คาถ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 98 / 100

-คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๒) คํานํา พุทธพจน์เป็นสิ่งที่มีค่ามาก แม้เพียงข้อเดียว เมื่อใครก็ตามนำ ไปปฏิบัติให้สม…

…เดียว เมื่อใครก็ตามนำ ไปปฏิบัติให้สม่ำเสมอแล้ว ย่อมจะทำให้ผู้นั้นพ้นภัยและได้ที่พึ่งอัน เกษม หนังสือคาถาธรรมบทเล่มนี้ เป็นบทสรุปคำสอนของพระสัมมา สัมพุทธเจ้า เป็นหัวใจของธรรมบทภาค ๑-๔ เหมาะสำหรับนักเรียน …

คาถาธรรมบAMIAC-C (๔) ๓. พระจุฬปันถกเถระ [๑๓].....๒๙ ๔. ๕. พาลนักษัตร [๑๔].....๓๑ พระมหากัสสปเถระ [๑๙]..…

พาลนักษัตร [๑๔].....๓๑ พระมหากัสสปเถระ [๑๙].....๓๑ ภิกษุ ๒ สหาย [๒๐].....๓๒ ๗. ท้าวสักกะ ๒๑......๓๒ ๔. ภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๒]....๓๓ ๔. พระติสสเถระผู้มีปกติอยู่ในนิคม......๓ ๓. จิตตวรรควรรณนา.....๓๑ พ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕) ๕. โกสิยเศรษฐีผู้มีความตระหนี่ (๓๗]....๔๒ ๗. ฉัตตปาณิอุบาสก (๓๙.....๔๓ ๖. ปาฏิกาชี…

๗. ฉัตตปาณิอุบาสก (๓๙.....๔๓ ปาฏิกาชีวก [๓๘.....๔๒ นางวิสาขา (๔๐]......๔๓ ปัญหาของพระอานนทเถระ (๔๑].....๔๕ ๑๐. ถวายบิณฑบาตแก่พระมหากัสสปเถระ (๔๒].....๔๕ ๑๑. ปรินิพพานของพระโคธิกเถระ (๔๓]....๔๖ ๑๒. ครห

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๑๐) สหสฺสเนตโต เทวินโท เทวรชฺชสิริธโร ตาเณน อาคนฺตวา, จกฺขุปาล อุปาคม ท้าวสหัสเนตร ผู…

จกฺขุปาล อุปาคม ท้าวสหัสเนตร ผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดา ทรงสิริของเทวราช เสด็จ มาโดยขณะนั้นแล้ว เข้าไปใกล้พระจักขุปาลเถระแล้ว สหสฺสเนตโต เทวินโท เทวรชุชสิริธโร สงฺขปิตวาน ต์ มคฺค ขิปป์ สาวตกิมาคม ท้าวสหัสเน

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๑๑) ๒. เรื่องมัฏฐกุณฑลี [๒] มโนปุพฺพงฺคมา ธมฺมา มนสา เจ ปสนฺเนน ตโต นํ สุขมเนวติ มโนเส…

ตโต นํ สุขมเนวติ มโนเสฏฐา มโนมยา ภาสติ วา กโรติ วา ฉายาว อนุปายินี. ธรรมทั้งหลาย มีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จแล้วด้วยใจ ถ้าบุคคลมีใจผ่องใสแล้ว พูดอยู่ก็ดี ทำอยู่ก็ดี ความสุขย่อมไปตาม เขา เพราะเ

คาถาธรรมบทภาค=G-C (๑๒) ๓. เรื่องพระติสสเถระ [๓] สหสฺสรํสี สตเตโช ปาโต อุทยนฺเต สุริเย สุริโย ตมวิโนทโน,…

สุริโย ตมวิโนทโน, มุทธา เต ผลตุ สตฺตธาติ พระอาทิตย์ มีรัศมีตั้ง 9,000 มีเดชตั้ง 900 มีปกติกําจัดความมืด, พอพระอาทิตย์ขึ้นมาในเวลาเช้า ขอศีรษะของท่านจงแตกออก ๗ เสี่ยง กมฺมนฺตา นปฺปวตฺตนฺติ ชมพูทีปสฺส น

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๑๓) ๔. เรื่องความเกิดขึ้นของนางกาลียักษิณี น หิ เวเรน เวรานิ สมฺมนฺตีธ กุทาจน์ อเวรม …

อเวรม จ สมมนติ เอส ธมฺโม สนนฺตโน ในกาลไหน ๆ เวรทั้งหลายในโลกนี้ ย่อมไม่ระงับด้วยเวรเลย ๆ ก็แต่ย่อมระงับได้ด้วยความไม่มีเวร, ธรรมนี้เป็นของเก่า ๕. เรื่องภิกษุชาวเมืองโกสัมพี [๕] ปเร จ น วิชานนฺติ มยเมต

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ ต๋ เว ปสหติ มาโร อสุภานุปสฺสี วิทรนต์ โภชนมหิ จ มตฺตญฺญุ (๑๔) วาโต รุกข์ว ทุพพล อินทริ…

วาโต รุกข์ว ทุพพล อินทริเยสุ สุสํวุฒิ สทฺธ์ อารทฺธวีริย์ ติ เว นปฺปสหติ มาโร วาโต เสลัว ปพฺพต ผู้ตามเห็นอารมณ์ว่างาม ไม่สำรวมในอินทรีย์ทั้งหลาย ไม่รู้ ประมาณในโภชนะ เกียจคร้าน มีความเพียรเลวทรามอยู่ ผ

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๑๕) ๔. เรื่องสญชัย [๘] กาโลยนฺเต มหาวีร, สเทวก์ ตารยนโต อุปฺปชฺช มาตุกุจฉิย์, พุชฺฌสสุ…

สเทวก์ ตารยนโต อุปฺปชฺช มาตุกุจฉิย์, พุชฺฌสสุ อมต ปทนฺติ ข้าแต่พระมหาวีระ กาลนี้ เป็นกาลของพระองค์, ขอพระองค์ จงเสด็จอุบัติในพระครรภ์พระมารดา ตรัสรู้อมตบท ยังโลกนี้กับ ทั้งเทวโลกให้ข้ามอยู่. นิพพุตา น

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ ธมฺโม ทเว รกฺขติ ธมฺมจารี (๑๖) ธมฺโม สุจิณโณ สุขมาวหาติ เอสานิส์โส ธมฺเม สุจิณโณ น ทุค…

น ทุคคติ คานติ ธมฺมจารีติ ธรรมแล ย่อมรักษาผู้มีปกติประพฤติธรรม ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้ นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมที่เขาประพฤติดี ผู้ประพฤติ ธรรมเป็นปกติ ย่อมไม่ไปสู่ทุคติ อสาเร สารมติโน สาเร จา

คาถาธรรTTEEMAO=2 ยถา อคาร์ ทุจฺฉนฺนํ เอวํ อภาวิต จิตต์ (๑๗) วุฏฐี สมติวิชฺฌติ ราโค สมติวิชฺฌติ ยถา อคาร…

(๑๗) วุฏฐี สมติวิชฺฌติ ราโค สมติวิชฺฌติ ยถา อคาร์ สุจฺฉนฺนํ เอวํ สุภาวิต จิตฺต์ วุฏฐี น สมติวิชฺฌติ ราโค น สมติวิชฺฌติ ฝนย่อมรั่วรดเรือนที่มุงไม่ดีได้ฉันใด, ราคะย่อมเสียดแทงจิตที่ไม่ได้อบรมแล้วได้ฉันน

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๑๙) ๑๑. เรื่องธัมมิกอุบาสก [๑๑] อิธ โมทติ เปจฺจ โมทติ โส โมทติ โส ปโมทติ กตปุญฺโญ อุภย…

(๑๙) ๑๑. เรื่องธัมมิกอุบาสก [๑๑] อิธ โมทติ เปจฺจ โมทติ โส โมทติ โส ปโมทติ กตปุญฺโญ อุภยตฺถ โมทติ ทิสวา กมฺมวิสุทธิมตฺตโน ผู้ทำบุญไว้แล้ว ย่อมบันเทิงในโลกนี้ ละไปแล้ว ก็ย่อมบันเทิง ย่อม บันเทิงในโลกทั้

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๒๑) อิเมหิ อฏฐีห์ ตมคฺคบุคคล เทวาติเทว์ นรกมุมสาร สมมุตจกฺขุ สตปุญญลักขณ์ ปาเณหิ พุทธ…

(๒๑) อิเมหิ อฏฐีห์ ตมคฺคบุคคล เทวาติเทว์ นรกมุมสาร สมมุตจกฺขุ สตปุญญลักขณ์ ปาเณหิ พุทธ์ สรณ์ คโตสุมีติ ข้าพระองค์ขอถึงพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้เป็นบุคคลเลิศ เป็น เทพยิ่งกว่าเทพ เป็นสารถีฝึกนรชน มีพระ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๒๒) ผู้มีบุญอันทำไว้แล้ว ย่อมเพลิดเพลินในโลกนี้ ละไปแล้ว ย่อม เพลิดเพลิน เขาย่อมเพลิด…

ผู้มีบุญอันทำไว้แล้ว ย่อมเพลิดเพลินในโลกนี้ ละไปแล้ว ย่อม เพลิดเพลิน เขาย่อมเพลิดเพลินในโลกทั้งสอง เขาย่อมเพลิดเพลินว่า “เราทำบุญไว้แล้ว” ไปสู่สุคติ ย่อมเพลิดเพลินยิ่งขึ้น ๑๔. เรื่องภิกษุ ๒ สหาย [๑๔]

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๒๔) ๒. อัปปมาทวรรควรรณนา ๑. เรื่องพระนางสามาวดี [๑๕] โย ทณฺเฑน อทณฺเฑสุ อปปทุฏเจ๊สุ ท…

๑. เรื่องพระนางสามาวดี [๑๕] โย ทณฺเฑน อทณฺเฑสุ อปปทุฏเจ๊สุ ทุสสติ, ขิปฺปเมว นิคจฺฉติ: สรีรสฺส ว เภทน์ จิตตกเขป๋ว ปาปุเณ ทสนุนมญฺญตร์ ฐาน เวทนํ ผรุส์ ชานี ครุวํ วาปิ อาพาธ์ ราชโต วา อุปสนฺนํ อนุภกขาว ท

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๒๗) เราจักอดกลั้นถ้อยคำล่วงเกิน ดังช้างอดทนลูกศร ซึ่งตกไปจาก แล่งในสงคราม, เพราะคนเป็…

แล่งในสงคราม, เพราะคนเป็นอันมาก เป็นผู้ทุศีล, ราชบุรุษทั้งหลาย ย่อมนำพาหนะที่ฝึกแล้วไปสู่ที่ประชุม, พระราชาย่อมเสด็จขึ้นพาหนะ ที่ฝึกแล้วในหมู่มนุษย์ผู้ใดอดกลั้นถ้อยคำล่วงเกินได้, ผู้นั้นชื่อว่าฝึก (ตน

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๓๑) ๔. เรื่องพาลนักษัตร [๑๔] ปมาทมนุยุญฺชนฺติ อปปมาทญจ เมธาวี มา ปมาทมนุยุญเชถ อปฺปมตฺ…

อปปมาทญจ เมธาวี มา ปมาทมนุยุญเชถ อปฺปมตฺโต หิ ฌายนฺโต พาลา ทุมุเมธิโน ชนา ธน์ เสฏฐิว รกฺขติ. มา กามรติสนฺถวํ ปปโปติ วิปุล์ สุข พวกชนพาลผู้มีปัญญาทราม ย่อมประกอบเนืองๆ ซึ่งความ ประมาท, ส่วนผู้มีปัญญาย่

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๓๒) ๖. เรื่องภิกษุ ๒ สหาย [๒๐] อปฺปมตฺโต ปมตฺเตสุ สุตฺเตสุ พหุชาคโร อพลสฺสํว สีฆสุโส …

สุตฺเตสุ พหุชาคโร อพลสฺสํว สีฆสุโส หิตวา ยาติ สุเมธโส. ผู้มีปัญญาดี เมื่อชนทั้งหลายประมาทแล้วไม่ประมาท, เมื่อชนทั้ง หลายหลับแล้ว ตื่นอยู่โดยมาก ย่อมละบุคคลผู้มีปัญญาทรามไปเสีย ดุจม้าตัวมีฝีเท้าเร็ว ละ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (mm) ๔. เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๒] อปฺปมาทรโต ภิกฺขุ ปมาเท ภยทสฺสิ วา สญฺโญชน์ อยู๋…

ปมาเท ภยทสฺสิ วา สญฺโญชน์ อยู๋ ถูนํ ฑห์ อคฺคีว คจฺฉติ. ภิกษุยินดีแล้วในความไม่ประมาท หรือมีปกติ เห็นภัยในความ ประมาท ย่อมเผาสังโยชน์ ทั้งละเอียดและหยาบไป ดุจไฟเผาเชื้อ มากและน้อยไปฉะนั้น ๔. เรื่องพระต

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๓๔) ๓. จิตตวรรควรรณนา ๑. เรื่องพระเมฆิยเถระ ผนทน์ จปล จิตต์ อุชุ กโรติ เมธาวี วาริโชว…

ผนทน์ จปล จิตต์ อุชุ กโรติ เมธาวี วาริโชว ถเล ขิตฺโต ปริผนฺทติท จิตต์ ทุรกฺข์ ทุนนิวารย์ อุสุกาโรว เตชน์ โอกโมกตอุพฺภโต มารเธย์ ปหาตเว ฯ ชนผู้มีปัญญาย่อมทำจิตที่ดิ้นรน กลับกลอก อันบุคคลรักษาได้ ยาก ห้