โครงการเทเหล้า-เผาบุหรี่ : หน้า 56/92

ร เด็ก ม.๕ เทเหล้า-เผาบุหรี่ ระดับจังหวัด ไม่อาลัย นาย เหล้า นาง บุหรี่ มรณะ ใจ 32012546 อี เหล้า-เ07407 Mensantenna กราบนมัสการพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่เคารพ อย่างสูง ลูกชื่อ ธรรมรัตน์ เพ็ญสุข เรียนอยู่ชั้น ม.๕ โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย และลูกรับบุญเป็นอาสา สมัครแผนกบุญสถานของวัดพระธรรมกายครับ การจัดพิธีเทเหล้า-เผาบุหรี่ในครั้งนี้เกิดจาก การรวมตัวกันของเยาวชนตัวน้อยๆ คือ คณะ กรรมการนักเรียนโรงเรียนมัธยม รวมทั้งหมด ๑๒ โรงเรียน ได้ไปเข้าค่ายกันที่ อำเภอปากช่อง และ ปรึกษาหารือว่าจะจัดกิจกรรมอะไรเพื่อถวายเป็น พระราชกุศลแด่ในหลวง คณะกรรมการเสนอ โครงการเดิน-วิ่ง เพื่อสุขภาพและร้องเพลง ประสานเสียง หลังจากกลับมาจากค่าย ลูกคิดไป คิดมา โครงการเดิน-วิ่ง เพื่อสุขภาพและร้องเพลง ประสานเสียง เขามีกันทุกปี และแต่ละที่เขาทำกัน บ่อยแล้ว ลูกเลยคิดว่าจะเสนอโครงการเทเหล้า เผาบุหรี่ ลูกตัดสินใจเขียนโครงการเทเหล้า-เผาบุหรี่ อย่างไม่รอช้า กว่าจะเขียนเสร็จที่ ๒ เข้าไปแล้ว และเช้าวันต่อมาเมื่อลูกจัดหาเอกสารที่จะเสนอ โครงการเสร็จแล้ว ก็มุ่งหน้าไปที่สถานที่นัดประชุม เขาประชุมกันเรื่องร้องเพลงประสานเสียง และเดิน วิ่งเพื่อสุขภาพ แต่คุยกันไม่ลงตัวสักที พอได้โอกาส ลูกยกมือขอเสนอโครงการใหม่ชื่อโครงการว่า “ชาว โคราชร่วมใจ เทเหล้า-เผาบุหรี่ เพื่อถวายเป็นพระ พอกันที เหล้า-บุหรี่ ราชกุศลแด่ในหลวงของเรา” พร้อมกับมีสื่อ VCD เทเหล้า-เผาบุหรี่ ที ม.รามไปเปิดให้เพื่อนๆ ดู เพื่อนๆ นั่งจ้องมาที่จอโปรเจคเตอร์รอดูว่า “เทเหล้า-เผาบุหรี่” เขาทำกันอย่างไร ทุกคนเห็นรอยยิ้มและความ เบิกบานของเยาวชนที่กำลังทวนกระแสโลก ทำใน สิ่งที่ทุกคนไม่เคยเห็น หลังจากที่ดู VCD จบ ลูก 2. ถามทุกคนในที่ประชุมว่า อยากเห็นเพื่อนของเรามี รอยยิ้มอย่างนี้มั้ยครับ ทุกคนตอบอย่างเต็มปากเต็ม คำว่า ต้องการที่จะเห็นเพื่อนๆ ยิ้มอย่างนี้ ยิ้มทีโลก ต้องจดจำ ยิ้มแห่งชัยชนะ ที่เราทุกคนได้กระทำใน สิ่งที่คนอื่นเห็นว่าทำได้ยากยิ่ง หลังจากที่ลูกเสนอ โครงการเสร็จก็มีอีกกลุ่มเสนอโครงการเต้นแอโรบิก ขึ้นมาก็เลยมีการโหวตกันว่าจะให้จัดแค่กิจกรรมเดียว โครงการเทเหล้า-เผาบุหรี่ได้ตั้ง ๑๔ เสียง และเต้น แอโรบิกได้ ๑๖ เสียง ผลการโหวตออกมาว่าเต้นแอโรบิกชนะ เขา จึงให้ผู้เสนอโครงการออกไปพรีเซนต์ว่าต้องทำอะไร บ้าง พอออกไปเขาพูดตะกุกตะกัก เขาเสนอโครงการ ไปสักครู่ จู่ๆ ก็ลุกขึ้นจากที่นั่งเดินตรงมาที่ลูก แล้วก็ พูดว่า “อั๋น เราว่าจัดโครงการเทเหล้า-เผาบุหรี่ แหละดีแล้ว มันมีประโยชน์มากกว่า และอีกอย่าง เราเห็นความตั้งใจของเธอที่จะจัดโครงการนี้” พอ เขาพูดเสร็จ ลูกคิดในใจเล่นๆ ว่า ขนาดคนเสนอ โครงการยังร่วมมือให้เราจัดเลย บุญเยอะนะเนี่ย ลูกมีโอกาสเข้าร่วมประชุมกับผู้ใหญ่ใน