การฝึกสมาธิและการสร้างบารมี : หน้า 54/86

N FRE 5. อธิจิตเต จะ อาโยโค ฝึกสมาธิไม่เลิกรา วัตถุประสงค์ของการฝึกสมาธินั้นมีหลายอย่าง ในเบื้องต้นฝึกเพื่อให้ใจสงบ จะได้สำรวจตรวจสอบ ตัวเองได้ว่า พฤติกรรมของเราตั้งแต่ต้นปี ไป กระทบกระทั่งบุคคลในทิศ 5 อย่างไรบ้าง เช่น บิดา มารดา ครูอาจารย์ คู่ครอง เพื่อนฝูง เป็นต้น แล้ว รีบไปขอขมาลาโทษเสีย บาปนั้นจะได้สิ้นสุดลง เพียงแค่นี้ ถ้าหากพบว่าเราวางตัวได้ดีกับท่านเหล่านั้น มาตลอด ก็จะได้ชื่นอกชื่นใจ แสดงว่า ๑ ปีที่ผ่านมา เราไม่แก่เปล่าเลย เพราะว่าการแก่ของคนเรามีอยู่ ๒ ประเภท คือ ๑. แก่แดดแก่ลม แก่แล้วบุญบารมีไม่ได้ งอกเงย ความดีอะไรก็ไม่ได้ทำ ๒. แก่บุญแก่บารมี คนที่จะแก่บุญแก่บารมี ได้นั้น ทาน ศีล ภาวนาต้องทำให้ครบต่อเนื่องและ สม่ำเสมอ แล้วการกระทบกระทั่งกับบุคคลต่างๆ อย่างที่ว่ามาแล้วต้องไม่มี หรือถ้ามีก็มีน้อย เพราะฉะนั้น เมื่อพวกเราปฏิบัติครบทั้ง ประการนี้แล้ว ย่อมได้ชื่อว่า เป็นผู้สืบทอดอายุ พระพุทธศาสนาให้ยืนยาวไปนานแสนนาน และ เป็นการทำตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต การดำเนินชีวิต ตลอดทั้งปีของเราย่อมได้บุญมาก และเป็นเหตุให้ เราได้ทั้งมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ นิพพานสมบัติ ในการสร้างบารมีที่ดีเยี่ยมไปทุกภพทุกชาติ ตราบ กระทั่งไปถึงที่สุดแห่งธรรม น