ความถ่อมตนของคุณยาย : หน้า 41/100

เล่าเรื่อง ๔๑ คุณยายผู้เสงี่ยมเจียมตัว อาตมาหลงภูมิใจอยู่เป็นเวลานานว่า ตัวเองมีความอ่อนน้อม ถ่อมตนถึงขนาดลดตัวลงไปจัดรองเท้า ซึ่งเจ้าของเองยังไม่อินังขอบ สลัดทิ้งไว้ให้คนอื่นเขาเหยียบย่ำ แต่พอได้เลื่อนตำแหน่งหนึ่งใกล้ คุณยาย จึงรู้ว่าความถ่อมตนของอาตมาแค่นั้นเล็กน้อยนักเมื่อเทียบกับ ของคุณยาย คุณยายมีกระโถนบ้วนน้ำลายประจำตัวอยู่ใบหนึ่ง มีระดาษ หนังสือพิมพ์ตัดเป็นสี่เหลี่ยมขนาดพอดีปากกระโถนวางไว้ในตั้ง พอคุณยายบ้วนน้ำลายหรือน้ำล้างปากลงไปทีหนึ่ง ก็เอากระดาษที่ ตัดไว้ใส่ปิดทับลงไปแผ่นหนึ่ง ทิ้งเปลือกผลไม้หรือเศษผงอะลงไป เสร็จแล้ว ก็เอากระดาษปิดทับทุกที เห็นบ่อยเข้าอดสงสัยไม่ดีก็เลย ถาม คุณยายตอบว่า “คุณเด็จ ยายแก่แล้ว ต้องอาศัยคนอื่นเขาเทกระตุ้นล้าง กระโถน คนทำแม้จะเป็นหลานของยายเองก็รู้สึกเกรงใจเขา พวก เสลดน้ำลายที่ลอยเป็นฝาหรือของที่เราทิ้งลงกระโถน เป็นของไม่น่าดู น่ารังเกียจน่าขยะแขยง ถ้าปิดไม่ให้เขาเห็นเสีย เห็นแต่แผ่นกระดาษ