ความคิดและตัณหา : หน้า 74/86

เพราะฉะนั้น มันเกิดจากความคิดก่อน ตรงนี้นี่เอง ความรัก ตัณหา ทั้งกามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา พระองค์พบว่า เหตุแห่ง ก็เกิดขึ้นมาจากความคิด ถ้าเราสังเกต มรรคมีองค์ ๘ เริ่ม ความทุกข์ทั้งหลายทั้งปวงก็ ข้อแรกคืออะไร คือเรื่องสัมมาทิฐิ มีความเห็นถูก ข้อ ๒ คือ ตัณหา ความทะยาน ก็คือ สัมมาสังกัปปะ มีดำริชอบ หรือคิดถูกนั่นเอง เห็น ไหมมาที่ความคิดเลย ที่ต้องมีข้อแรก สัมมาทิฐิ ความ เห็นถูกไว้ก่อน เพราะว่าถ้าไม่มีข้อนี้ ความคิดจะไม่ถูก จะไปเรื่อยเปื่อย สะเปะสะปะ จึงต้องมีความเห็นที่ถูกต้อง ทิศทางที่ถูกก่อน แล้วมาคุมความคิดให้ไปตามทิศทางนั้น ต่อเนื่องกันไป กระบวนการต่างๆ จะเ จะเริ่มจากความคิด ตรงนนแหละ อยาก แล้วพอสาวต่อไปว่า อะไรล่ะที่ทำให้เกิดตัณหา ทั้งความ ความทะยานอยาก ทั้งความ รักใคร่ พอใจ ความโลภ พอรู้อย่างนี้แล้ว เราก็สามารถนำหลักนี้ไป ประยุกต์ใช้ได้ทุกเรื่องเลยถ้าจะหยุดอะไรให้หยุดที่ใจก่อน อยากได้ พระองค์พบว่า มัน คือเรื่องความคิด เกิดว่าใครอกหักขึ้นมา อยากจะให้หาย จากอาการโรคอกหักล่ะก็ แค่หยุดคิดเท่านั้นเอง อย่าไป คิดถึง หยุดคิดเท่านั้นจบเลย อาการอกหักจะหายเป็น ปลิดทิ้งเลย ถ้าอยากจะให้ผูกพันมากๆ ก็คิดถึงบ่อยๆ ก็แล้วกัน ยิ่งคิดถึงเรื่องของเขาบ่อยๆ เดี๋ยวก็จะมีปัญหา เกิดขึ้น ถ้าอยากจะให้จบก็คือหยุดคิด แล้วก็จะจบ ทุกเรื่องจะอยู่ตรงนี้ ใช้กับเรื่องอื่นก็ได้ อยากจะให้เรามี กำลังใจ ก็คิดไปทางที่บวกที่สร้างสรรค์ เดี๋ยวกำลังใจเกิด มีพละกำลังสู้ทีเดียว อยากจะให้แพ้แล้วล่ะก็ คิดไปใน ทางท้อถอย สู้ไม่ได้ ตายแน่ๆ เดี๋ยวตายจริงๆ มันจะ เริ่มจากกระบวนการคิด แม้แต่สองทัพตั้งประจันกัน ถ้าฝั่งหนึ่งเหลือทห อีกสัก ๑๐ ล้านคน แต่พอคิดว่าสู้ไม่ได้ ยอมแพ้ดีกว่า ประกาศยอมแพ้ ถามว่าแพ้ไหม ก็คือแพ้ทันที แม้เหลือ ทหารเป็น ล้านคนก็ตาม ๑๐ เกิดจากความคิดก่อน....