บทส่งท้ายเกี่ยวกับกุมารทอง : หน้า 53/92

บทส่งท้าย บ๊ายบาย...กุมารทอง เา เรื่องกุมารทอง และเรื่องต่างๆ ที่กล่าวมานั้น ล้วนเป็นสิ่งที่น่าศึกษา เพราะเกี่ยวกับ เรื่องกฎแห่งกรรม เราอย่าลืมว่า กายละเอียดเหล่านี้เคยเป็นอดีตมนุษย์ แต่เป็นอดีตมนุษย์ที่ไม่ มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึก แต่ว่าชีวิตมีทุกข์ เมื่อมีทุกข์ก็ต้องหาที่พึ่ง เหมือนว่ายน้ำอยู่ในทะเล จะจมน้ำ หมดเรี่ยวแรง มีซากศพลอยมาก็ต้องเกาะ จะมีอะไรผ่านหน้ามาก็ต้องคว้าเกาะไปก่อน เพื่อให้ตัวไม่จมน้ำ แต่ถ้าแพลอยมาหรือเรือลอยมา ผู้ฉลาดต้องปล่อยซากศพแล้วก็ขึ้นแพขึ้นเรือ กันไป คือ ยามใดที่ยังไม่มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง จะไปยึดถือสิ่งเหล่านี้ที่ไม่เป็นที่พึ่งไปก่อน แต่ ยามใดที่มีพระรัตนตรัยบังเกิดขึ้นแล้ว ก็ควรจะทิ้งสิ่งเหล่านั้น หันมายึดถือพระรัตนตรัย เพราะ สิ่งที่ไม่ใช่ที่พึ่งที่ระลึกอย่างแท้จริง ก็จะมีปัญหาอยู่ในตัว พูดง่ายๆ ว่ามันมีโทษอยู่ในตัวด้วย ซึ่ง โทษที่เกิด ตัวก็ไม่เข้าใจเพราะขาดแคลนความรู้ตรงนี้ มีแต่ศรัทธาอย่างเดียวแต่ว่าขาดดวงปัญญา โทษที่ตัวไม่เข้าใจ ตัวก็เลยยึดถือกันไป แต่ยุคนี้พระรัตนตรัยยังมีอยู่ เพราะฉะนั้นถึงเวลา ที่เราจะต้องทิ้งซากศพแล้วก็ขึ้นแพ ขึ้นเรือกัน เราจะได้หอบหิ้วกันไปถึงฝั่งพระนิพพานกันได้ พ้นจากวัฏฏะกันได้ นี่ก็เป็นสิ่งที่เราจะได้เรียนรู้จากการศึกษาเรื่องราวของกุมารทอง เราก็จะได้ ข้อคิดกันอย่างนี้ ทำกรรมใช้ไสยเวท เลยมาเป็นเหตุให้ใจเศร้าหมอง บาปกรรมตามมาสนอง ต้องตายในท้อง เมื่อตอนเล็กๆ ถูกเขาใช้แรงงานเด็ก ตั้งแต่เล็กๆ เป็นกุมารทอง kalyanamitra.org