KALYANAM : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 35 / 1767

ลงมือฉันไปได้ค่าเดียว ท่านเหลือบไปเห็นสุนัขแม่ลูกอ่อน ผอมโซเดินมา ท่าทางเหมือนอดอาหารมาหลายวัน ด้วยจิต เมตตา ท่านจึงตัดสินใจแบ่งข้าวที่เหลืออยู่อีกคำหนึ่งและ กล้วยนํ้าว้าครึ่งลูกสละให้เป็นทานแก่สุนัข

เรื่องราวนี้เล่าถึงความเมตตาของผู้คนที่แบ่งปันอาหารแก่สุนัขและพระภิกษุ รวมถึงความตั้งใจที่จะสร้างโรงครัวเลี้ยงพระสามเณรเพื่อให้มีความสะดวกในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ยังมีการศึกษาพระไตรปิฎกซึ่งนำไปสู่ควา

Go แล้ว ท่านจึงหยุดเรียนคันถธุระ และหันมาตั้งใจเรียน วิปัสสนาธุระให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป อย่างไรก็ตามตลอดเวลาที่ผ่านมานั้น แม้ท่านตั้งใจ เรียนคันถธุระตลอดมา แต่ท่านก็ไม่เคยว่างเว้นการฝึกฝน ธรรมปฏิบัติเลยแม้แ

ในชีวิตสมณะของหลวงปู่ ท่านได้เรียนรู้วิปัสสนาธุระอย่างต่อเนื่อง โดยมีพระอาจารย์หลายท่านเป็นครูศึกษาสำคัญ ตั้งแต่วันที่บวชครั้งแรก ท่านศึกษาและฝึกฝนอย่างจริงจัง ทำให้ได้รับการรับรองผลจากครูบาอาจารย์และ

ศึกษาวิธีการปฏิบัติเพิ่มเติมด้วยตนเองจากคัมภีร์วิสุทธิ มรรค ซึ่งเป็นคัมภีร์แม่บทของการปฏิบัติธรรม ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในปี พ.ศ. ๒๕๖๐ ย่างเข้าพรรษาที่ ๑๒ หลวงปู่ เดินทางไปจําพรรษาที่วัดโบสถ์ (บน) ตำบลบาง

บทความนี้ศึกษาเกี่ยวกับวิธีการปฏิบัติเพิ่มเติมจากคัมภีร์วิสุทธิ มรรค โดยมีหลวงปู่ที่ปฏิบัติธรรมมานานถึง 12 พรรษา ได้เดินทางไปยังวัดโบสถ์ (บน) เพื่อแสดงธรรมแก่พระภิกษุและฆราวาส ในขณะที่หลวงปู่ตระหนักถึ

๒๐ เรียบร้อยแล้ว ท่านจึงเดินเข้าสู่อุโบสถเพื่อปฏิบัติธรรม โดย ตั้งปณิธานในใจว่า หากไม่ได้ยินกลองเพลก็จะยังไม่ลุกขึ้น จากที่ ท่านหลับตาภาวนา “สัมมา อะระหัง” จนกระทั่ง ใจหยุดเป็นจุดเดียวกัน เห็นเป็นดวงใ

ในวันที่หลวงปู่เดินเข้าสู่อุโบสถ ท่านได้ตั้งปณิธานเพื่อปฏิบัติธรรม โดยมีการเพ่งภาวนา "สัมมา อะระหัง" จนเกิดความรู้สึกสงบมีดวงใสอยู่ที่ศูนย์กลางกายและความปีติ ท่านได้ลิ้มรสประสบการณ์จิตที่ล้ำลึกและไม่ไ

ท่านจึงตั้งสัจจาธิษฐานทำสมาธิภาวนาอย่างเอาชีวิต เป็นเดิมพันว่า “ถ้าเรานั่งลงไปครั้งนี้ ไม่เห็นธรรมที่ พระพุทธเจ้าต้องการ เป็นอันไม่ลุกจากที่นี้จนหมดชีวิต” เมื่อตั้งจิตมั่นลงไปอย่างนั้นแล้ว ท่านได้แสดง

บทความนี้เสนอเรื่องการตั้งสัจจาธิษฐานในการทำสมาธิ โดยท่านได้แสดงความตั้งใจที่แน่วแน่ในการค้นหาธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงรู้ ในขณะที่ท่านเจริญสมาธิและต้องเผชิญกับอุปสรรคอย่างมด และเป็นการแสดงความสละเพื่อมุ่

๒๒ ของท่านหยุดสงบนิ่งที่ศูนย์กลางกายได้ส่วนพอดี ดวงกลม โตใสบริสุทธิ์ที่ศูนย์กลางกายที่ท่านเห็นเมื่อเพล ยิ่งใสสว่าง มากขึ้นราวกระจกเงา ใหญ่ขนาดดวงอาทิตย์ เห็นอยู่อย่าง นั้นหลายชั่วโมง โดยไม่ทราบว่าจะทํ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับประสบการณ์ของผู้ที่สามารถหยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกายและเห็นดวงกลมใสบริสุทธิ์ที่เพิ่มความสว่างขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ซึ่งนำไปสู่การค้นพบธรรมกาย ผู้เขียนตระหนักถึงความหมายของทางสายกลางและการ

นัก พ้นวิสัยของการที่จะตรึกนึกคิดหรือคาดคะเนเอาได้ เพราะถ้ายังตรึกนึกคิดอยู่ก็เข้าไม่ถึง จะเข้าถึงได้ต้องทำให้ ความรู้ตรึก รู้นัก รู้คิด รวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน พอหยุด ก็ดับ ดับแล้วจึงเกิด ในเวลาต่อมาท

นักพ้นวิสัยไม่สามารถตรึกนึกได้ และเมื่อหยุดความคิด เข้าถึงความรู้และความจริงภายในได้ หลวงปู่นำเสนอวิชชาธรรมกายซึ่งเป็นประโยชน์สูงสุดต่อมวลมนุษยชาติ สะท้อนถึงการเข้าถึงธรรมที่ถูกต้อง. การค้นพบของท่านไม

๒๔ เมื่อหลวงปู่เข้าถึงพระธรรมกายแล้ว ท่านยังคงนั่ง ทบทวนสิ่งที่ค้นพบต่อไปอีก ขณะนั้น ท่านเห็นวัดบางปลา ปรากฏขึ้นเหมือนตัวเองไปอยู่ที่วัดนั้น ท่านรู้ด้วยญาณทัสสนะ ว่า ที่วัดบางปลาจะต้องมีผู้รู้เห็นธรรม

เมื่อหลวงปู่เข้าถึงพระธรรมกาย ท่านไปที่วัดบางปลาเพื่อสอนธรรมปฏิบัติ และมีพระภิกษุและฆราวาสร่วมฝึกปฏิบัติ อีกทั้งเดินธุดงค์ไปสอนธรรมที่สถานที่ต่าง ๆ มีประชาชนสนใจและได้รับผลดีจากการปฏิบัติ จึงเป็นจุดเร

୩ ภารกิจที่วัดปากน้ำ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นสถานที่ ที่หลวงปู่ทำวิชชาและปักหลักเผยแผ่ พระพุทธศาสนา วิชชาธรรมกาย ตลอด ชีวิต และเป็น ๑ ใน ๖ ของสถานที่ ประดิษฐานรูปหล่อทองคำพระมงคล เทพมุนี

๒๖ เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ในราวกลางปี นราวกลางปี พ.ศ. ๒๔๖๑ (กลางรัชกาลที่ ๖) สมเด็จพระวันรัต (เผื่อน ติสสทัตตมหาเถระ) วัด พระเชตุพนฯ พระอาจารย์องค์หนึ่งของหลวงปู่ ซึ่งขณะนั้น ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้า

ในปี พ.ศ. 2461 สมเด็จพระวันรัตได้แต่งตั้งหลวงปู่ให้เป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ วัดเก่าแก่ที่มีสภาพเสื่อมโทรม หลวงปู่เห็นว่าการพัฒนาวัดนั้นเกี่ยวข้องกับการพัฒนาประเทศชาติ หากวัดมีความสะอาดและมีบุค

เข้าวัดแล้วก็จะได้พัฒนาจิตใจให้สูงขึ้น และเมื่อประชาชน อยู่ในศีลในธรรม สังคมประเทศชาติก็จะสงบสุขไปโดย ปริยาย ในระยะแรก การบริหารและพัฒนาวัดของหลวงปู่ ไม่ราบรื่นนัก เนื่องจากพระภิกษุที่อยู่มาก่อนยังไม่

ในบทความนี้พูดถึงความสำคัญของการเข้าวัดเพื่อพัฒนาจิตใจ และการสร้างสังคมที่สงบสุข ผ่านแนวทางการบริหารและพัฒนาของหลวงปู่แม้จะมีอุปสรรค โดยมีการให้ความสำคัญในด้านการศึกษาและเจริญสมาธิภาวนา ซึ่งล้วนเป็นกา

๒๘ และฝึกฝนอบรมตนเองตามพระธรรมวินัย นอกจากนี้ ท่าน ยังสนับสนุนพระภิกษุสามเณรให้ศึกษาทั้งด้านปริยัติและ ปฏิบัติ ไม่ปล่อยให้อยู่ว่าง ๆ ใครไม่ศึกษา ไม่ปฏิบัติ ก็ให้ทำ หน้าที่อื่น ๆ หลวงปู่ท่านตั้งใจพัฒนา

หลวงปู่ท่านพัฒนาวัดปากน้ำให้เป็นอารามใหญ่ ดูแลพระภิกษุสามเณรอย่างทั่วถึง ด้วยการสร้างกุฏิและโรงครัวให้พระได้ศึกษาและปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ ไม่ต้องทุกข์เรื่องค่าใช้จ่าย

จนถึง ๕๐๐ กว่ารูป สมดังที่ท่านได้ปฏิญาณในพระอุโบสถ เมื่อครั้งที่เข้ามาปกครองวัดปากน้ำว่า “บรรพชิตที่ยังไม่มา ขอให้มา ที่มาแล้วขอให้อยู่เป็นสุข” เมื่อใครพูดถึงจํานวนพระภิกษุสามเณรว่ามากเกิน ไป ท่านจะหั

หลวงปู่ที่วัดปากน้ำได้ปฏิญาณสร้างพระภิกษุสามเณรจนถึง 500 รูป โดยมีความมุ่งหมายในการสร้างโรงเรียนราษฎร์สำหรับเด็กที่ขาดการศึกษา เพื่อให้พวกเขาได้รับการศึกษาอย่างไม่มีค่าใช้จ่าย โรงเรียนนี้ได้รับการสนับ

๓๐ ต่อมาเมื่อทางราชการจัดตั้งโรงเรียนตามพระราช บัญญัติประถมศึกษา ท่านจึงยกเลิกงานด้านนี้ และหันมา ดูแลเรื่องการศึกษานักธรรมและบาลี • สร้างโรงเรียนปริยัติธรรม สําหรับการเรียนของพระภิกษุสามเณรนั้น ท่านจ

เมื่อทางราชการจัดตั้งโรงเรียนตามพระราชบัญญัติประถมศึกษา ทำให้มีการยกเลิกงานด้านนี้และหันมาดูแลเกี่ยวกับการศึกษานักธรรมและบาลี โดยมีการสร้างโรงเรียนปริยัติธรรมสำหรับการเรียนของพระภิกษุสามเณร มีการจัดหา

นอกจากสนับสนุนการศึกษาของพระภิกษุสามเณร วัดปากนํ้าแล้ว หลวงปู่ท่านยังเป็นกำลังสำคัญของพระ พิมลธรรม (ช้อย ฐานทัตโต ป.ธ.๙) ในการหาทุนเพื่อก่อตั้ง สถาบันการศีกษาขั้นสูงของคณะสงฆ์ไทย คือ มหาจุฬา ลงกรณราชว

หลวงปู่เป็นกำลังสำคัญในการสนับสนุนการศึกษาของพระภิกษุสามเณรที่วัดปากน้ำและในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย นอกจากนี้ท่านมุ่งมั่นในงานทำสมาธิและเจริญภาวนาเพื่อขจัดกิเลสและช่วยแก้ไขความทุก

๓๒ ซึ่งเป็นกุฏิหลังใหญ่แบ่งเป็น ๒ ห้อง ห้องหนึ่งเป็นห้องของ หลวงปู่กับพระอีกประมาณ ๓๐ รูป ส่วนอีกห้องหนึ่งเป็น ห้องของแม่ชีและอุบาสิกาที่ถือศีล ๘ ราว ๆ ๓๐ คน ผู้ที่ อยู่ในห้องทั้งสองต่างมองไม่เห็นกัน

เนื้อหากล่าวถึงการจัดการในกุฏิของหลวงปู่ โดยมีการแบ่งห้องเป็นสองห้องสำหรับหลวงปู่และพระสงฆ์ประมาณ ๓๐ รูป และห้องของแม่ชีและอุบาสิกา ในการทำวิชชามีการจัดผลัดการทำงานตลอด ๒๔ ชั่วโมง โดยในยามสงครามจะเพิ่

วิธีปฏิบัติธรรม ให้เข้าถึงพระธรรมกาย ใจของคนเรานั้นถ้าหยุดได้เพียง สักกระพริบตาเดียวเท่านั้น ได้ชื่อว่า เราได้สร้างบุญใหญ่กุศลใหญ่ เราจะไป สร้างโบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญ สักร้อยหลัง ก็สู้บุญที่เกิดจาก

บทความนี้เสนอถึงวิธีการปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย โดยการทำใจให้หยุดเพียงชั่วขณะ ซึ่งถือเป็นการสร้างบุญใหญ่กุศลใหญ่ โดยการบำเพ็ญสมถวิปัสสนาจะมีคุณค่ามากกว่าการสร้างโบสถ์หรือวิหารสารพัด เมื่อเราม

๓๔ วิธีปฏิบัติธรรม ให้เข้าถึงพระธรรมกาย หลวงปู่ท่านมีวิธีสอนการปฏิบัติธรรมที่เข้าใจได้ง่าย โดยมีอุปกรณ์การสอนครบครัน คือมีหนังสือแจกให้ ลูกศิษย์เพื่อเป็นคู่มือในการปฏิบัติธรรม และมีกระดาน ชนวนวาดเป็นร

หลวงปู่ท่านสอนการปฏิบัติธรรมในลักษณะที่เข้าใจง่าย โดยใช้คู่มือและอุปกรณ์ต่าง ๆ เพื่อช่วยในการปฏิบัติ เช่น ช่องทางต่าง ๆ ของใจและการเลื่อนดวงนิมิต ซึ่งมีรายละเอียดเกี่ยวกับ 7 ฐานที่ตั้งของใจให้ผู้ปฏิบั

ฐานที่ 5 สุดลมหายใจเข้าออก คือกลางตัวตรงกับ สะดือ แต่อยู่ภายใน ฐานที่ ๗* ถอยหลังกลับขึ้นมาเหนือสะดือประมาณ ๒ นิ้วมือ ในกลางตัว (นึกขึงเส้นด้าย ๒ เส้นให้ตึง จาก สะดือทะลุหลัง จากเอวซ้ายทะลุเอวขวา ตรงเห

เอกสารนี้เสนอวิธีการนั่งสมาธิด้วยการกำหนดนิมิตที่ฐานที่ 1 และฐานที่ 7 โดยเน้นที่การตั้งสติ การแสดงบริกรรมภาวนา และการสร้างสมดุลของจิตใจในขณะปฏิบัติธรรม โดยฐานที่ 7 มีความสำคัญในเชิงวิทยาศาสตร์และจิตวิ

๓๖ ฐานต่าง ๆ จนถึงฐานที่ ๗ หากรู้จักที่ตั้งของฐานทั้ง ๗ ดีแล้ว ในการทำสมาธิคราวต่อ ๆ ไป จะน้อมใจมาไว้ที่ศูนย์กลางกาย ฐานที่ ๗ เลยก็ได้ แล้วกำหนดบริกรรมภาวนาว่า “สัมมา อะระหัง” และนึกบริกรรมนิมิตเป็นดว

บทความนี้พูดถึงการทำสมาธิถึงฐานทั้ง ๗ และการเข้าสู่ดวงปฐมมรรคซึ่งถือเป็นประตูสู่การนิพพาน โดยมีวิธีการตั้งใจทำสมาธิและรักษาดวงปฐมมรรคด้วยความเพียร อธิบายถึงความสำคัญของการเอาใจจดจ่อและการปฏิบัติอย่างต