อานุภาพแห่งบุญ : หน้า 76/92

อ า นุ ภ า พ แ ห่ ง บุญ อะไรถึงขายได้ขนาดนี้ “ก็อยู่ในบุญไงล่ะ ทําบุญทุกวันเหมือนเรา ต้องกินข้าวทุกวัน เวลาหยิบผัดไทยก็นึกให้ลูกค้า ที่มากินผัดไทยมีความสุข ให้ทุกคนมีความสุขใง ล่ะป้า” แม่ค้าเกิดศรัทธาฝากเงินทำบุญวันละ 90 บาท บอกถ้าขายดีกว่านี้จะเพิ่มเป็นวันละ ๒๐บาท เหลือเชื่อครั้งที่สอง “อย่างที่บอกไว้ตอนแรก พอผมเห็นรูปองค์พระธรรมกายประจำตัว ผม อยากสร้างมาก พี่ผู้นำบุญบอกว่า ผมต้องได้สร้าง แน่ ผมไม่เชื่อว่าจะทำได้ แต่เผลอประเดี๋ยวเดียว ผมเก็บตังค์สร้างองค์พระและลานธรรมไป เรียบร้อยแล้ว ยังเอามือหยิกตัวเองเลยว่านี่เรา ฝันไปหรือเปล่า ต่อมาได้ทำทุกบุญ บุญล่าสุด มหากฐินปี ๔๖ ผมทำได้อีกหลายหมื่น” กัลยาณมิตรของพี่นก-พี่เป็ดแล้ว ผมคิดอยาก เป็นแบบพี่เขาบ้าง แต่จนใจเพราะเวลาทำงาน เราไม่เหมือนคนอื่น ได้แต่ฝันว่าเราอยากทำหน้าที่นี้ เหมือนฝันครับ หลังจากเมื่อติดจานดาวธรรมแล้ว ผมได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรจริงๆ ผัดไทยไปพูดเรื่อง บุญไป นรก-สวรรค์มีจริง เทเหล้า-เผาบุหรี่ดีจริง มีความสุขมากกับการทำหน้าที่ และวันที่ ๒๒ เหลือเชื่อครั้งที่สามและอีกหลายๆ ครั้งนับ เมษายน พ.ศ.๒๕๔๗ วันคุ้มครองโลกที่จะถึงนี้ ไม่ถ้วน “ผมมีความใฝ่ฝันว่าผมอยากจะกราบ ผมชวนลูกค้าไปทำบุญถวายสังฆทานพระสังฆา พระเดชพระคุณหลวงพ่ออย่างใกล้ชิด ทั้งๆ ที่รู้ ธิการที่ได้รับนิมนต์มาจากทั่วประเทศที่วัด คงเป็นไปไม่ได้เพราะว่าภารกิจของท่านเยอะ แต่ พระธรรมกายด้วย ตั้งใจว่าจะชวนแบบสะบั้น ยังฝันลมๆ แล้งๆ ว่าถ้ามีบุญขอให้ได้เข้าไปกราบ นั่นแหลก เราก็จะได้บุญแบบสะบั้นหั่นแหลก สักครั้ง แล้วฝันผมก็เป็นจริง เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๔๖ ผมมีโอกาสไปพูดสรรเสริญคุณ ของพระรัตนตรัยในรายการสู้ต่อไป เรื่องผัดไทย ลูกค้าบอกว่าดีที่รู้ข่าวแต่เนิ่นๆ จะได้เตรียมตัว จะได้ไม่พลาดบุญใหญ่” ความล้มเหลวที่ผ่านมาบุญเลิศลืมหมดแล้ว ใส่บุญ อานุภาพที่ผมนำจานดาวธรรมไปเปิดที่ร้าน เพราะเขาพบหนทางที่ถูกต้อง พบที่พึ่งอัน ริมถนนของผม แล้วผมก็ได้ไปรับพระของขวัญจาก มือของท่าน พรจากหลวงพ่อยังก้องอยู่ในหูผม ทุกวัน กลับไปนี้ให้รวยนะลูก” และอีกคำที่ผมจำได้ รวยแบบสะบั้นหั่นแหลก ประเสริฐเป็นทางแห่งบุญ บุญที่มนุษย์ทุกคน แสวงหา เพราะบุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุข ความสําเร็จทั้งปวง ตั้งแต่ปุถุชนจนถึงพระอริยเจ้า ชีวิตของบุญเลิศมีวันนี้ได้ไม่ใช่เพราะโชค ทุกวันนี้ตื่นเช้าผมทำการบ้านด้วยการนั่ง ช่วย หรือนอนรอบุญหล่นทับ แต่เขาเดินไปหาโชค สมาธิแผ่เมตตา ก่อนออกไปเปิดร้านก็จะ ให้ตัวเอง ด้วยการสร้างบุญให้ตัวเองและแบ่งปัน อธิษฐานจิต“วันนี้จะขอผัดให้สะบั้นหั่นแหลก” ประสบการณ์ที่ดีนี้ให้กับคนอื่น ด้วยการทำหน้าที่ (หัวเราะด้วยความปลื้ม) ขอแถมอีกเรื่อง เป็นกัลยาณมิตร เหมือนกับที่คนอื่นได้หยิบยื่น เนื่องจากผมเห็นแบบอย่างการทำหน้าที่ โชคนั้นให้แก่เขา อยู่ใน ๙ ๗๔ () kalyanamitra.org