อานุภาพแห่งบุญ : หน้า 71/88

อานุภาพแห่ง บุญ สมพรจึงรับปากว่า “ลูกจะทำหน้าที่ต่อไป จะทำให้ดีที่สุด เอาชีวิต เข้าแลกเลยเพื่อตอบแทนพระคุณหลวงพ่อและคุณยาย” พอรถถึง เมืองโคราช เมื่อสมพรลงจากรถ คนแถวนั้นต่างพากันยกมือไหว้ เมื่อ เห็นสมพรเดินผ่าน สมพรรับไหว้ ยิ้มทักทาย ด้วยความแปลกใจ “สวัสดีค่า... จ๊า.. สวัสดีจ๊ะ” มีอยู่คนหนึ่ง เขาเอามือตบบ่า สมพรอย่างแรง “พี่ๆ นิมนต์แม่ชีมาจากไหนล่ะ งาม...งามๆ งามจังเลย ฉัน อยากกราบท่านตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว แต่รถมันแน่นมาก เข้าไปไม่ถึงท่าน” สมพรตอบไปตามความจริงว่า “อ๋อ... แม่ชีจากวัดพระธรรมกาย จ๊ะ” มัวแต่หันหน้ามาคุยกัน หันไปอีกที “อ้าวแม่ชีท่านหายไปไหนแล้ว พี่ ท่านไปไวจังเลย.._!??” เธอยิ้มด้วยความปีติที่คุณยาย ไม่ได้ ทอดทิ้งเธออย่างที่เธอนึกคิดไปเอง พลางหวนนึกถึงอดีตก่อนที่เธอจะ มีวันนี้ วันที่ได้รู้จัก วัดพระธรรมกาย ล ก่อนจะมีวันนี้ วันที่รื้อผังจน ในปี พ.ศ.๒๕๓๙ ตอนนั้นคุณสมพรยังไม่ได้เข้าวัด วันหนึ่งเธอกลับไปเยี่ยมคุณพ่อที่หมู่บ้าน ประสุข คุณสมพรกับผู้เป็นพ่อ ซึ่งขณะนั้นไม่ได้อยู่ในฐานะร่ำรวยอะไร ตื่นเต้นกับเหตุการณ์ที่จะ เปลี่ยนแปลงชีวิตครั้งใหญ่ โดยเฉพาะผู้เป็นพ่อนั้น ราวกับเห็นโคตรเพชรมาวางอยู่ตรงหน้า เมื่อ เหลือบไปเห็นกระดาษห่อปลาทู ที่ลูกสาวกำลังนำปลาไปทอด ภาพองค์พระและข้อความบน กระดาษบอกให้รู้ว่า จะมีการสร้างพระเจดีย์ใหญ่และเปิดโอกาสให้ทุกคนมีส่วนร่วม โดยการ สร้างองค์พระประจำตัว จารึกชื่อของผู้สร้างไว้ใต้ฐานองค์พระ เพื่อนำไปประดิษฐานบนเจดีย์ ทําให้ผู้เป็นพ่ออดรนทนไม่ไหว “อีนาง วัดพระธรรมกายเขามีสร้างพระ อยู่ที่ไหน นำพ่อไปเบิ้ง พ่ออยากสร้างองค์พระ “จะไปจึงได้ล่ะ. พ่อก็ไม่รู้หนังสือ ฉันก็ไม่รู้หนังสือ พากันไปหลงต่าย แต่ด้วยแรงศรัทธาและบุญเก่าได้ช่องตามมาทัน ส่งผลให้พ่อไม่ละความพยายามตาม ลูกสาวไปบ้านในเมืองโคราชด้วย ลูกสาวจึงต้องแสวงหาหนทางพาพ่อไปวัดพระธรรมกายให้จงได้ ในที่สุดความปรารถนาก็เป็นจริง สองพ่อลูกมาถึงวัดและสร้างองค์พระประจำตัวในวันนั้นถึง ๒ องค์ ด้วยความตื้นตันใจ พ่อกลั้นน้ำตาแห่งความปีติไว้ไม่อยู่ ถึงกับประคองกอดลูกสาวร้องไห้โฮ.. แต่นั้นมา ชีวิตของคุณสมพรซึ่งเปรียบเสมือนขอนไม้เน่าที่ถูกน้ำเซาะผุกร่อนตลอดเวลา ด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือดที่คอยกัดกินเซลล์ต่างๆ ในร่างกาย ซ้ำร้ายระยะหลัง เธอมีอาการช็อก บ่อยขึ้น สลบไปนานครั้งละ ๓-๔ ชั่วโมง ตัวเขียวเล็บเขียว ปัจจุบันอาการเหล่านั้นหายไปแล้ว ๖๕ อยู่ให้ kalyanamitra.org