ข้อความต้นฉบับในหน้า
๗๗
สมาธิ และเทศน์สอนญาติโยม สลับกับพระวัดใกล้
บ้าน พ่อรู้สึกปลื้ม เพราะมีเพื่อนบ้านมาฟังเทศน์
เยอะแยะ พ่อจึงหายป่วยและแข็งแรง ยิ่งติดจาน
ดาวธรรมพ่อยิ่งแข็งแรงมากขึ้น แม้ใช้ก็ไม่เป็น อยู่
มาถึงอายุ ๙๕ ปีแล้ว
มากขึ้น หน้าตาสดชื่น หลวงพี่กลับไปแล้ว พี่สาว
อีกคนก็เอาแผ่นซีดี "สติกับสบาย” เป็นเสียงของ
หลวงพ่อ เปิดกรอกหูให้ฟัง ข้างหนึ่งใส่หูพี่ชาย
อีกข้างใส่หูตัวเอง แล้วก็พูดคุยกันแต่เรื่องสร้างพระ
ทำบุญ พูดกันไปเรื่อยๆ พี่ชายก็สงบลงๆ และจาก
ไปด้วยใบหน้ายิ้มๆ อายุ ๖๕ ปี
พ
พี่ชายคนโต อดีตดื่มเหล้าจัดเกือบทุกวัน
ห้ามก็ไม่ฟัง วันหนึ่งขึ้นปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ พี่ชายหมดลมแล้ว ลูกก็ไม่ไปตามพยาบาล
กลับมาเป็นคนละคน หักดิบเลิกดื่ม กลับมาถึงบ้าน แต่เอาเก้าอี้มาวางข้างเตียงแล้วก็เชิญให้พี่ชายนั่ง
ตรงเข้าไปกอดน้องสาว ร้องไห้ขอบคุณที่เป็น คุยกัน บอกพี่ชายดังๆ ว่า ตอนนี้พี่ตายแล้วนะ พี่
กัลยาณมิตรให้ แต่ภายหลังกลับไปทำงานกับเพื่อน จำไว้นะ ดูนะ (เอาภาพพระประจำตัวให้ดู) ให้
กลุ่มเดิมซึ่งเป็นเพื่อนนักดื่ม จึงมาขออนุญาตน้องสาว
ขอดื่มปีละ ๒ วัน คือสงกรานต์ กับวันปีใหม่ แต่
พอได้ดื่มก็ดื่มได้ไม่หยุด (แต่ถ้าได้เลิกก็เลิกได้) ลืม
คำสัญญาที่ให้ไว้ แอบดื่มทีละหลายๆ วัน จนเริ่ม
ปวดศีรษะและเป็นอัมพฤกษ์ ไปไหนไม่ได้ ต้องขับ
ถ่ายบนบ้าน
วันหนึ่งพี่ชายนั่งถ่ายที่ร่องกระดานที่เจาะ
ไว้ให้บนบ้าน พี่สาวได้ยินพี่ชายร้องโอยๆ ดังลั่น เห็น
พี่ชายค่อยๆ หงายหลังลง จึงรีบเข้าไปพยุง พี่ชาย
ตาช้อนขึ้นแล้วหน้าซีดเหมือนคนตาย พี่สาวจึงบอก
ให้นึกถึงคุณยาย หลวงปู่ หลวงพ่อ นึกถึงพนาวัฒน์
นึกถึงบุญสร้างพระไว้ ถ้าเจอยมบาลชัก ให้ตอบว่า
พี่สร้างพระประจำตัวแล้ว เราจะไม่ไปอบาย พยาบาล
เข้ามา มองดูลูกแล้วท่าหน้างงๆ สงสัยว่าพูดกับ
ใครที่เก้าอี้ เขาเดินไปดูพี่ชายที่เตียงจึงทราบว่า
พี่ชายหยุดหายใจแล้ว
เมื่อรับร่างพี่ชายไปไว้วัดแล้ว กลับบ้านสองคน
กับพี่สาวก็พากันนั่งสมาธิ พูดกับพี่ชายต่อ ลูกกับ
พี่สาวชวนพี่ชายอาราธนาศีล ๕ ทำวัตรเย็น และ
นั่งสมาธิ แล้วตัวลูกออกไปติดต่อเรื่องงานศพ ปล่อย
ให้พี่สาวนั่งสมาธิคนเดียว พี่สาวเขาก็กลัว แต่
เพราะรักพี่ชายจึงยอมนั่งอยู่คนเดียว สักพักพี่สาว
ก็หน้าตื่นออกมา บอกว่าในสมาธิเห็นพี่ชายเดิน
ร้องไห้ดูข้าวของของเขา เดินเข้าเดินออกอยู่ในบ้าน
เหมือนกังวลอะไร และมีกลิ่นโรงพยาบาลด้วย
ครบ ๗ วัน พอดีเป็นวันพระ ก็ทำบุญไปให้
พี่สาวฝันเห็นพี่ชายใส่เสื้อสีเขียวตัวโปรดตัวที่บริจาคไป
พี่สาวถามว่า พี่เป็นอย่างไรบ้าง ทำบุญไปให้ได้รับ
ไหม เขาบอกว่ามีงานทำแล้ว บุญที่ได้รับมากที่สุด
คือ บุญสร้างพระประจําตัว
ให้ “สัมมา อะระหัง” ตาที่ช้อนขึ้นแล้วกลับอ่อนลง
หน้าตาดีขึ้น พอไปถึงโรงพยาบาล หมอบอกว่าไม่ไหว
แล้ว ลูกและพี่สาวก็มองหน้ากัน เงินมีอยู่ไม่มาก จะ
ทำอย่างไรดี ตัดสินใจเด็ดขาด บุญนี่แหละเป็นที่พึ่ง
จึงโทรไปหาหลวงพี่ว่าจะสร้างพระภายในให้พี่ชาย
หลวงพี่มาที่โรงพยาบาล คุยกับพี่ชาย ให้ทำ
ใจสบาย ๆ ท่าสมาธิ แล้วเอารูปภาพพระประจำตัว
มีชื่อของพี่ชายจารึกอยู่ที่ฐานองค์พระให้ดู พอเห็น
ชื่อตัวเองที่รูปพระ พี่ชายก็หน้าตาดีขึ้น มีอาการสงบ พี่สาว (คนที่ ๒) ปะทะคารมกับสามีบ่อยๆ
หลวงพี่ท่านย้ายภาพไปทางซ้าย-ขวาช้าๆ พี่ชายก็ เพราะสามีชอบคารมของหญิงอื่น พี่สาวท้าพิสูจน์
มองตาม แล้วเอาเงินสร้างพระภายในให้พี่ชายจบที่หัว กินยาฆ่าแมลงต่อหน้าสามี ก็เลยละโลกไป อายุได้
ถวายหลวงพี่แล้วอธิษฐานตามท่าน พี่ชายนิ่งสงบ
๕๔ ปี