KALYANAM : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 1697 / 1709

๓๐ เล่าเรืองยาย ๆ บางครั้งเพื่อน ๆ ก็เล่าให้ฟังว่า ดึก ๆ นอนอยู่ดี ๆ อาตมาก็ ละเมอเผลอร้องเสียงหลงจนเพื่อน ๆ ตกใจ เป็นอยู่อย่างนี้หลายเดือน คุณไชยบูลย์ต้องคอยเป็นพี่เลี้ยงให้อย่างใกล้ชิด และหมั่นเตือน

เล่าเรืองยาย ๆ บางครั้งเพื่อน ๆ ก็เล่าให้ฟังว่า ดึก ๆ นอนอยู่ดี ๆ อาตมาก็ ละเมอเผลอร้องเสียงหลงจนเพื่อน ๆ ตกใจ เป็นอยู่อย่างนี้หลายเดือน คุณไชยบูลย์ต้องคอยเป็นพี่เลี้ยงให้อย่างใกล้ชิด และหมั่นเตือนหมั

เลาเรืองยาย คุณยายทำนายฝัน วันหนึ่ง หลังจากเคี่ยวนั่งสมาธิเช้าจรดเย็น เย็นจรดเที่ยงคืน ติดต่อกันมาจนกระทั่งถึงวันที่ ๘-๙ วันนั้นพอ ๔ โมงเช้าก็รู้สึกโหย เพราะลุยนั่งมาตลอด นิมิตอะไรก็ไม่เกิด ท้อขึ้นมาเ

เลาเรืองยาย คุณยายทำนายฝัน วันหนึ่ง หลังจากเคี่ยวนั่งสมาธิเช้าจรดเย็น เย็นจรดเที่ยงคืน ติดต่อกันมาจนกระทั่งถึงวันที่ ๘-๙ วันนั้นพอ ๔ โมงเช้าก็รู้สึกโหย เพราะลุยนั่งมาตลอด นิมิตอะไรก็ไม่เกิด ท้อขึ้นมาเ

๓๒ เล่าเรื่องยาย แค่นั้นยังไม่ตื่น ฝันต่อไปอีกว่า ตัวเองสวมเกราะทองชุด นักรบจีนโบราณ ยืนอยู่ริมทะเล รู้ในฝันว่า มีหน้าที่ขนคนข้ามทะเล ฝันได้ ๓ ฉากก็ตื่น รู้สึกใจชื้นว่า ถึงนั่งกำหนดนิมิตองค์ พระแล้วไม

๓๒ เล่าเรื่องยาย แค่นั้นยังไม่ตื่น ฝันต่อไปอีกว่า ตัวเองสวมเกราะทองชุด นักรบจีนโบราณ ยืนอยู่ริมทะเล รู้ในฝันว่า มีหน้าที่ขนคนข้ามทะเล ฝันได้ ๓ ฉากก็ตื่น รู้สึกใจชื้นว่า ถึงนั่งกำหนดนิมิตองค์ พระแล้วไม

เล่าเรื่องยาย cncn ตอนนั้นรู้สึกแปลก ๆ ว่าเราไม่เคยคิดจะบวช และถ้าจะบวช ก็จะต้องมีลูกมีเมียเสียก่อน หน้าที่ขนคนไปพระนิพพานนี้ น่าจะเป็น ของพวกประพฤติพรหมจรรย์ ซึ่งไม่ใช่เราแน่ ๆ มาคิดดูอีกที เราก็เคยค

เล่าเรื่องยาย cncn ตอนนั้นรู้สึกแปลก ๆ ว่าเราไม่เคยคิดจะบวช และถ้าจะบวช ก็จะต้องมีลูกมีเมียเสียก่อน หน้าที่ขนคนไปพระนิพพานนี้ น่าจะเป็น ของพวกประพฤติพรหมจรรย์ ซึ่งไม่ใช่เราแน่ ๆ มาคิดดูอีกที เราก็เคยค

๓๔ เล่าเรื่องยาย ๆ พอจบคำอธิษฐาน หงส์ทองก็บินลงมาหาอาตมาจริง ๆ เข้ามาหมอบให้อิงหลังแต่โดยดี รุ่งขึ้นเช้า จึงนำความฝันไปเล่าให้ คุณยายฟัง คุณยายนั่งสมาธิตรวจดูสัก ๕ นาทีก็ลืมตา จ้องมองอาตมา ตาเขม็ง อ่อ

เล่าเรื่องยาย ๆ พอจบคำอธิษฐาน หงส์ทองก็บินลงมาหาอาตมาจริง ๆ เข้ามาหมอบให้อิงหลังแต่โดยดี รุ่งขึ้นเช้า จึงนำความฝันไปเล่าให้ คุณยายฟัง คุณยายนั่งสมาธิตรวจดูสัก ๕ นาทีก็ลืมตา จ้องมองอาตมา ตาเขม็ง อ่อย “

เล่าเรื่องยาย ๓๔ ๓ คน มีอยู่คราวหนึ่ง เรือบรรทุกคนมากเกินกำลังจึงคว่ำ ต้องช่วย กันกู้เรือ พรรคพวกที่มาด้วยกันถูกน้ำพัดหายไป เหลืออยู่เพียง คือ หลวงพ่อธัมมชโย อาตมาและคนที่มาด้วยกันแต่ต้นอีก ๑ คน นึกหว

นึกหวาด ๆ ในคำทำนายอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไปเล่าให้คุณยาย ฟัง คุณยายบอกว่า “นั่นเป็นหน้าที่ของคุณ คุณอธิษฐานร่วมกับคุณไชยบูลย์ มาว่า จะช่วยกันรื้อสัตว์ ขนสัตว์ ตามแบบอย่างนักบำเพ็ญบารมี ทั้งหลายในอดีต พรร

เสาเองยาย ต่อมาอีกประมาณ ๓ เดือน อาตมาก็ฝันว่า ได้ม้ามา ๑ ตัว ม้านี้แปลก มีฤทธิ์มาก ขนาดยอดเขาสูงแหลมเหมือนปลายเข็ม ม้าก็ ยังพาอาตมาขึ้นไปได้ กระโดดจากยอดเขาหนึ่งไปอีกยอดเขาหนึ่งก็ได้ อาตมาบังคับม้าให

อาตมาบังคับม้าให้ต้อนคนจำนวนมากขึ้นเขา เพราะน้ำกำลัง จะท่วม ม้าก็ช่วยต้อนคนให้อาตมาได้ตามความต้องการทุกอย่าง เสียง ผู้คนอึงคะนึงไปหมด ขึ้นเขาต่อเนื่องกันทั้งวันทั้งคืนไม่รู้จบ ๆ เอาความฝันไปเล่าให้คุณ

เล่าเรื่องยาย ๓๗ ขบวนที่ ๒ เป็นขบวนของหลวงพ่อวัดปากน้ำ หลวงพ่อ ส่งราชสีห์แก้วให้ ๑ ตัว เป็นกายสิทธิ์เหมือนกัน พอกราบท่านแล้ว ท่านก็เลยไป ขบวนที่ ๓ เป็นขบวนของหลวงพ่อธัมมชโย ท่านส่งครุฑ แก้วกายสิทธิ์ให

แก้วกายสิทธิ์ให้ ในฝันนั้นอาตมาดีใจมาก แม้ตื่นแล้วก็ยังดีใจไม่หาย เพราะ รู้สึกเหมือนรับมากับมือจริง ๆ และเหตุการณ์เพิ่งผ่านไปหยก ๆ พอ ไปเล่าให้คุณยายฟัง ท่านหัวเราะชอบใจ แต่เราชักผวา กลัวคุณยาย บอกกาม

and เล่าเรื่องยาย “หมั่นรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี ต่อไปข้างหน้า ชื่อคุณไป ถึงไหน พระพุทธศาสนาจะไปถึงนั้น” ตอนนั้นอาตมาคิดว่า ตัวเองคงจะมีชื่อเสียงไปไกลอย่าง กับขุนแผน ยังไม่คิดบวช อาจารย์ผู้นี้ ท่านสอนท

กับขุนแผน ยังไม่คิดบวช อาจารย์ผู้นี้ ท่านสอนทำสมาธิแบบกำหนดลมหายใจเข้า-ออก ไว้ที่กลางท้อง แล้วภาวนาเป็นมรณานุสติว่า “ตาย ๆ ๆ ๆ ๆ ท่านบอกว่า " “ถ้าเราตั้งใจปฏิบัติธรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะเสด็จ มาประท

เล่าเรื่องยาย ๓๙ รางวัลสําหรับงานจัดรองเท้า อาตมามีเรื่องหนึ่งที่มักได้ยินได้ฟังอยู่เสมอคือ คนมาวัด มักพูดว่า อยากช่วยงานวัดแต่ไม่รู้จะทำอะไร ทำให้นึกถึงคราวที่อาตมา เพิ่งไปฝึกสมาธิที่บ้านธรรมประสิทธิ

เล่าเรื่องยาย รางวัลสําหรับงานจัดรองเท้า อาตมามีเรื่องหนึ่งที่มักได้ยินได้ฟังอยู่เสมอคือ คนมาวัด มักพูดว่า อยากช่วยงานวัดแต่ไม่รู้จะทำอะไร ทำให้นึกถึงคราวที่อาตมา เพิ่งไปฝึกสมาธิที่บ้านธรรมประสิทธิ์กั

๔๐ เล่าเรื่องยาย แต่เจ้าความรู้สึกถือตัวนี่มันก็หมดยากเอาการ ต้องแอบทำไม่ให้ใครเห็น คือรอให้เขาขึ้นไปนั่งหลับตาทำสมาธิกันหมดแล้ว จึงเริ่มงานบุญเด็ดที่ หมายตาเอาไว้ เหลียวหน้าเหลียวหลังพอไม่เห็นใคร ก็ย

๔๐ เล่าเรื่องยาย แต่เจ้าความรู้สึกถือตัวนี่มันก็หมดยากเอาการ ต้องแอบทำไม่ให้ใครเห็น คือรอให้เขาขึ้นไปนั่งหลับตาทำสมาธิกันหมดแล้ว จึงเริ่มงานบุญเด็ดที่ หมายตาเอาไว้ เหลียวหน้าเหลียวหลังพอไม่เห็นใคร ก็ย

เล่าเรื่อง ๔๑ คุณยายผู้เสงี่ยมเจียมตัว อาตมาหลงภูมิใจอยู่เป็นเวลานานว่า ตัวเองมีความอ่อนน้อม ถ่อมตนถึงขนาดลดตัวลงไปจัดรองเท้า ซึ่งเจ้าของเองยังไม่อินังขอบ สลัดทิ้งไว้ให้คนอื่นเขาเหยียบย่ำ แต่พอได้เลื่

เล่าเรื่อง ๔๑ คุณยายผู้เสงี่ยมเจียมตัว อาตมาหลงภูมิใจอยู่เป็นเวลานานว่า ตัวเองมีความอ่อนน้อม ถ่อมตนถึงขนาดลดตัวลงไปจัดรองเท้า ซึ่งเจ้าของเองยังไม่อินังขอบ สลัดทิ้งไว้ให้คนอื่นเขาเหยียบย่ำ แต่พอได้เลื่

๔๒ เล่าเรื่องยาย สะอาด ๆ เขาจะได้ไม่มีความรังเกียจเวลาจะจับจะทำให้ แล้วแบบนี้ แกว่งน้ำเดี๋ยวเดียวก็เกลี้ยง ไม่ต้องออกแรงขัด " ดูคุณยายซิ...ขนาดเป็นครูบาอาจารย์สอนลูกศิษย์ลูกหาตั้ง เยอะแยะยังเสงี่ยมเจี

เล่าเรื่องยาย สะอาด ๆ เขาจะได้ไม่มีความรังเกียจเวลาจะจับจะทำให้ แล้วแบบนี้ แกว่งน้ำเดี๋ยวเดียวก็เกลี้ยง ไม่ต้องออกแรงขัด " ดูคุณยายซิ...ขนาดเป็นครูบาอาจารย์สอนลูกศิษย์ลูกหาตั้ง เยอะแยะยังเสงี่ยมเจียมต

เล่าเรื่องยาย จ้าวแห่งความสะอาด ก่อนมาฝากตัวเป็นศิษย์คุณยาย อาตมาไม่เคยรู้เลยว่าท่าน รักความสะอาดเป็นชีวิตจิตใจ ครั้งแรกเห็นบ้านธรรมประสิทธิ์สะอาด สะอ้านก็นึกว่า เป็นธรรมดาของบ้านที่มีผู้หญิงอยู่ วันห

รักความสะอาดเป็นชีวิตจิตใจ ครั้งแรกเห็นบ้านธรรมประสิทธิ์สะอาด สะอ้านก็นึกว่า เป็นธรรมดาของบ้านที่มีผู้หญิงอยู่ วันหนึ่งไปถึงบ้านธรรมประสิทธิ์ก่อนเวลานั่งสมาธิ หลาย ชั่วโมง เห็นยายกำลังกวาดบ้านอยู่ก็เข

๔๔ เล่าเรื่องยาย วิมานหลังหนึ่ง เจ้าของวิมานยังไม่มาอยู่มีชื่อเจ้าของบอกไว้ เป็น ชื่อของคนที่ท่านรู้จักและยังมีชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์ ท่านเห็นว่าข้าวปลา อาหาร สิ่งของต่าง ๆ ที่เขาทำบุญให้ทาน มันไปรอเขาอ

วิมานหลังหนึ่ง เจ้าของวิมานยังไม่มาอยู่มีชื่อเจ้าของบอกไว้ เป็น ชื่อของคนที่ท่านรู้จักและยังมีชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์ ท่านเห็นว่าข้าวปลา อาหาร สิ่งของต่าง ๆ ที่เขาทำบุญให้ทาน มันไปรอเขาอยู่ในวิมานใน ลักษ

เล่าเรื่องยาย ๔๔ ใครมีลูกมีหลาน เห็นว่าอะไรที่เป็นความดี บอกลูกบอกหลาน ครั้งเดียวไม่พอ ต้องใช้คำว่า “จำจี้จำไร” ไม่งั้นไม่ได้ลูกหลานดีหรอก อย่าอ้างว่าได้บอกไปแล้ว ต้องยอมปากเปียกปากแฉะหน่อยลูกหลาน จึง

เล่าเรื่องยาย ๔๔ ใครมีลูกมีหลาน เห็นว่าอะไรที่เป็นความดี บอกลูกบอกหลาน ครั้งเดียวไม่พอ ต้องใช้คำว่า “จำจี้จำไร” ไม่งั้นไม่ได้ลูกหลานดีหรอก อย่าอ้างว่าได้บอกไปแล้ว ต้องยอมปากเปียกปากแฉะหน่อยลูกหลาน จึง

๔๖ เล่าเรื่องยาย ความสะอาดมีอานุภาพถึงขนาดนี้นี่เล่า คุณยายถึงไม่ยอมให้ ใครทิ้งความสกปรกไว้ให้ท่านเห็น จนบัดนี้แม้อายุท่านจะถึง ๘๐ ปีแล้ว ท่านก็ยังพยายามสั่งสอนจำจี้จำไปให้ลูกศิษย์ทุกคนรักความสะอาดอยู

๔๖ เล่าเรื่องยาย ความสะอาดมีอานุภาพถึงขนาดนี้นี่เล่า คุณยายถึงไม่ยอมให้ ใครทิ้งความสกปรกไว้ให้ท่านเห็น จนบัดนี้แม้อายุท่านจะถึง ๘๐ ปีแล้ว ท่านก็ยังพยายามสั่งสอนจำจี้จำไปให้ลูกศิษย์ทุกคนรักความสะอาดอยู

เล่าเรื่องยาย ๔๗ ต้นตำรับวิชาขัดห้องส้วม อาตมามีนิสัยติดตัวมาอย่างหนึ่งคือความช่างสังเกต เพราะ ถูกฝึกให้ทำงานบ้านทุกชนิดมาตั้งแต่เด็ก และความที่เป็นเด็กชอบ เล่นซนมาก จึงต้องฝึกความสังเกตหาทางหนีทีไล่เ

ถูกฝึกให้ทำงานบ้านทุกชนิดมาตั้งแต่เด็ก และความที่เป็นเด็กชอบ เล่นซนมาก จึงต้องฝึกความสังเกตหาทางหนีทีไล่เพื่อหลบไม้เรียว ของพ่ออยู่ทุกวัน พอโตขึ้นเลิกเล่นซนก็ยิ่งเป็นคนช่างสังเกต ช่าง ซักไซ้ ชอบเสาะแส

๔๕ เล่าเรื่องยาย สะอาดอย่างดีกลับดูสะอาดกว่าเดิม ทั้งยังแห้งสนิท ทุกซอกทุกมุม แสดงว่าคุณยายเข้ามาเช็ดห้องน้ำจนแห้ง อาตมารู้สึกสะเทือนใจมาก เหมือนก่อบาปร้ายกาจ เพราะ อาตมาคงได้ทิ้งความเปียกแฉะไว้ให้คุณ

๔๕ เล่าเรื่องยาย สะอาดอย่างดีกลับดูสะอาดกว่าเดิม ทั้งยังแห้งสนิท ทุกซอกทุกมุม แสดงว่าคุณยายเข้ามาเช็ดห้องน้ำจนแห้ง อาตมารู้สึกสะเทือนใจมาก เหมือนก่อบาปร้ายกาจ เพราะ อาตมาคงได้ทิ้งความเปียกแฉะไว้ให้คุณ

เล่าเรืองยาย ๔๔ ขัดห้องส้วมต่อมาอีกหลายปี ท่านเน้นว่า แม้แต่ที่คอห่านตรงน้ำหล่อ ก็ต้องขัดบ่อย ๆ เพราะเป็นส่วนที่ขัดยาก ทิ้งไว้ไม่ได้ ห้องส้วมวัดพระธรรมกายสะอาดเอี่ยมไม่มีคราบไคล เพราะ มีคุณยายอาจารย์เ

เล่าเรืองยาย ๔๔ ขัดห้องส้วมต่อมาอีกหลายปี ท่านเน้นว่า แม้แต่ที่คอห่านตรงน้ำหล่อ ก็ต้องขัดบ่อย ๆ เพราะเป็นส่วนที่ขัดยาก ทิ้งไว้ไม่ได้ ห้องส้วมวัดพระธรรมกายสะอาดเอี่ยมไม่มีคราบไคล เพราะ มีคุณยายอาจารย์เ