หน้าหนังสือทั้งหมด

การฝึกจิต
35
การฝึกจิต
คาถาธรรTTEEMAO=2 (๓๕) ๒. เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๕] ทุนฺนิคฺคหสฺส ลหุโน ยตฺถ กามนิปาติโน จิตฺตสฺส ทม…
จิตฺตสฺส ทมโถ สาธุ จิตต์ ทนฺนํ สุขาวห์. การฝึกจิตอันข่มได้ยาก เป็นธรรมชาติเร็ว มักตกไปในอารมณ์ตาม ความใคร่ เป็นการดี (เพราะว่า) จิตที่ฝึกแล้ว ย่อมเป็นเหตุนำสุขมาให้ เรื่องอุกกัณฐิตภิกษุ [๒๖] สุทฺทฺทส์
ความมั่นคงของจิต
36
ความมั่นคงของจิต
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (mb) ๕. เรื่องพระจิตตหัตถเถระ [๒๔] อนวฏฐิตจิตฺตสฺส สทฺธมฺนํ อวิชานโต ปริปุลวปสาทสฺส ปญ…
ปริปุลวปสาทสฺส ปญฺญา น ปริปูรติ อนวสุสุตจิตฺตสฺส อนนวาทตเจตโส ปุญฺญปาปปทีนสุส นตฺถิ ชาครโต ภย์. ปัญญาย่อมไม่บริบูรณ์ แก่ผู้มีจิตไม่มั่นคง ไม่รู้แจ้งซึ่งพระสัทธรรม มีความเลื่อมใสอันเลื่อนลอย, ภัย (ความ
การรักษาจิต
37
การรักษาจิต
คาถาธรรTTEEMAO=2 (๓๗) กุมภูปม กายมิท วิทิตวา นครูปม จิตฺตมิท เกตวา โยเธถ มาร์ ปญฺญาวุเธน ชิตญฺจ รกฺเข อ…
โยเธถ มาร์ ปญฺญาวุเธน ชิตญฺจ รกฺเข อนิเวสิโน สิยา (บัณฑิต) รู้จักกายนี้ อันเปรียบด้วยหม้อ, กั้นจิต อันเปรียบด้วย นคร, พึงรับมารด้วยอาวุธคือปัญญา พึงรักษาความชนะที่ชนะแล้ว และพึงเป็นผู้ไม่ติดอยู่. ๓. เ
การเลือกบทธรรม
40
การเลือกบทธรรม
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๐) ๔. ปุปผวรรควรรณนา เรื่องภิกษุ ๕๐๐ รูปผู้ขวนขวายในปฐวีกถา [๓๓] ๑. โก อิม ปฐวี วิเช…
ยมโลกญฺจ อิม สเทวก โก ธมฺมปท์ สุเทสิต กุสโล ปุปุผมิว ปเจสฺสติ ยมโลกญฺจ อิม สเทวก เสโน ปฐวี วิเชสสติ เสโข ธมฺมปท์ สุเทสิต กุสโล ปุปุผมิว ปเจสฺสติ ใคร จักรู้ชัดซึ่งแผ่นดินนี้ และยมโลกกับมนุสสโลกนี้ พร้อ
คาถาธรรมบท
45
คาถาธรรมบท
คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๕) ยถาปิ ปุปุผราสิมหา กยิรา มาลาคุเพ็ พ เอวํ ชาเตน มจฺเจน กตฺตพฺนํ กุสลํ พหุ. นายมาล…
กตฺตพฺนํ กุสลํ พหุ. นายมาลาการจึงทําพวงดอกไม้ให้มาก จากกองดอกไม้ แม้ฉันใด; มัจจสัตว์ผู้มีอันจะพึงตายเป็นสภาพ ควรทำกุศลไว้ให้มาก ฉันนั้น ๔. เรื่องปัญหาของพระอานนทเถระ [๔๑] น ปุปุผคนฺโธ ปฏิวาตเมติ น จนท
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
46
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๖) ปิณฺฑปาติกสฺส ภิกฺขุโน อตฺตกรสฺส อนญฺญโปสิโน เทวา ปิหยนฺติ ตาทิโน อุปสนฺตสฺส สทา …
อุปสนฺตสฺส สทา สตีมโตติ เทวดาและมนุษย์ ย่อมพอใจ แก่ภิกษุผู้ถือการเที่ยวบิณฑบาต เป็นวัตร ผู้เลี้ยงตัวเอง มิใช่เลี้ยงผู้อื่น ผู้มั่นคง ผู้เข้าไปสงบแล้ว มีสติทุกเมื่อ. อปฺปมตฺโต อยู๋ คนฺโธ ยุวานํ ตครจนทน
คาถาธรรมบท
47
คาถาธรรมบท
คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๗) ย่อมจำนง คิดถึงความตาย, ข้าแต่พระองค์ ผู้ทรงไว้ซึ่งความรุ่งเรือง ขอพระองค์จงทรงห้…
ในใจยังมิได้บรรลุ ยังเป็นผู้จะต้องศึกษา จะพึงทำกาละเสียอย่างไรเล่า? เอว หิ ธีรา กุพฺพสฺติ สมูล ตณห์ อพยุห นาวกงฺขนฺติ ชีวิต, โคธิโก ปรินิพฺพุโตติ ปราชญ์ทั้งหลายย่อมทำอย่างนั้นแล ย่อมไม่จำนงชีวิต, โคธิ
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
48
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๔) กลางคืน ไม่ไยดีชีวิต ชนะเสนาแห่งปัจจุได้แล้ว ไม่มาสู่ภพอีก ถอน ตัณหาพร้อมทั้งราก …
ตโต โส ทุมมโน ยกฺโข วีณา กจฺฉา อภิสฺสถ ตตฺเถวนฺตรธายถาติ. พิณได้พลัดตกจากรักแร้ของมารนั้น ผู้อันความโศกครอบงำ ลำดับ นั้น ยักษ์นั้นเสียใจ ได้หายไปในที่นั้นนั่นเอง ด้วยประการฉะนี้ เตสํ สมฺปนฺนสีลาน สมุม
คาถาธรรมบท
49
คาถาธรรมบท
คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๙) สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อปุถุชนเป็นดังกองหยากเยื่อเกิด แล้ว ย่อมไพโรจน์ล่ว…
แล้ว ย่อมไพโรจน์ล่วงซึ่งปุถุชนผู้มืดทั้งหลาย ด้วยปัญญา ฉันนั้น กานํ ปตาม นิรย์ นานริย์ กริสสามิ อุทธ์ปาโท อวํสิโร หนฺท ปิณฑ์ ปฏิคคหาติ เรามีเท้าขึ้นเบื้องบน มีศีรษะลงเบื้องต่ำ จะตกสู่เหวโดยแท้ เรา จัก
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
50
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๐) ๑. ๕. พาสวรรควรรณนา เรื่องบุรุษคนใดคนหนึ่ง [๔๕] ทุชฺชีวิตมชีวิมหา, เยสนฺโน น ททาม…
เยสนฺโน น ททามุห เส วิชฺชมาเนสุ โภเคสุ ทีป์ นากมุท อตฺตโนติ เราทั้งหลายเหล่าใด เมื่อโภคะทั้งหลายมีอยู่ ไม่ได้ถวายทาน, ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน, พวกเราเหล่านั้น จัดว่ามีชีวิตออยู่ชั่วช้าแล้ว ปริปุณฺณานิ สพ
คาถาธรรมบท
51
คาถาธรรมบท
คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๑) เมื่อเราทั้งหลาย ถูกไฟไหม้อยู่ในนรกครบ 5 หมื่นปี โดยประการ ทั้งปวง, เมื่อไร ที่สุ…
ทั้งปวง, เมื่อไร ที่สุดจักปรากฏ? ผู้นิรทุกข์ทั้งหลาย ที่สุดย่อมไม่มี ที่สุดจักมีแต่ที่ไหน? ที่สุดจะไม่ปรากฏ เพราะว่ากรรมชั่วอันเราและ ท่านได้กระทำไว้แล้วในกาลนั้น เรานั้นไปจากที่นี่แล้ว ได้กำเนิดเป็นม
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
52
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๒) ๒. เรื่องสัทธิวิหาริกของพระมหากัสสปเถระ [๔๖] มนุสฺส เสว เต สีส อก เกน น วณเป็น หต…
มนุสฺส เสว เต สีส อก เกน น วณเป็น หตุถปาทา จ วานร อคารนฺเต น วิชฺชตีติ วานร ศีรษะและมือเท้าของท่านก็มีเหมือนของมนุษย์, เมื่อเช่นนั้น เพราะโทษอะไรหนอ? เรือนของท่านจึงไม่มี มนุสฺส เสว เม สีส์ หตุถปาทา จ
คาถาธรรมบท
53
คาถาธรรมบท
คาถาธรรTTEEMAO=2 จรญเจ นาธิคจฺเฉยฺย เอกจริย์ ท ห กยิรา (๕๓) เสยฺย์ สทิสมตฺตโน นตฺถิ พาเล สหายตา ถ้าบุคค…
นตฺถิ พาเล สหายตา ถ้าบุคคลเมื่อเที่ยวไป ไม่พึงประสบสหายผู้ประเสริฐกว่า ผู้เช่นกับ (ด้วยคุณ) ของตนไซร้, พึงทำการเที่ยวไปคนเดียวให้มั่น, เพราะว่า คุณเครื่องเป็นสหาย ย่อมไม่มีในเพราะคนพาล ๓. เรื่องอานนทเ
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
54
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๔) บุคคลใดโง่ ย่อมสำคัญความที่แห่งตนเป็นคนโง่, บุคคลนั้นจะเป็น บัณฑิตเพราะเหตุนั้นได…
ตนเป็นบัณฑิต บุคคลนั้นแล เราเรียกว่า “คนโง่ ๕. เรื่องพระอุทายีเถระ [๔๔] ยาวชีวมฺปิ เจ พาโล ปณฺฑิต ปยิรุปาสติ ทพฺพี สูปรสํ ยถา. น โส ธมฺม วิชานาติ ถ้าคนพาล เข้าไปนั่งใกล้บัณฑิตอยู่ แม้จนตลอดชีวิต, เขาย
คาถาธรรมบท
55
คาถาธรรมบท
คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๕) ทรัพย์เหล่านี้คือ ทรัพย์คือศรัทธา ๑, ทรัพย์คือศีล ๑, ทรัพย์คือ หิริ 9, ทรัพย์คือโ…
ก็ตาม, บัณฑิตทั้งหลายกล่าวบุคคลนั้นว่า “เป็นคนไม่ขัดสน, ชีวิตของ บุคคลนั้นไม่ว่างเปล่า. จรนติ พาลา ทุมเมธา อมิตเตเนว อตฺตนา กโรนฺตา ปาปกํ กมฺม ย์ โหติ กฎกปฺผล์. ชนพาลทั้งหลาย มีปัญญาทราม มีตนเป็นดังข้
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
56
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๖) นายมาลาการ จักดำรงอยู่ในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย จักไม่ไป สู่ทุคติ ตลอดแสนกัลป์, นี…
ตญฺจ กมฺม กติ สาธุ นํ กตฺวา นานุตปฺปติ ยสฺส ปตฺโต สุมโน วิปาก์ ปฏิเสวติ. บุคคลทำกรรมใดแล้ว ย่อมไม่เดือดร้อนในภายหลัง เป็นผู้เอิบอิ่ม มีใจดี ย่อมเสวยผลของกรรมใด, กรรมนั้นแล อันบุคคลทำแล้ว เป็น กรรมดี.
คาถาธรรมบท
57
คาถาธรรมบท
คาถาธรรมบ─MAO-2 (๕๗) ๑๑. เรื่องชัมพุกาชีวก[๕๕] มาเส มาเส กุสคเคน พาโล น โส สงฺขาตธมฺมานํ ภุญเชถ โภชน์ ก…
ภุญเชถ โภชน์ กลํ อคฺฆติ โสฬสึ. ๆ คนพาล พึงบริโภคโภชนะด้วยปลายหญ้าคาทุก ๆ เดือน, เขาย่อม ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งท่านผู้มีธรรมอันนับได้แล้ว ๑๒. เรื่องอหิเปรต [๕๖] ปญฺจโยชนิกา ชิวหา, สีสนฺเต นวโยชน์ กาโย
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
58
คาถาธรรมบทภาค๑-๘
คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๘) ก็กรรมชั่วอันบุคคลทำแล้ว ยังไม่ให้ผลเหมือนน้ำนมที่รีดในขณะนั้น ยังไม่แปรไปฉะนั้น,…
๑๓. เรื่องสัฏฐิกูฏเปรต [๕๗] สฏฐี กูฏสหสฺสาน ปริปุณฺณานิ สพฺพโส, สีเส ตุยฺห์ นิปตนฺติ โอภินทนเตว มาถกนฺติ ค้อนเหล็ก 5 หมื่น บริบูรณ์แล้วโดยประการทั้งปวง ย่อมตกไป บนศีรษะของเจ้า ต่อยกระหม่อมอยู่เสมอ สาธ
คาถาธรรมบท
59
คาถาธรรมบท
คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๙) ๑๔. เรื่องพระสุธรรมเถระ ๕๘] อสนฺต์ ภาวมิจฺเฉยฺย อาวาเสสุ จ อิสสริย์ มเมว กตมญญน ม…
มเมว กตมญญน มเมว อติวสา อสฺสุ อิติ พาลสฺส สงฺกปฺโป ปุเรกฺขารญฺจ ภิกฺขุสุ ปูชา ปรกุเลสุ จ คินี ปพฺพชิตา อุโภ กิจจากิจเจส กิสุมิจิ อิสสา มโน จ วฑฺฒติ ภิกษุผู้พาล พึงปรารถนาความยกย่องอันไม่มีอยู่ ความแวด
คาถาธรรมบทภาค=C-C
60
คาถาธรรมบทภาค=C-C
คาถาธรรมบทภาค=C-C (bo) น้ำในมหาสมุทรทั้งสี่นิดหน่อย, น้ำคือน้ำตาของพระผู้อันทุกข์ถูก ต้องแล้ว เศร้าโศกอ…
อุปสาฬหกนามานํ อสมี ปเทเส ทฑฒานิ ยมหิ สจฺจญฺจ ธมฺโม จ เอตทริยา เสวนติ สหสสานิ จตุททส นตฺถิ โลเก อนามติ อหิสา สญฺญโม ทโม, เอต์ โลเก อนามตนติ พราหมณ์ นามว่าอุปสาฬหก หมื่นสี่พัน ถูกไฟไหม้แล้วในประเทศ นี้