คุณธรรมของคุณยายอาจารย์ : หน้า 17/92

ประการแรก มักน้อย คุณยายอาจารย์ มักน้อยในคุณธรรมที่ได้เข้าถึง เมื่อเข้าถึงธรรม อะไรแล้ว ก็ไม่ปรารถนาให้ผู้อื่นล่วงรู้ว่า ตนเองได้บรรลุธรรมนั้น ครั้งหนึ่งอุปัฏฐาก ถามท่านว่า คุณยายมีอภิญญาหรือ? คุณยาย ตอบเลี่ยงๆ ไปว่า โยงยาอะไร ยายทานหมดแล้ว ความจริงท่านทั้งหลายในที่นี้อาจจะเคยได้ ประสบกับอภิญญาของคุณยายมาบ้าง ก็ให้ เก็บไว้เป็นความประทับ ใจ ตราตรึงอยู่ตลอดไป ประการที่ ๒ สันโดษ นอกจากความ สันโดษในปัจจัย ๔ ที่ เราทราบชัดกันอยู่แล้ว โดยที่สุดคุณยาย อาจารย์มีความสันโดษ ในอธิคม คือ ธรรมะที่ ได้บรรลุ เมื่อท่าน เข้าไปอยู่ที่วัดปากนํ้า ภาษีเจริญ ใหม่ๆ ท่านป่วย ธรรมะของท่าน มืดไป แต่ท่านไม่ได้น้อยใจ หรือเสียใจว่า ธรรมะของท่านไม่ทันคนอื่น กลับมั่นใจใน ธรรมะที่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ถ่ายทอดให้ เมื่อพระเดชพระคุณหลวงปู่วัด ปากน้ำถามว่า “สว่างหรือยัง” ท่านเรียนว่า “สว่างแล้ว” เท่านั้น ธรรมะของท่านก็กลับ สว่างไสวขึ้นมา ในที่สุดธรรมะของท่านก็ พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ท่านจึงได้เป็นหัวหน้า กะในโรงงานทำวิชชา ประการที่ ๓ สงัดวิเวกไม่คลุกคลีด้วย หมู่คณะ คุณยายอาจารย์มีกายวิเวก เพราะ ยินดีในการประพฤติพรหมจรรย์ ชักตนออก จากกาม มีจิตวิเวก เพราะใจของท่านบริสุทธิ์ ผ่องใสอยู่ตลอดเวลาไม่ยึดติดในคน สัตว์ สิ่งของ และที่สําคัญ มีอุปธิวิเวกเพราะใจของ ท่านตรึกอยู่แต่ในธรรมะ หมู่กิเลสทั้งหลายไม่ สามารถเกาะเกี่ยวใจของท่านได้ ประการที่ ๔ มีความ เพียร คุณยายอาจารย์ ทุ่มเทแรงกายแรงใจ เริ่มสร้างวัดเรามา กระทั่งเป็นวัดพระธรรม กายในวันนี้ ด้วยความ หวังว่า จะสร้างวัดให้ เป็นวัด สร้างคนให้เป็น คนดี สร้างพระให้เป็น พระที่ดี และเหนือสิ่ง อื่นใด คุณยายอาจารย์ มีความเพียรในการ ปฏิบัติธรรม ท่านสอนเสมอว่า ในชีวิตของคน เราจะต้องมีความเพียรที่จะนั่งธรรมะให้ยิ่งๆ ขึ้นไป สมัยก่อนยายไม่เห็นธรรมะ ก็พยายาม ตรีกนีกทั้งยืน เดิน นั่ง นอน พอทาไปๆ ใจหยุด เข้าถึงธรรมได้ การเข้าถึงธรรมนี่แหละเป็น หน้าที่สําคัญที่สุด ประการที่ ๕ มีสติตั้งมั่น พระเดช พระคุณหลวงพ่อเคยเล่าให้ฟังว่า สมัยอยู่วัด ปากน้ำ คนมาว่ากล่าวคุณยายด้วยวาจาที่ไม่ งามนัก คุณยายบอกว่า หน้าที่เธอ เธอด่าฉันไป ฉันจะนั่งเข้าที่ฟัง เธอด่าสบายใจแล้วเธอจะ อยู่ในบุญ) ๑๕