เรื่องพุทธวิสัยและฌานวิสัย : หน้า 9/88

“แล้วพระสัมมาสัมพุทธเจ้าล่ะ ถ้า ต้องการพูดให้ดัง จะดังไปกี่โลกธาตุ” พระพุทธองค์รอให้พระอานนท์ ถามถึง ๓ ครั้ง จึงได้ตรัสตอบว่า “อานนท์ ตถาคตเมื่อมีความจํานงจะพูดไปไกลถึง แสนโกฏิจักรวาล (คือติสหัสสีโลกธาตุ หรือโลกธาตุขนาดใหญ่) ก็ไม่ยากเลย ตถาคตจะพึงแผ่รัศมีไปทั่วทั้งแสนโกฏิ จักรวาลนั่นแหละสัตวโลกในจักรวาลนั้นๆ พอเห็นแสงสว่างนั้น ตถาคตก็จะเปล่ง เสียงให้สัตว์เหล่านั้นได้ยินด้วยวิธีอย่าง นี้แล” พระพุทธองค์เวลาจะตรัสอะไรให้ ฟัง จะตรัสด้วยเหตุผล คล้ายจะบอกว่า “อานนท์ อีกหน่อยเธอก็ทำได้ในระดับหนึ่ง แม้ไม่เท่ากับเราตถาคตก็ตาม เพราะว่าพระอภิภูเคยทํามาได้แล้ว แต่ถ้าจะทําแบบอย่างพระองค์ท่านั้น เธอทำ ไม่ได้หรอก เพราะนั่นเป็นพุทธวิสัย เรื่องพุทธวิสัยจึงเป็นเรื่องอย่าไปเที่ยวคาดคะเน อย่าเพิ่งปฏิเสธ อย่าเพิ่ง ไปไล่เหตุผล เพราะแค่คิดว่า พระพุทธองค์ทำอย่างไร รัศมีจึงแผ่ออกจากกาย ข้างละหนึ่งวาก็ยากแล้ว แล้วจะเลยไปคิดว่า จะแผ่รัศมีอย่างไรให้คลุมไปตลอด แสนโกฏิจักรวาลยิ่งยากกว่า แล้วจะคุยกันไม่จบ ๒.ฌานวิสัย สำหรับเรื่องฌานวิสัยนั้น พวกเราคงได้ยินมามากเรื่องการเหาะเหิน เดินอากาศ แต่ว่าในฐานะที่เป็นนักเผยแผ่ที่จะบำเพ็ญตนเป็นกัลยาณมิตรให้กับ ชาวโลก ถ้าจะไปบอกเขาแต่เพียงว่า พวกคนมีฌานเขาทำได้ อาจจะมีบางคนไม่ เชื่อ รับไม่ได้ แต่ถ้าเราให้เหตุผล เขาก็จะสามารถเข้าใจ พอตรองตามได้ ยกตัวอย่างพวกที่เหาะเหินเดินอากาศได้ เดินบนน้ำได้ เดินบนดินได้ ดำดิน ก็ได้ เขาทำได้อย่างไร โม้เกินไปหรือเปล่า ไม่โม้ ที่ยังทำไม่ได้ เพราะเรานึก แบบคนไม่เคยฝึกสมาธิก็เลยทำไม่ได้ แต่ผู้ที่ฝึกสมาธิเมื่อนั่งสมาธิได้ถูกส่วนแล้ว อยู่ในบุญ) ) kalyanamitra.org