเลสอาสวะที่เป็นต้น แหล่งผลิต เป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์ทรมาน ทั้งหลายให้หมดสิ้นไป ให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ นี่ คือภารกิจหลักที่สำคัญที่สุด งานปราบมารนี้ เราไม่ทำไม่ได้ ไม่ทำก็ ต้องตกเป็นบ่าวเป็นทาสของเขา แพ้เขาหมด ถ้า สู้หนึ่งชนะหนึ่ง สู้ร้อยชนะร้อย สู้ทั้งทีมชนะทั้งทีม สู้ทั้งหมดชนะทั้งหมด งานสู้ศึกภายในนี้ เป็น วัตถุประสงค์หลักที่เราได้ตั้งใจมาเกิดเป็นมนุษย์ แรกเริ่มเดิมทีนั้น มีวัตถุประสงค์เพียงอย่างเดียว คือ เพื่อหาหยุด นิ่งมุ่งเข้าไปสู่ภายใน แล้วก็ ต้องทำเป็นทีมด้วย ทำตามลำพังไม่ได้ และอีก งานหนึ่ง คือ งานหยุดใจ เพื่อสอนชาวโลกให้ หยุดตาม ถ้าสองประสานงานก็สำเร็จ ดังนั้น จึงมีความจำเป็นที่จะต้องสร้าง อาคารหลังนี้ขึ้นมา เพื่อรองรับงานที่แท้จริง แล้วก็จะได้ขยายสิ่งที่ชาวโลกขาดแคลน คือ วิชชาธรรมกาย ซึ่งเงินทองก็ซื้อไม่ได้ ทรัพย์ ภายนอกไม่ว่าจะมีค่ามากแค่ไหนก็ตาม จะเป็น สมบัติบรมจักรพรรดิ ก็ไม่อาจจะซื้อเรื่องราว ความจริงของชีวิตได้ หรือจะแลกเปลี่ยนกับ ธรรมะภายในก็ไม่ได้ เพราะการที่จะรู้เรื่องราว ความจริงของชีวิตนั้น จะต้องมีอุปกรณ์ในการ เรียนรู้ อุปกรณ์ที่เป็นหัวใจสําคัญที่สุด คือ พระธรรมกาย ซึ่งเราต้องลงมือปฏิบัติให้เข้าถึง ให้ได้ เมื่อเราเข้าถึงได้ ก็สามารถจะไปเรียนรู้ได้ ดังนั้น หลวงพ่อจึงมีความปรารถนาอย่าง แรงกล้าที่จะให้ลูกทุกคนได้เข้าถึงพระธรรมกาย จะได้ไปศึกษาความรู้แจ้งภายใน ให้ลึกซึ้ง กว้างขวางยิ่งๆ ขึ้นไป และสิ่งนี้ อันที่จริงเป็น หน้าที่หลักของลูกทุกคน ที่จะต้องทำให้สมบูรณ์ เป็นกรณียกิจที่ติดตัวเรามาตั้งแต่ปฐมชาติ และ เป็นกรณียกิจของมวลมนุษยชาติทั้งหลายด้วย หากใครเกิดมาแล้ว ได้หากรณียกิจนี้ให้สมบูรณ์ ถือว่าได้บรรลุวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็น ๕o kalyanamitra.org