การช่วยงานวัด : หน้า 39/100

เล่าเรื่องยาย ๓๙ รางวัลสําหรับงานจัดรองเท้า อาตมามีเรื่องหนึ่งที่มักได้ยินได้ฟังอยู่เสมอคือ คนมาวัด มักพูดว่า อยากช่วยงานวัดแต่ไม่รู้จะทำอะไร ทำให้นึกถึงคราวที่อาตมา เพิ่งไปฝึกสมาธิที่บ้านธรรมประสิทธิ์กับคุณยายใหม่ ๆ ที่นั่นใคร ๆ เขาก็มีงานบุญที่ตนถนัดทำ บางคนทำอาหาร บางคนจัดดอกไม้ ดูเขา มีฝีมือกันคนละอย่างสองอย่าง แต่อาตมาทำอย่างเขาไม่เป็นเลย จะอยู่ เฉย ๆ ก็ดูจะเป็นคนรกโลก ครั้นเข้าไปช่วยก็รู้สึกว่าไปเกะกะเขาเปล่า ๆ มองหางานชนิดที่ยังไม่มีใครทำและอาตมาพอทำได้อยู่ตั้งนาน ในที่สุด พอถึงวันอาทิตย์ต้นเดือนแรกที่ไปอยู่บ้านธรรมประสิทธิ์ อาตมาก็ตัด สินใจเลือกทำงานจัดรองเท้า ที่ถูกถอดวางทิ้งไว้เกะกะหน้าบันไดเป็น ร้อย ๆ คู่ แต่เจ้าประคุณเอ๋ย...เจ้าความมานะถือตัวนี่มันร้าย กว่าจะ หยิบรองเท้าคู่แรกได้ใจมันค้านน่าดู มันว่า “นายเผด็จ นายเป็นนักเรียนนอก เป็นนิสิตมหาวิทยาลัยนะ งานจัดรองเท้านี่มันงานคนใช้ รู้จักรักศักดิ์ศรีมั่งซิ คิดหักมานะอยู่หลายนาทีว่า “เอาน่าบุญเด็ด ๆ นี่ต้องนายเผด็จทำ” แล้วก็ลงมือทันที พอหยิบคู่แรกได้ คู่ต่อ ๆ ไปก็สบาย เรียงเพลินไปเลย