ปัญหาการละเมอและการทำทาน : หน้า 30/100

เล่าเรืองยาย ๆ บางครั้งเพื่อน ๆ ก็เล่าให้ฟังว่า ดึก ๆ นอนอยู่ดี ๆ อาตมาก็ ละเมอเผลอร้องเสียงหลงจนเพื่อน ๆ ตกใจ เป็นอยู่อย่างนี้หลายเดือน คุณไชยบูลย์ต้องคอยเป็นพี่เลี้ยงให้อย่างใกล้ชิด และหมั่นเตือนหมั่น สอนว่า เห็นอะไรก็ไม่ต้องกลัว ให้นึกปั้นเป็นองค์พระตั้งไว้กลางท้อง ให้หมด อาตมาก็ทำตาม และหาโอกาสทำทานให้ชีวิตสัตว์ด้วยการ ปล่อยสัตว์ปล่อยปลาอยู่เสมอ ปัญหาดังกล่าวจึงค่อยทุเลาเบาบางลง แต่สมาธิก็ยังไม่ก้าวหน้า กำหนดนิมิตไม่ได้ตามที่คุณยายสอนอยู่นาน ธรรมประสิทธิ์

- ปัญหาการละเมอและการทำทาน