คาถาธรรมบ─MAO-2 : หน้า 19/80

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๑๙) ๑๑. เรื่องธัมมิกอุบาสก [๑๑] อิธ โมทติ เปจฺจ โมทติ โส โมทติ โส ปโมทติ กตปุญฺโญ อุภยตฺถ โมทติ ทิสวา กมฺมวิสุทธิมตฺตโน ผู้ทำบุญไว้แล้ว ย่อมบันเทิงในโลกนี้ ละไปแล้ว ก็ย่อมบันเทิง ย่อม บันเทิงในโลกทั้งสอง เขาเห็นความหมดจดแห่งกรรมของตน ย่อม บันเทิง, เขาย่อมรื่นเริง ๑๒. เรื่องพระเทวทัต [๑๒] สุกรานิ อสาธูนิ ย์ เว ทิตญฺจ สาธุญจ อตฺตโน อทิตานิ จ; ต๋ เว ปรมทุกฺกรนฺติ กรรมทั้งหลายที่ไม่ดีและไม่เป็นประโยชน์แก่ตน ทำได้ง่าย กรรมใดแลเป็นประโยชน์ด้วยดีด้วย กรรมนั้นแลทำได้ยากอย่างยิ่ง สุกรํ สาธุนา สาธุ, สาธุ ปาเปน ทุกฺกร์; ปานํ ปาเปน ศุกร์, ปาปมริเยหิ ทุกฺกรนฺติ กรรมดีคนดีทำได้ง่าย กรรมดีคนชั่วทำได้ยาก กรรมชั่วคนชั่วทำได้ง่าย กรรมชั่วพระอริยเจ้าทั้งหลายทำได้ยาก โหติ สีลวต์ อตฺโถ ปฏิสนฺถารวุตฺตินํ. ลกฺขณ์ ปสฺส อายนต์ ญาติสงฺฆปุรกฺขิต, อถ ปสฺสสิสํ กาล สุวิทีนิ้ว ญาติติ