การทำบุญและกรรม : หน้า 76/88

เห็นดีใจว่าในนาจะมีน้ำ เราเห็นตรงนั้น มา อย่างรวดเร็ว แต่ จะเห็นชัดเจนและ เข้าใจทุกภาพ ถ้า เคยทําหน้ายู่ยี่กับแม่ ก็จะเห็นภาพที่ทําหน้ายู่ยี่ กับแม่ ถ้ายิ้มแย้มแจ่มใสกับแม่ก็จะเห็นภาพ หน้ายิ้มแย้มแจ่มใสกับแม่ ถ้ากินเหล้าเมายา ก็ จะฉายให้เห็นตอนนั้นแหละ ถ้าหมั่นเข้าวัดเข้าวา มาสร้างบุญ ละชั่ว ทำความดี ทำใจให้ใส ภาพ เหล่านั้นจะฉายเป็นกรรมนิมิต แล้วภาพสุดท้าย จะเป็นภาพของความสว่าง ดวง หรือองค์พระใสๆ แล้วจะทำให้คตินิมิตของเราสว่าง เราได้ฟัง Case Study มาหลาย Case จะรู้ว่าถ้าใจใสๆ พอหลับไปแล้วตื่นกลางวิมานบ้าง หรือมีบริวาร เอาราชรถมารอรับบ้าง ถ้าคตินิมิตดำมืดก็ไป มหานรก ถ้าไม่หมองไม่ใสก็ไปยมโลกบ้าง ไปพื้น มนุษย์บ้างฯลฯ เพราะความทรงจำของเรามันไม่เที่ยง เราจําเป็นต้องมีกิจกรรมบุญที่กระท่าแล้วทําให้ เราหวนระลึกนึกถึงการทำความดี มาฉายให้เรา เห็นในวันสุดท้าย ปิดงบดุลชีวิต สรุปแล้วมีกำไร ชีวิต ใจใสก็ไปดี ดังนั้นการจัดกิจกรรมมา ทั้งหมดก็เพื่อให้ตามระลึกนึกถึงบุญ เช่น พอเรา เห็นเสาเข็มที่ไหนก็แล้วแต่ จะทำให้เรานึก ถึงว่าเราเคยอัญเชิญเสามงคลไปตอกที่มหา ธรรมกายเจดีย์ มหาวิหารหลวงปู่ มหาวิหาร คุณยาย หอฉันคุณยาย สภาธรรมกายสากล อาคารภาวนา 50 ปี... ไม่ใช่พอเห็นรถ เสาเข็มวิ่งผ่านมา เฮะ!จะเอาไปที่ไหน ผลิตจากโรงงานไหน จะชนกับใคร หรือเปล่า คือคิดกันไปคนละอย่าง หรือเห็นฝนตกลงมาจู่ๆ ซ่าๆ ชาวนา แต่ลูกพระราชฯ พอ เห็นฝนตก โอ! วันนั้น ฟ้างาม ฝนพรำเหมือน สายเพชรพลอย วันเทฐานรากมหาธรรมกาย เจดีย์เราเปียกปอนไปหมดแต่ยิ้มแย้มแจ่มใสสดชื่น เห็นไหมแค่เห็นฝนตกปั๊บนึกถึงกิจกรรมนั้นเลย แต่ชาวโลกโดยทั่วไปเห็นฝนแล้วหลบเข้าร่ม.. โธ่ฝนไม่น่าตกเลย พึ่งตากผ้าไปหยกๆ จะไปทำ ธุระหน่อยก็ไม่ได้ พาลทําให้ขุ่นมัว หงุดหงิดไปเลย หรือขณะขับรถไปเห็นถนนเป็นหลุมเป็นบ่อ เฮะ! เราเคยลุยโคลนตมมา ยกค้ำฟ้าสภาธรรมกาย สากล ดังหงษ์เหินมาจากฟากฟ้า หรือว่าพอเห็น แดดร้อน เอ! วันนั้นเราออกไปตากแดด ครีมทา ผิวก็เอาไม่อยู่ เพราะเราตั้งใจอัญเชิญเสาเข็ม มงคลต้นสุดท้าย อาคารภาวนา 50 ปี พระราชฯ” พวกเรานักเรียนอนุบาลได้ฟังแล้ว Relax & Alertกันเต็มที่ เตรียมตัวเตรียมใจอย่างถูกหลัก วิชชา.....พอวันงาน..ตั้งแต่เช้า พวกเราตั้งใจนั่ง ไม่ให้หลับ...เพราะคุณครูไม่ใหญ่บอกว่า...แม้ง่วง แสนง่วง เพลียแสนเพลีย อย่าหลับ เพราะเมื่อ หลับบุญจะหย่อน แทนที่จะได้บาท ก็ได้แค่ห้า สิบสตางค์... หรือไปเดินเที่ยวขณะประกอบ พิธีกรรม จาก ๑ บาทก็ได้แค่ ๑ สลึงทั้งวัน พวกเรา Relax & Alert กันจนเสร็จพิธี คุณครู ไม่ใหญ่ได้เห็น ได้ฟังการสร้างบารมีของพวกเรา ท่านปลื้มปิติมาก ที่ลูกๆ นักเรียนอนุบาลฯ ทำบุญเป็นกันแล้ว.... หลังงานท่านจึงชื่นชม อนุโมทนาบุญกับพวกเราดังนี้ ouh uma a () kalyanamitra.org “ครูไม่ใหญ่ยังปลื้ม...ในวันบุญ ใหญ่เมื่อวานนี้ นร.อนุบาลฯ มากัน มากเกินคาด ภาพที่เห็นคือยิ้มแย้ม แจ่มใส ราวกับเทพบุตรเทพธิดา