ข้อความต้นฉบับในหน้า
Go
“การรักษาอุโบสถศีล มีผลมาก มีอานิสงส์มาก แม้ความสุขของ
พระราชาผู้ทรงเป็นใหญ่ใน ๑๖ แคว้น ก็ยังไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ ของอุโบสถ
ที่ประกอบด้วยองค์ ๘ เพราะศีลนั้นทำให้เกิดในสวรรค์”
Go
อุโบสถศีล เป็นกุศลวิธีที่น่าพามนุษย์ไปสู่
สวรรค์มาตั้งแต่มนุษย์ยุคต้นกัป ถ้าเป็นอุโบสถใน
พระพุทธศาสนา เรียกว่า อุโบสถประกอบด้วยองค์
ซึ่งก็หมายถึงรักษาศีล ในวันพระนั่นเอง
ในยุคสมัยที่ยังไม่มีพระพุทธศาสนา ผู้ปรารถนา
สวรรค์จะชักชวนกันรักษาอุโบสถศีล เพราะถือว่า
เป็นอริยประเพณีที่มีมาช้านาน แม้กระทั่งพระเจ้า
จักรพรรดิราช ก่อนจะทรงครองความเป็นใหญ่ใน
ทวีปทั้ง ๔ ก็ต้องสมาทานอุโบสถศีลอย่างเคร่งครัด
ทุกๆ วันขึ้น ๑๕ ค่ำ อานิสงส์ของอุโบสถศีล ทำให้
รัตนะทั้ง ๒ ประการ มีจักรแก้ว เป็นต้น บังเกิดขึ้น
เป็นของคู่บุญ ทำให้พระองค์ทรงสามารถปกครอง
โลกให้เกิดสันติสุข ครั้นละโลกแล้วก็ได้ไปเสวยสุข
ในสุคติโลกสวรรค์
อุโบสถศีล แปลว่า การเข้าอยู่จำโดยถือศีล
๔ ข้อ วันอุโบสถหรือวันพระนั้น เป็นวันที่เราจะต้อง
อยู่เยี่ยงพระ คือบำเพ็ญเนกขัมมะนั่นเอง ศีลแปด
ที่รักษากันในวันพระ เรียกว่า อุโบสถศีล ผู้ครองเรือน
ทั่วไปไม่สะดวกถือศีล
ได้ทุกวัน ก็จะหาโอกาส
มาถือศีลกันเฉพาะวันพระ เช่นนี้จึงเรียกว่า รักษา
อุโบสถศีล
ระยะเวลาของการรักษาอุโบสถศีล
การรักษาอุโบสถ มี ๓ อย่าง สามารถเลือก
รักษาได้ตามความพร้อมของแต่ละบุคคล คือ
ปกติอุโบสถ คือ อุโบสถที่รักษากันเฉพาะ
วันที่กำหนดไว้ ในปัจจุบันนี้กำหนดเอาวันพระ คือ
๑.
วัน ๔ ค่ำ และ ๑๕ ค่ำ ทั้งข้างขึ้นและข้างแรม
๒. ปฏิชาครอุโบสถ คือ อุโบสถที่รักษากันครั้ง
ละ ๓ วัน โดยการถือเพิ่มการรักษาก่อนกำหนด
วัน เรียกว่า วันรับ และหลังวันกำหนดอีก วัน
๑
เรียกว่า วันส่ง จึงรวมเป็นรักษาคราวละ ๓ วัน คือ
วันรับ วันรักษา และวันส่ง รวม ๓ วัน ๓ คืน
๓.
ปาฏิหาริยปักขอุโบสถ คือ อุโบสถที่รักษา
ครั้งละหลายๆ วัน เช่น ตลอดพรรษา ๓ เดือนบ้าง
ตลอด ๑ เดือนบ้าง หรือครึ่งเดือนจำนวน ๑๕ วัน
บาง
∞ ขอ
ศีลอุโบสถนั้น มีองค์ประกอบทั้งหมด
ถ้าขาดไปข้อใดข้อหนึ่ง ก็ไม่เรียกว่าศีลอุโบสถตาม
พุทธบัญญัติ เพราะฉะนั้นการล่วงศีลอุโบสถเพียง
ข้อใดข้อเดียว ก็ถือว่าขาดศีลอุโบสถ พูดง่ายๆ ว่า
ขาดศีลข้อเดียวก็ขาดหมดทั้ง ๔ ข้อ ผู้ที่รักษา
อุโบสถศีลจึงต้องสำรวมระวัง กาย วาจา เป็นพิเศษ
อุโบสถศีล มี ๔ ประการ
อุโบสถศีลประกอบด้วยองค์ ๘ มีดังนี้ คือ
๑. ปาณาติปาตา เวรมณี งดเว้นจากการทำ
ชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงไป
๒. อทินนาทานา เวรมณี งดเว้นจากการถือ
เอาของที่เจ้าของมิได้ให้
๓. อพรหมจริยา เวรมณี งดเว้นจากกรรม
อันเป็นข้าศึกต่อการประพฤติผิดพรหมจรรย์
๔. มุสาวาทา เวรมณี งดเว้นจากการกล่าวเท็จ
รวมถึงวจีกรรมในรูปแบบต่างๆ