การเรียนรู้จากสมาธิ วารสารอยู่ในบุญ ปี 2551 ฉบับที่ 63 หน้า 50
หน้าที่ 50 / 86

สรุปเนื้อหา

66 ทั้งชีวิตผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย แต่ประสบการณ์ ที่ได้จากสมาธินั้นเป็นสิ่งที่ใหม่จริงๆ และสมาธิยังมีอะไรให้ ผมได้เรียนรู้อีกมาก ผมสนุกกับการเรียนรู้นี้เสียด้วย ชีวิต มนุษย์ทุกคนจะเริ่มต้นได้ก็ต่อเมื่อได้นั่งลง และหลับตาเบาๆ นึกถึงดวงตะวันที่กลางกาย ซึ่งมันง่ายสำหรับทุกๆ คน มากเลย การนั่งสมาธินั้นง่าย เพียงแค่ผมนั่งลง แล้วก็หลับตา เบาๆ พร้อมกับขจัดความคิดในหัวสมองให้หายไป จากนั้นผมก็แค่เอาใจมาวางนิ่งๆ และภาวนา “สัมมา อะระหัง” มันง่ายมาก ในขณะนั้น ผมรู้สึกว่า ใจของผมสะอาด บางที เหมือนกับเคลิ้มหลับไป ผมรู้สึกผ่อนคลายอย่าง มหัศจรรย์ สัมผัสได้ถึงสันติภาพภายใน ซึ่งไม่เคย รู้สึกมาก่อนเลยว่า สันติภาพนั้นสัมผัสได้ และ วันต่อมา คือวันที่ ๕ ธันวาคม ได้มีกิจกรรมเป่า บับเบิล ร่วมกับคณะปฏิบัติธรรมที่สวน

หัวข้อประเด็น

- การเรียนรู้จากสมาธิ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

66 ทั้งชีวิตผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย แต่ประสบการณ์ ที่ได้จากสมาธินั้นเป็นสิ่งที่ใหม่จริงๆ และสมาธิยังมีอะไรให้ ผมได้เรียนรู้อีกมาก ผมสนุกกับการเรียนรู้นี้เสียด้วย ชีวิต มนุษย์ทุกคนจะเริ่มต้นได้ก็ต่อเมื่อได้นั่งลง และหลับตาเบาๆ นึกถึงดวงตะวันที่กลางกาย ซึ่งมันง่ายสำหรับทุกๆ คน มากเลย การนั่งสมาธินั้นง่าย เพียงแค่ผมนั่งลง แล้วก็หลับตา เบาๆ พร้อมกับขจัดความคิดในหัวสมองให้หายไป จากนั้นผมก็แค่เอาใจมาวางนิ่งๆ และภาวนา “สัมมา อะระหัง” มันง่ายมาก ในขณะนั้น ผมรู้สึกว่า ใจของผมสะอาด บางที เหมือนกับเคลิ้มหลับไป ผมรู้สึกผ่อนคลายอย่าง มหัศจรรย์ สัมผัสได้ถึงสันติภาพภายใน ซึ่งไม่เคย รู้สึกมาก่อนเลยว่า สันติภาพนั้นสัมผัสได้ และ วันต่อมา คือวันที่ ๕ ธันวาคม ได้มีกิจกรรมเป่า บับเบิล ร่วมกับคณะปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ผมใจสบายมาก สามารถย้อนเวลากลับไปเป็นเด็ก ได้อีกครั้งและนึกถึงบับเบิลในกลางท้องได้ชัดเจน เหมือนกับที่ผมลืมตาเห็น ต่อมาวันที่ 5 ธันวาคม พระอาจารย์แนะนำ ให้รู้จักการแผ่ความรักความเมตตาไปยังสรรพสัตว์ ทั้งหลาย ผมสามารถเห็นบับเบิลผุดเป็นสายอยู่ ภายในเหมือนเมื่อตอนที่ผมเป่าได้ และขยายให้ กว้างออกไปคลุมห้องปฏิบัติธรรมได้ (แต่ก็ติดอยู่ ที่กำแพง) และเช้าวันที่ 9 ธันวาคม ผมวางใจสบายๆ นึกบับเบิลไว้ที่กลางท้อง และค่อยๆ ขยายบับเบิล ออกไปเรื่อย ๆ คลุมห้องปฏิบัติธรรม จนทะลุกำแพง ออกไปได้ ผมยังขยายต่อไปคลุมสวนพนาวัฒน์ จนขยายคลุมโลกใบนี้ได้ ผมมีความสุขมาก ๆ happier สุขมากกว่า happy สุขยิ่งกว่าสุข และ ปรารถนาให้คนทั้งโลกมีความสุขด้วย บ่อยครั้งที่มนุษย์มักท่าเรื่องง่ายๆ ให้เป็นเรื่อง ยาก และไม่ฉลาดที่จะทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย ดังนั้นชีวิตจึงพบกับเรื่องยากๆ อย่างไม่รู้จบ ซึ่ง " บางทีเราอาจจะยังขาดบทเรียนสำคัญอย่างหนึ่ง ของชีวิตไป คือ บทเรียนที่ว่าด้วยการทำเรื่องยากให้ เป็นเรื่องง่าย และการทำเรื่องง่ายอย่างง่ายๆ เรา สามารถก้าวไปสู่สุขอันยอดเยี่ยมได้โดยไม่ต้อง มองหากระเบื้องลายดอกไม้ไว้รองทางเดิน ดัง ประสบการณ์ที่คุณลุงคนุทได้ให้ข้อคิดไว้ “ทั้งชีวิต ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย แต่ ประสบการณ์ที่ได้จากสมาธินั้นเป็นสิ่งที่ใหม่จริงๆ และสมาธิยังมีอะไรให้ผมได้เรียนรู้อีกมาก ผมสนุก กับการเรียนรู้นี้เสียด้วย ชีวิตมนุษย์ทุกคนจะเริ่มต้น ได้ก็ต่อเมื่อได้นั่งลง และหลับตาเบาๆ นึกถึง ดวงตะวันที่กลางกาย ซึ่งมันง่ายสำหรับทุกๆ คน มากเลย สมาธิจะทำให้คนเราเรียนรู้ว่า ความรู้สึก ผิดชอบชั่วดีนั้น จริงๆ ควรจะเป็นอะไรบ้าง อะไร คือความรู้สึกที่ผิด อะไรคือความรู้สึกชอบ อะไรคือ ความชั่ว และอะไรคือความดี ซึ่งชาวตะวันตกได้ เสียเวลามากมาย เสียเวลาที่จะไปอ่านตำรา ร่ำเรียน แต่หารู้ไม่ว่าปรัชญาตะวันออก เช่น สมาธินั้น สามารถไขปัญหาข้อข้องใจเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย จริงๆ สมาธิเป็นแบบฝึกหัดที่ดีมากๆ ของชีวิต” ถึงเวลาแล้วที่เราจะเปลี่ยนทัศนคติบางอย่าง ของชีวิต เปลี่ยนถ้อยคำบางประโยคที่หน้าประตู เรือนหรือหน้าโต๊ะทำงานว่า “ถ้าชีวิตที่เรากำลัง ดำรงอยู่เป็นเรื่องลำบาก และความสุขในชีวิตหา ได้ยากเกินไป จงนั่งลงและหลับตาเบาๆ นึกถึง วงตะวันที่กลางกาย แล้วคุณจะพบความสุขที่ สัมผัสได้ ซึ่งมันง่ายสำหรับทุกๆ คน”
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More