ความสุขจากการทำบุญ : หน้า 77/88

บ่าย ๓ โมง ไม่คิดว่าเดินอยู่ท่ามกลางความร้อน แต่คิดว่าเดินอยู่ท่ามกลางความสว่างด้วยแสง แห่งบุญ มีรอยยิ้มปรากฏบนหน้าทุกคน.. มาตั้งแต่ตัวเล็กตัวน้อย อุ้มกันมาเลย หนูน้อย วันสว่าง หนูน้อยสหัสรังสีที่มาจากประเทศฮ่องกง จนถึงรุ่นอุ๊ย ฟันน้ำนมยังไม่ขึ้น อายุ ๘๐ กว่าแล้ว alert บุญบันเทิงกันทุกคน สุข สดชื่นกันถ้วนหน้า ทั้งๆ ที่เดินกัน ๒ กิโลฯ โอ้โห หมวก แว่นตา ร่ม รอยยิ้ม หลากแฟชั่น มองไม่เห็นใครสักคนที่ไม่ยิ้ม นี่เราทำถูกหลักวิชชาแล้ว ยิ้มกันตั้งแต่เช้า สาย บ่าย เย็น ค่ำา ยิ้มทุกกาลทุกสภาวะ.. นั่งตอก เสาเข็มก็ยิ้ม... หยิบค้อนขึ้นมาเสียงดังกรุ้งๆ กริ๊งๆ อย่างนี้เขาเรียกว่า รวยดัง (สาธุ) จนกระทั่งเอา รัตนชาติเทลงในรางก็เป็นระเบียบเรียบร้อย เมื่อเราท่าถูกหลักวิชชายิ้มแย้มตลอด บุญจะไม่มีหก ไม่มีหล่นกันเลยแม้แต่นิดเดียว มนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ นิพพานสมบัติ เกิดขึ้นกับเราง่ายๆ เย็นๆ เยอะๆ เพราะไม่มีวิบัติเจือเลย มีแต่บุญล้วนๆ ได้ทรัพย์มาก็ไม่หวงแหน มีพลัง ผลักดันภายใน ให้ใช้ทรัพย์อย่างเป็น ประโยชน์ในการสร้างบารมี ให้แล้วมี ความสุขไม่เสียดาย ยิ่งให้ยิ่งปลื้ม ยิ่งปลื้มสมบัติ ยิ่งไหล.. บุญต่อบุญสมบัติต่อสมบัติ ได้ทรัพย์มา ก็ไม่หวงแหน ไม่เหมือนบุญเจือวิบัติ พอรวย แล้วก็วิบัติมันสอนให้ตระหนี่ ให้หวงแหน แล้วก็ มาจนข้ามชาติ... เมื่อเราทำถูกหลักวิชชา สมบัติจักรพรรดิตัก ไม่พร่องอยู่ในกำมือแน่นอน (สาธุ)... บุญคราวนี้ไม่น้อยเลยนะจ๊ะ คือนอกจาก รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติแล้วเรายังได้ บุญพิเศษ..คือ จะไปเชื่อมกับวิชชาธรรมกาย ได้บรรลุธรรมกาย ได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย ได้เรียนรู้วิชชาธรรมกาย ขั้น สูงขึ้นไปเรื่อยๆ... ยิ่งใครได้ทำ ด้วยจิตที่เบิกบานแล้วเชียร์ให้ กำลังใจซึ่งกันและกัน ให้ทุกคนเบิกบานบันเทิง อยู่ในบุญ ก็มีอานิสงส์พิเศษ คือ เมื่อเราให้ กำลังใจใคร กำลังใจนั้นจะบังเกิดในตัวเราขยาย เป็นพลังอนันต์ที่ไม่มีที่สิ้นสุด เป็นผู้มีกำลังใจที่ ไม่มีวันตกต่ำเลย จะได้รับการชื่นชมยินดี ยกย่องจากมหาชน จากมนุษย์และเทวาทั้งหลาย ยกตัวอย่าง หัวหน้าชั้นกับทีมงาน หรือรายการ Relax & Alert อย่างนี้ที่เข้าไปเชียร์คนโน้นคน นี้ให้ปิติเบิกบานลืมเรื่องความร้อนจากดวงอาทิตย์ นึกถึงแต่ความสว่างภายใน นึกถึงบุญอย่างเดียว จะได้รับการชื่นชมยินดียกย่อง ความรักจาก มนุษย์และเทวา เมื่อเป็นที่รักของมนุษย์และ เทวาย่อมเป็นที่มานอน แห่งโภคทรัพย์..... เสียงที่เราพูดยกใจบันเทิงในบุญ....เราจะ ได้เสียงที่ไม่แหบ ไม่เครือ ไม่พร่า ลึกก้อง กังวานไพเราะ ปากและฟันจะสวย ลิ้นจะ รับรสได้ดี ดวงตาที่มองทุกคนเต็มเปี่ยม ไปด้วยความรักเมตตา ดวงตาเราจะสวย มีพลังใครเห็นก็จะหยุด หยุดฟัง คนที่กำลัง อึกทึกครึกโครมก็จะหยุด ทุกคนหยุด.. เดี๋ยวนี้ เราอยากฟังคุณลี (ลีลาวดี วัชโรบล) อยากฟัง หนูตุ๊กตา (อินทิรา แดงจำรูญ) เขาอยากฟังไม่ ได้ฟังแล้วกลุ้ม ฟังแล้ว alert สดชื่น เราใช้เท้า เดินไป พาร่างกายเราไปสร้างบารมี ฝ่าเท้าของ เราจะนุ่ม กายของเราจะสมส่วน ไม่อ้วนไม่ผอม ไม่ขาวไม่ดำ พอดีๆ แล้วเราตอกเสาเข็มด้วย ความเบิกบาน ชีวิตเราจะมั่นคง เหมือนเสาเข็ม ที่ตอกลงไปข้างล่าง จะเป็นฐานรองรับความสุข และความสําเร็จทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนถึง พระอริยเจ้า มีความสุขตลอดเส้นทาง" outer) c) & kalyanamitra.org