ข้อความต้นฉบับในหน้า
จะเป็นกัลยาณมิตรต้องเข้าใจเรื่องอจินไตย
สาเหตุที่หลวงพ่อต้องยกเรื่องอจินไตยขึ้นมาพูด เพราะเรื่องนี้มีความจําเป็น
ในความเข้าใจเรื่องของธรรมะอย่างอื่นต่อไป ซึ่งมีเรื่องโยงใยถึงกัน และมีความ
จำเป็นในฐานะที่เราต้องไปบำเพ็ญตนเป็นกัลยาณมิตรให้แก่ชาวโลกคือเวลาจะพูด
อะไรกับใครต้องวัดภูมิปัญญาเขาให้ได้ก่อน ถ้าวัดยังไม่ได้ อย่าไปพูดอะไร
มากนัก ถ้าพูดมาก ทั้งที่เรื่องนั้นเป็นเรื่องจริง เดี๋ยวเขาจะปฏิเสธ แล้ว
กลายเป็นทะเลาะกัน ทําให้เสียทั้งเขาเสียทั้งเรา
เพราะฉะนั้น ใครที่จะบ่าเพ็ญตนเป็นกัลยาณมิตรให้กับผู้อื่น จะอธิบาย
ธรรมะแต่ละเรื่อง นึกถึง ๔ คำนี้ให้ดีว่า
- เรื่องนี้เป็นพุทธวิสัยโดยเฉพาะหรือเปล่า
เรื่องนี้เป็นฌานวิสัย วิสัยของผู้ได้ฌานเฉพาะเท่านั้นหรือเปล่า
- เป็นเรื่องของผลกรรมที่สัตวโลกทำเอาไว้ ยากแก่การอธิบายหรือเปล่า
- เป็นปัญหาโลกแตกหรือเปล่า
ถ้าเป็น เราต้องคิดแล้วค่อย ๆ พูด ถ้าเราระมัดระวังตัวอย่างนี้ ก็มีโอกาส
ที่จะสามารถบำเพ็ญตนเป็นกัลยาณมิตรให้กับชาวโลกได้
หลวงพ่อขอขยายความในเรื่องที่ไม่ควรคิดต่าง ๆ
ไว้ในที่นี้ เพื่อที่ต่อไป
ภายภาคหน้า เมื่อถูกซักถามปัญหาธรรมะ เราจะได้เตรียมคำพูด ถ้อยคำที่
พอเหมาะได้
๑. พุทธวิสัย
ในเรื่องพุทธวิสัยนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสกับพระอานนท์ว่า “ในสมัยของ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่าสิขี มีพระอรหันต์รูปหนึ่งชื่อว่าพระอภิภู
เวลาท่านพูดจะได้ยินไปถึงสหัสสีโลกธาตุ หรือโลกธาตุขนาดเล็ก ประกอบด้วย
จักรวาล 9,000 จักรวาล”
ขนาดพูดทีเดียวให้ดังไปทั้งโลก เรายังนึกไม่ออกเลยว่า จะพูดอย่างไร
แล้วพระอภิภูท่านพูดทีเดียวดังไปถึงพันโลกธาตุ จะเป็นไปได้หรือ
พระพุทธองค์ตรัสตอบว่า “เป็นไปได้ เพราะพระอรหันต์รูปนี้เวลาท่านพูด
ท่านไปยืนที่พรหมโลกแล้วพูด เลยทําให้ได้ยินเสียงไปไกลถึงพันโลกธาตุ”
พระอานนท์ฟังแล้ว
แม้ท่านยังทำตามไม่ได้ เพราะเป็นเพียงแค่
พระโสดาบันเท่านั้น แต่พอตรองตามได้ จึงไม่ปฏิเสธ แล้วยังถามพระองค์ต่อไปอีกว่า
อยู่ใน
he un b
kalyanamitra.org