จิตตวรรควรรณนา : หน้า 34/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๓๔) ๓. จิตตวรรควรรณนา ๑. เรื่องพระเมฆิยเถระ ผนทน์ จปล จิตต์ อุชุ กโรติ เมธาวี วาริโชว ถเล ขิตฺโต ปริผนฺทติท จิตต์ ทุรกฺข์ ทุนนิวารย์ อุสุกาโรว เตชน์ โอกโมกตอุพฺภโต มารเธย์ ปหาตเว ฯ ชนผู้มีปัญญาย่อมทำจิตที่ดิ้นรน กลับกลอก อันบุคคลรักษาได้ ยาก ห้ามได้ยาก ให้ตรง ดุจช่างศรดัดลูกศรให้ตรงฉะนั้น จิตนี้ (อัน พระโยคาวจรยกขึ้นจากอาลัย คือกามคุณ ๕ แล้ว ซัดไปในวิปัสสนา กัมมัฏฐาน) เพื่อละบ่วงมาร ย่อมดิ้นรน ดุจปลาอันพรานเบ็ด ยกขึ้นจาก (ที่อยู่) คือน้ำ แล้วโยนไปบนบก ดิ้นรนอยู่ ฉะนั้น